tag:blogger.com,1999:blog-24500002724305815342011-11-15T03:11:24.175-08:00Holy Scripts (ပရိတ္ၾကီး ၁၁ သုတ္ ႏွင့္ဘုရားရွိခိုး)(http://www.burglish.com မွ burglish input system ကိုအသံုးျပဳျပီး ရိုက္သြင္း ထားသည္)Mark (Soe Min)http://www.blogger.com/profile/01067742334289063044noreply@blogger.comBlogger821100tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-33438837048227322992008-06-01T10:35:00.000-07:002008-06-01T10:36:30.341-07:00ယကၠန္းစင္ေတာင္ဆရာေတာ္ ဘုရား ၏ ပုတီးစိပ္နည္းသိဒၶိဘဂဝါ အရဟံ ဗုေဒၶါေမ သတၱပါကာရံ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ။<br />သိဒၶိဘဂဝါ အရဟံ ဓေမၼာေမ သတၱပါကာရံ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ ။<br />သိဒၶိဘဂဝါ အရဟံ သံေဃာေမ သတၱပါကာရံ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ ။<br />( ပုတီး တစ္လုံးခ် ) <br /><br />( ေန႕စဥ္ ၉ - ပါတ္ရေအာင္စိပ္ပါ ။ ပို၍ စိပ္ႏိုင္လွ်င္ ပို၍ ေကာင္းပါသည္ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-3343883704822732299?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-74953692214264654732008-06-01T10:33:00.000-07:002008-06-01T10:34:35.298-07:00နေမာငါးခ်က္ စီးပြါးတက္ ပုတီးစိပ္နည္းနေမာ ငါးခ်က္ကို ပုတီးမစိပ္မီ သရဏဂုံ သုံးပါးကို ဦးစြာ ပုတီး ကိုးပတ္စိပ္ပါ ။<br /><br />ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် ) သုံးပတ္ <br />ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် ) သုံးပတ္ <br />သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် ) သုံးပတ္<br />- နေမာ တႆ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် ) သုံးပတ္<br />- နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် ) သုံးပတ္<br />- နေမာ တႆ အရဟေတာ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် ) သုံးပတ္<br />- နေမာ တႆ သမၼာသမၺဳဒၶႆ ။ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် ) သုံးပတ္<br />- နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ ။ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် ) သုံးပတ္<br /><br /><br /><br />( နေမာ ငါးခ်က္ကို ကိုးရက္ အဓိ႒ာန္ျပဳ၍ စိပ္ပါက သိသိသာသာ ေကာင္းက်ိဳးတရားမ်ား ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္ ။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-7495369221426465473?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-17377384569462172072008-06-01T10:32:00.001-07:002008-06-01T10:32:55.435-07:00နေမာတႆ ပုတီးစိပ္နည္း၁ ။ နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ ။<br />၂ ။ ဝမၼာတရဒၶဂသေမာ အမၺဳဘေတာ နေတာသႆဟႆ ။<br />၃ ။ သေတာ တမၺဳ ဟဂနမၼာ အႆဒၶေတာဝ ေမာသ ရဘႆ ။<br />၄ ။ နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ ။<br /><br />( ၁၀၈ - လုံးပုတီး ႏွင့္ တစ္ေန႕ တစ္ပတ္စိပ္ ၊ မိမိ ဆုံး႐ႈံးသြားေသာ ပစၥည္းဥစၥာ မ်ား ျပန္တက္ေစပါသည္ ။ တစ္ေန႕၃- ပတ္ ၊ ၇ - ပတ္ ၊ ၉ - ပတ္ စိပ္ႏိုင္လွ်င္ ပိုေကာင္းပါသည္ ။ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-1737738456946217207?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-24000067749857905572008-06-01T10:30:00.001-07:002008-06-01T10:30:40.809-07:00အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ ပုတီးစိပ္နည္းေသာ ဘဂဝါ ဣတိပိ အရဟံ ။<br />( ပုတီး တစ္လုံးခ် ၊ တစ္ပတ္ရေအာင္ စိပ္ ) <br /><br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ အရ-ဟံ ။<br />( ပုတီး တစ္လုံးခ် ၊ တစ္ပတ္ရေအာင္ စိပ္ ) <br /><br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ အ-ရဟံ ။<br />( ပုတီး တစ္လုံးခ် ၊ တစ္ပတ္ရေအာင္ စိပ္ ) <br /><br />(ေဖာ္ျပပါ အရဟံ ပုတီးဂုဏ္ေတာ္ပုတီးစိပ္ကို မိမိအဓိ႒ာန္ မိမိအစီအစဥ္ျဖင့္ စိပ္ႏိုင္ပါသည္ ။ တစ္ခုလွ်င္ ( ၁၀ ) ရက္က်စီ စသည္ျဖင့္ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ စိပ္ႏိုင္ပါသည္ ။ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-2400006774985790557?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-1233994597914509992008-06-01T10:27:00.000-07:002008-06-01T10:28:52.418-07:00သရဏဂုံ ႏွင့္ အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ပုတီးစိပ္သရဏဂုံ ႏွင့္ အရဟံ ဂုဏ္ေတာ္ပုတီးစိပ္<br />( ေတာင္တန္းသာသနာျပဳ ဆရာေတာ္ၾကီး ဦးဥတၱမသာရ )<br /><br /><br /><br />ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် )<br />ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် )<br />သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် )<br />ဒုတိယမၸိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် )<br />ဒုတိယမၸိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် )<br />ဒုတိယမၸိ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် )<br />တတိယမၸိ ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် )<br />တတိယမၸိ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် )<br />တတိယမၸိ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ ( ပုတီး တစ္လုံးခ် )<br /><br />(ဤပုတီးစိပ္နည္းကို( ၃ )လတိတိစိပ္ရမည္ ။ ရက္ဆက္စိပ္ရမည္ ။ တစ္ေန႕ပုတီးဘယ္ႏွစ္ပါတ္ဟူ၍ ကန္႕သတ္ျခင္းမရွိ ။ မိမိ အဓိ႒ာန္ ၊ မိမိ အစီအစဥ္ျဖင့္ သင့္သလို စိပ္ႏိုင္ပါသည္ ။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-123399459791450999?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-44132762448024154152008-06-01T10:26:00.000-07:002008-06-01T10:27:30.005-07:00ရွင္အရဟံ ပုတီးစိပ္္နည္း( ၁ ) ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ နာမ႐ူပံ အနိစၥံ ဒုကၡံ အနတၱာ ။<br />( ၂ ) ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ နာမ႐ူပံ အနိစၥံ ဒုကၡံ အနတၱာ ။ <br />( ၃ ) သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ နာမ႐ူပံ အနိစၥံ ဒုကၡံ အနတၱာ ။<br />( ၄ ) ဗုဒၶံ သရဏံ ဂစၧာမိ ၊ ဓမၼံ သရဏံ ဂစၧာမိ ၊ သံဃံ သရဏံ ဂစၧာမိ နာမ႐ူပံ အနိစၥံ ဒုကၡံ အနတၱာ ။<br />( ၅ ) အနႏၲံ ဗလဝံ ဗုဒၶံ ၊ အနႏၲံ ေဂါစရံ ဓမၼံ ၊ အနႏၲံ အရိယံ သံဃံ ၊ အနႏၲံ ေဗာဓိမုတၱမံ ။<br /><br />( ဂုဏ္ေတာ္ ဆုံးမွ ပုတီးတစ္လုံးခ် ၊ ေန႕စဥ္ သက္ေစ့ မိမိ အသက္၃၀ ဆိုလွ်င္ ပုတီးအလုံး ၃၀ စိပ္ပါ ။ အသက္ရွည္ျခင္း ၊ ေဘးကင္းျခင္း ၊ ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးျခင္း မ်ားျဖစ္ေစပါသည္ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-4413276244802415415?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-80945004575495256892008-06-01T10:23:00.000-07:002008-06-01T10:25:35.828-07:00အနေနၲာ အနႏၲ ငါးပါး ပုတီးစိပ္္နည္းဗုဒၶ ဂုေဏာ အနေႏၲာ၊<br />ဓမၼ ဂုေဏာ အနေႏၲာ၊<br />သံဃ ဂုေဏာ အနေႏၲာ၊<br />မာတာပိတု ဂုေဏာ အနေႏၲာ၊<br />အာစရိယ ဂုေဏာ အနေႏၲာ၊<br />နေမာ ဗုဒၶါယ သိဒၵံ ။<br />( ပုတီး တစ္လုံးခ် )<br /><br />(ဤပုတီးစိပ္္နည္းကို မိမိႏွစ္သက္သလို ၃ ပါတ္ ( သို႕ ) ၅ ပါတ္ အဓိ႒ာန္ျပဳ၍ စိပ္္ပါက သိသိသာသာ ေကာင္းက်ိဳးတရားမ်ား ျဖစ္လာႏိုင္ပါသည္ ။ )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-8094500457549525689?