ေဒါသျဖစ္ရင္ အဆိပ္သင့္သလို
(ေဒါသကိုနားလည္ပါ စာအုပ္မွ )
ဘုရားေဟာထားတာရွိတယ္။
" သေဒါသံဝါ စိတၱံ၊ သေဒါသံ စိတၱႏၲိ ပဇာနာတိ " တဲ့ ။ " ေဒါသႏွင့္တကြျဖစ္ေသာ စိတ္ကို ေဒါသႏွင့္တကြျဖစ္ေသာ စိတ္ ဟူ၍ သိ၏" တဲ့ ။ ဒီထက္႐ိုးေအာင္၊ ရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ " ေဒါသစိတ္ကို ေဒါသစိတ္ဟူ၍သိ၏" တဲ့ ။ ေဒါသစိတ္ကို လို႕ ဆိုကတည္းက ငါ့ေဒါသလို႕ မဆိုလိုဘူးေနာ္- ငါမဟုတ္ဘူး။
ေဒါသကို ၾကည့္တတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ကို မ်ားမ်ားလုပ္လာလို႕ရွိရင္ တစ္ခါတစ္ေလ ေဒါသစိတ္ကေလးနည္းနည္းေလးေပၚလာတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္း ျမင္လိုက္တဲ့အခါ ၊ ကိုယ္က မဖန္တီးဘဲနဲ႕ျဖစ္လာတာပါလားဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္ ။ အလိုမက်တာနဲ႕ ေတြ႕တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျဗဳန္းခနဲေဒါသစိတ္ကေလးတစ္ခု ေပၚလာတယ္ ။အဲဒီလို ျမင္လိုက္တဲ့အခါ ဒီေဒါသဟာ ငါ မဟုတ္ပါလားဆိုတာ ပိုရွင္းတယ္ ။ ငါမဟုတ္တဲ့ ေဒါသကို ျမင္လိုက္တယ္ ။ ေဒါသနဲ႕ ငါ နဲ႕ တျခားစီျဖစ္သြားရင္ ဒီေဒါသကို ကိုင္တြယ္ရတာ ၊ အင္မတန္ လြယ္သြားတယ္ ။ဒါကို သေဘာေပါက္ဖို႕ အင္မတန္ အေရးၾကီးတယ္ ။
ဘယ္လို ကိေလသာျဖစ္ျဖစ္ ၊ ေလာဘျဖစ္ျဖစ္ ၊ ေဒါသ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ မာန ျဖစ္ျဖစ္ ငါဆိုတဲ့ သကၠာယ ဒိ႒ိ ရဲ့ အေထာက္အပံ့ကို မရရင္သူ သိပ္အားမၾကီးဘူး ။ ျဖစ္ေၾကာလည္း မရွည္ဘူး ။ ျမန္ျမန္နဲ႕ ေျပသြားတယ္ ။
ေၾကာက္တာ၊ စိုးရိမ္တာ ၊ ပူပန္တာ၊ ေသာက ျဖစ္တာလည္း ေဒါသတစ္မ်ိဳးပဲေနာ္ ၊ ေဒါသ ဆိုလို႕ စိတ္ဆိုးတာ တစ္ခုတည္းလို႕မယူဆပါနဲ႕ ။ကိုယ့္က်န္းမာေရးနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ျဖစ္ျဖစ္၊ အလုပ္အကိုင္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခု နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ေၾကာက္တာ ၊စိုးရိမ္တာ ၊ ပူပန္တာ အားလုံးဟာ ေဒါသဘဲ ။ အဲဒီေတာ့ ေဒါသျဖစ္တဲ့ အခါ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ မွာဘယ္လို ခံစားရသလဲ ၊ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ပါ ။ ခႏၶာကိုယ္ ပူလာတယ္ ။ေခြၽးေတြ ျပန္လာတယ္ ။အသက္႐ႉ ျမန္လာတယ္ ။ႏွလုံးခုန္ ျမန္လာတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ စိတ္ကလည္း မျငိမ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္စဥ္းစားတာ ၊ ေတြးေခၚတာ ေတြဟာ ေအးေအးေဆးေဆး အစီစဥ္တက်မျဖစ္ေတာ့ဘူး ။ ေယာက္ယက္ခတ္ျပီးေတာ့ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ျဖစ္တယ္ ။ အစီစဥ္မရွိေတာ့ဘူး ။ တကယ္လုပ္သင့္တာ ၊ ဦးစားေပးသင့္တာကို မလုပ္ေတာ့ဘဲ ၊ စိတ္လိုက္မာန္ပါနဲ႕ မလုပ္သင့္တာေတြ လုပ္မိတယ္ ။ မေျပာသင့္တာေတြ ေျပာမိတယ္ ။