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-42723985534309541022008-06-01T10:20:00.000-07:002008-06-01T10:21:36.473-07:00ဂုဏ္ေတာ္တစ္ေထာင္ ပုတီးစိပ္္နည္းေသာဘဂဝါ ဣတိပိ အရဟံ - တစ္ပတ္<br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ သမၼာသမၺဳေဒါၶ - တစ္ပတ္<br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ ဝိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ - တစ္ပတ္<br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ သုဂေတာ - တစ္ပတ္<br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ ေလာကဝိဒူ - တစ္ပတ္<br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဓမၼသာရတၳိ - တစ္ပတ္<br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ သတၳာေဒဝ မႏုႆာနံ - တစ္ပတ္<br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ ဗုေဒၶါ - တစ္ပတ္<br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ ဘဂဝါ - တစ္ပတ္<br />ေသာဘဂဝါ ဣတိပိ အရဟံ - တစ္ပတ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-4272398553430954102?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-41646354165476282422008-06-01T10:17:00.000-07:002008-06-01T10:18:46.087-07:00ဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါး ပုတီးစိပ္္နည္းအရဟံ ၊ သမၼာသမၺဳေဒါၶ ၊ ဝိဇၨာစရဏသမၸေႏၷာ ၊ သုဂေတာ ၊ ေလာကဝိဒူ ၊ အႏုတၱေရာ ပုရိသ ဓမၼသာရတၳိ ၊ သတၳာေဒဝ မႏုႆာနံ ၊ ဗုေဒၶါ ၊ ဘဂဝါ ။ <br /><br />( ဂုဏ္ေတာ္တစ္ပါး ကို ပုတီးတစ္လုံးခ် စိပ္္ပါ ။ မိမိလိုအင္ဆႏၵ ကို အဓီ႒ာန္ျပဳ၍ တစ္ေန႕ ( ၃ ) ပါတ္ ၊ ( ၅ )ပါတ္ ၊ ( ၉ ) ပါတ္ စိပ္္ပါ )<br />……………………………………………………………………….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-4164635416547628242?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-30630587707626796472008-05-21T08:58:00.000-07:002008-05-21T09:00:31.340-07:00ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက ( မဟာျမိဳင္ေတာရ ) သို႕ ေပးစာမ်ား ( ၂ )<span id="fullpost"><br /></span> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ၾကည္ညိဳ႐ိုေသစြာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖင့္ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္သည္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဝိပႆနာတရားေတာ္ျမတ္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အားထားယုံၾကည္သူျဖစ္ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လက္ေတြ႕လည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">က်င့္ပြါးေနပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဒါေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္ဟာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားနာတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အမႈမွာေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အားနည္းပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နာဖူးေသာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားတို႕မွာလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္စိတ္မွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ႏွစ္သက္ျခင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မရွိလို႕မနာျဖစ္ခဲ့ပါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနာက္အေၾကာင္းတစ္ခုမွာလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေန႕စဥ္ပရိတ္ေတာ္မ်ား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဂါထာမ်ားကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရြတ္ဖတ္ပူေဇာ္ျခင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊စီးပြါးေရး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လူမႈေရး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လုပ္ရျခင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အားလပ္ခ်ိန္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တီဗီၾကည့္ျခင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာဖတ္ျခင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖင့္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ငါ့မွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထိုင္ျပီးနာဖို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခ်ိန္မရွိပါဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သတ္မွတ္ျပီးတရားမနာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ့္ဘာသာလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားနာတာနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားစာေပ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဖတ္႐ႉတာဟာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အတူတူပါပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္ကမွ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနရာမေရြး၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခ်ိန္မေရြး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဖတ္လို႕ရတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျပန္စဥ္းစားခ်င္ရင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သုံးသပ္ခ်င္ရင္လည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ခဏပိတ္ထားလို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရတယ္</span><span style=""> </span><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကက္ဆက္ကမွ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မီးလာမွ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျပန္ရစ္ရမွ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဝန္က်ယ္တယ္လို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆုံးျဖတ္ျပီးတရားမနာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္ခဲ့ပါဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားေတာ္မ်ားနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထိေတြ႕တာကေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မိတ္ေဆြက</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ငွါးလို႕</span> " <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အ႐ႈတ္ထဲမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရွင္းေအာင္ေန</span> " <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေခြကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စနာဖူးပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သာမန္ကာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရွန္ကာပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နာျဖစ္လိုက္ပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ထဲမွာစြဲမသြားဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထိမသြားဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မၾကာခင္မွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရဲ့</span> " <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အ႐ႈတ္ထဲမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရွင္းေအာင္ေန</span> " <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆိုတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထြက္လာပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လူေျပာလည္းမ်ားတာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ္ပိုင္ဝယ္ျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဖတ္ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဖတ္တယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စဥ္းစားတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> underline <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တားထားတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နည္းနည္းသေဘာက်လာပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘဝ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆိုတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေက်ာင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္ထြက္ေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပိုသေဘာက်သြားပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနာက္ဆို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္ထြက္တိုင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဝယ္သိမ္းထားပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သူမ်ားကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လက္ေဆာင္ေပးပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဟာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရားရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ရင္းတစ္ဦး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္သြားပါျပီ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မဖူးဘူးေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ့္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အျမဲဆုံးမတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆရာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရင္းလို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">့ပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ႏွလုံးသြင္းပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေမတၱာလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပို႕ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သတိ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အက်င့္ကိုလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေလ့က်င့္ေမြးျမဴပါတယ္။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္ေတြထဲက</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တခ်ိဳ႕စာပိုဒ္ေတြဟာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ထဲမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စြဲထင္ျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အလြတ္ရေနပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရံဖန္ရံခါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္အေႏွာက္အရွက္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္ရတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခါမ်ားမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဆးတစ္ခြက္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္ရပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဥပမာ</span> - <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘယ္သူမွားသည္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္ေစ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မွန္သည္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္ေစ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာၾကမ္းတမ္းတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ေတြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မျဖစ္ေစနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆိုတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စကားဟာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ဘဝင္မက်စရာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိစၥၾကဳံလို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္လႈပ္ရွားေနတုန္းမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖတ္ခနဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သတိရလိုက္ရင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္ေနတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္လာတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဒါသမုန္တိုင္းဟာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">႐ုတ္တရက္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျငိမ္က်သြားတတ္ပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သူ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ငါ့စိတ္ထဲမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အကုသိုလ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မျဖစ္ေအာင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ငါေအးခ်မ္းေအာင္ပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနပါမယ္လို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆင္ျခင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ႏွလုံးသြင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လိုက္မိတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တစ္ခါတေလေတာ့လည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အကုသိုလ္ေဝ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္ေတာ့မယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္ေတာ့မယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္မွာကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သိလ်က္သားနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ငါ့အေၾကာင္းေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျပအုံးမွ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ႏို႕မို႕ရင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ငါ့ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အတုံး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အအ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထင္ေနမယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အစြမ္းအစမရွိ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေအာင္းေမ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနမယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆိုျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တမင္စိတ္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လႊတ္ေပးတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခါရွိပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဒါေပမယ့္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နည္းပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span></p> <p