ေဒါသျဖစ္တာဟာ အဆိပ္ကို ျမိဳတာနဲ႕တူတယ္ ။ ေဒါသျဖစ္ရင္ ခႏၶာကိုယ္ေရာ ၊ စိတ္ပါ အဆိပ္သင့္သလို ျဖစ္သြားတယ္ ။ေဒါသျဖစ္တဲ့အခါ ခႏၶာကိုယ္မွာ ဓာတ္အေျပာင္းအလဲျဖစ္တယ္ ။ခႏၶာကိုယ္ ပ်က္ဆီးမႈႏႈန္း ပိုမ်ားလာတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသမ်ားမ်ား ျဖစ္ရင္ျမန္ျမန္အိုတယ္ ။
ေဒါသ ဟာ ေလးဘက္ေလးတန္ အရပ္မ်က္ႏွာအားလုံးေပၚမွာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈရွိတယ္ ။ ေဒါသ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ ၾကည့္ရတာမေကာင္းေတာ့ဘူး ။ မ်က္စိ ရဲ့ ျမင္ႏိုင္စြမ္း ေလ်ာ့သြားတယ္ ၊ ဒါေၾကာင့္ေဒါသၾကီးလြန္းသ အခါဘာမွမျမင္ေတာ့ဘူး ။ ေမွာင္သြားတယ္ လို႕ တခ်ိဳ႕ေျပာၾကတယ္ ။ အေၾကာက္လြန္တာလည္းတူတူပါဘဲ ။
ေဒါသ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ နားကလည္းေကာင္းေကာင္းမၾကားေတာ့ဘူး ၊ဒါေၾကာင့္ နားၾကား လြဲတတ္တယ္ ။ ေဒါသ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ စားခ်င္ ေသာက္ခ်င္စိတ္မရွိဘူး ၊စားရင္ လည္းစားလို႕မေကာင္းဘူး ။ အရသာ ကို ေကာင္းေကာင္းမသိဘူး ။အနံ႕ကို လည္း ေကာင္းေကာင္းမသိဘူး ။ ဒါေၾကာင့္ေဒါသ ျဖစ္ေနတုန္းမွာ ထိခိုက္ဒါဏ္ရာရရင္မနာဘူး ။ေဒါသ ေျပသြားတဲ့အခါ က်မွ နာတယ္ ။ ေဒါသျဖစ္ေနရင္အိပ္လို႕ မေပ်ာ္ဘူး ၊ အိပ္ေရး ပ်က္တယ္ ။ အေၾကာင္းတစ္ခုခု ေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေဒါသ ျဖစ္ေနရင္ဘာမွမဆိုင္ တဲ့သူေတြ ကို ပါေဒါသနဲ႕ ေျပာမိတတ္တယ္ ။ ဘာမွ အျပစ္မရွိတဲ့ သူဟာ သူ႕ ကိုေဒါသ ၾကီးၾကီးနဲ႕ေအာ္တာ ေငါက္တာ ကိုခံရတဲ့ အခါ ဘာမွ အျပစ္မရွိပဲ မတရားခံရလို႕ စိတ္ပ်က္နာၾကည္းသြားမယ္ ။
ေဒါသ ဟာ ကိုယ့္အက်ိဳးေရာ သူတပါး အက်ိဳးကိုပါမသိ ေတာ့ဘူး ၊ မျမင္ေတာ့ဘူး ။
"ေဒါေသာ အတၱံ နဇာနာတိ ၊ ေဒါေသာ ဓမၼံ နပႆတိ "
ေဒါသ ဟာ အက်ိဳးကို လည္း မသိဘူး ၊ အေၾကာင္းကိုလည္း မျမင္ဘူး ။
ေဒါသ က ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ကို ဓားျပတစ္ယူသြားတယ္ ။ ေျပာသင့္တယ္ ၊ မေျပာသင့္ဘူး ဆိုတာ မဆင္ျခင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။လုပ္သင့္တယ္ ၊ မလုပ္သင့္ဘူး ဆိုတာကိုလည္း မသိေတာ့ဘူး ၊ အက်ိဳးရွိတယ္ ၊ အက်ိဳးမရွိဘူး ဆိုတာလည္း မသိေတာ့ဘူး ။
ေဒါသ ျဖစ္လာရင္ စနစ္မရွိေတာ့ဘူး ။ discipline မရွိေတာ့ဘူး ။ စည္းကမ္းမရွိေတာ့ဘူး ။ ေဒါသ က ကိုယ့္ကို စနစ္မရွိတဲ့ သူ ၊ စည္းကမ္းမရွိတဲ့ သူ ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္ ။
ေဒါသ နည္းသြားရင္ေၾကာက္တာ၊ စိုးရိမ္တာ နည္းသြားတယ္ ။ ေဒါသ ျဖစ္တာ ကို သိတာ မ်ားလာေလေလ ၊ ေဒါသ နည္းသြားေလေလဘဲ ။ ေၾကာက္တာ ၊ စိုးရိမ္တာ ကို သိေလေလ ေၾကာက္တာ စိုးရိမ္တာ နည္းသြားေလေလဘဲ ။အဲဒါ တကယ္ လက္ေတြ႕ လုပ္ၾကည့္မွပဲသိမယ္ ။