class="MsoNormal">" <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ္ႏြမ္းေသာ္လည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္မပန္းပါ</span> " <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္ထဲက</span><span style=""> </span>( <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တျခားစာအုပ္ေတြမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လည္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပါဖူးပါတယ္</span> ) <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ့္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဒုကၡေပးတာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သူမ်ားမဟုတ္ဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ့္စိတ္ပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆိုတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဆုံးအမ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရမ္းႏွစ္သက္သြားပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အင္မတန္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မွန္လိုက္တာလို႕လည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆင္ျခင္မိပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဒီတရားပိုဒ္ကေလး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">က</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္မွာ</span> " <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လက္ကိုင္တစ္ခု</span> " <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သို႕မဟုတ္</span> "<span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေျဖေဆးတစ္ခု</span> " <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရလိုက္သလို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပါပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဆင္မေျပ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ၾကဳံတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခါမ်ားမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ငါ့စိတ္က</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ငါ့ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဒုကၡေပးေနတာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ငါ့စိတ္မထားတတ္လို႕သာပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေျဖယူႏိုင္ေနပါျပီ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျပီးေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ခုတပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နာေနပါျပီ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကက္ဆက္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထမင္းစားခန္းထဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေရႊ႕ထားလိုက္ပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မနက္ေစာေစာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေကာ္ဖီေသာက္ခ်ိန္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေန႕လည္စာ</span><span style=""> </span><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ညေနစာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စားတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခ်ိန္ေတြမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အလ်ဥ္းသင့္သလို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားနာပတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အစားတစ္ခါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စားရင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆယ္ငါးမိနစ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ၾကာေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စားရင္းနဲ႕ပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားနာလိုက္ပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နာခ်ိန္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရွာယူတတ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သြားပါျပီ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားေခြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နာျပီးပါျပီ။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စားျပီးတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခ်ိန္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကက္ဆက္ကိုပိတ္ျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သြားစရာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လုပ္စရာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆက္လုပ္၊ေနာက္တစ္ခါစားခ်ိန္မွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တစ္ခါဖြင့္ျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေရာက္တဲ့ေနရာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">က</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆက္နာပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခုေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားေတာ္ေတြကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဖတ္လည္းဖတ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နာလည္းနာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ႏိုင္ပါျပီ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> </p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္ဟာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဒါသၾကီးပါတယ္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဒါေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခု</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သတိနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနလာတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေလ့အက်င့္ေၾကာင့္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေလ့အထျဖစ္လာျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဒါသဟာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္ေၾကာမရွည္ေတာ့ပါဘူး။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဒါသ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္လာရင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္လာမွန္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သိျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆင္ျခင္လိုက္ပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဒါသ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဟာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေပါက္ကြဲတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဆင့္ထိ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မေရာက္ေတာ့ပါဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပစၥဳပၸန္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လက္ရွိဘဝမွာေရာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သံသရာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အတြက္ပါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနတတ္ဖို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆုံးမ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ညႇြန္ျပမႈကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ခံယူရတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အတြက္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေက်းဇူးတင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဦးခိုက္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကန္ေတာ့ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရွင္ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ႏွစ္ပါး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ခ်မ္းသာပါေစ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဒီစာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဝါကြၽတ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကန္ေတာ့ပန္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အျဖစ္ေရးလိုက္ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""> </span><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္</span> </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal">* ( <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နံမည္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ႏွင့္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနရပ္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ခ်န္ထားခဲ့ပါသည္</span> ) </p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p style="color: rgb(102, 102, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဒကာၾကီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေမတၱာပို႕တာကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ခံယူပါတယ္။</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-3063058770762679647?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-53236058313205011692008-05-21T08:51:00.000-07:002008-05-21T08:57:22.861-07:00ဆရာေတာ္ ဦးေဇာတိက ( မဟာျမိဳင္ေတာရ ) သို႕ ေပးစာမ်ား ( ၁ )<span id="fullpost"><br /></span> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> <span style="color: rgb(102, 102, 102);"> တကယ္ေတာ့ ဘုရားစာ ေတြသာ တင္မယ္ လို႕ စိတ္ကူးမိေပမယ့္ ဆရာေတာ္ထံ ေပးစာမ်ား ကို ဖတ္မိျပီး သူတို႕နည္းတူ စိတ္ေအးခ်မ္းမႉ ကို ခံစားရျပီး ဆရာေတာ္ အေပၚ လည္း အရင့္ အရင္ ထက္ ပိုမို ၾကည္ညိဳ ေလးစား ၊ ဆရာေတာ္ ရဲ့ တရားေတြ ကို လည္း ၾကည္ႏူးစိတ္နဲ႕ ပိုမို ဖတ္႐ႉ မိပါတယ္။ ကြၽန္မ ရဲ့ ထို ကုသိုလ္စိတ္ကို ေဝမွ်လို တဲ့ အတြက္ ဤဆရာေတာ္ ထံေပးစာ တခ်ိဳ႕ ကို ဒီဘေလာ့ မွာ တင္မိပါတယ္။ </span><o:p style="color: rgb(102, 102, 102);"></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"><span style="color: rgb(102, 102, 102);"> ၾကည္ႏူးစိတ္ နဲ႕ ကုသိုလ္ယူႏိုင္ၾကပါေစ ။</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">……………………………………………………………………………………..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> ဆရာေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေပးေသာအသိပညာမ်ားကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ၾကိဳးစားေလ့လာသင္ယူ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနၾကတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္မ်ားထဲမွ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္တစ္ဦးရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သီတင္းကြၽတ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကန္ေတာ့ပန္းပါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရင္က</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သံေတာင္ျမိဳ႕သစ္မွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လ</span>/<span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မူျပလုပ္ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဝါသနာပါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေပ်ာ္ေမြ႕ေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၂</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ႏွစ္လုပ္ျပီးႏႈတ္ထြက္ခဲ့ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၁၉၉၃</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ခု</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဖေဖာ္ဝါရီလ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထဲမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စျပီးေစ်းေရာင္းျခင္းအလုပ္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေရြးခ်ယ္ခဲ့ရေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဝါသနာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မပါပါဘူး။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> ငါးႏွစ္ၾကာကာလအထိ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခက္အခဲျပႆနာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ၾကီးၾကီးမားမား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မေတြ႕ခဲ့ရပါဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဝါသနာမပါေပမဲ့လည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စမိတာအတူတူ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ္လုပ္တဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အလုပ္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပုံေပၚေအာင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေျခတည္ေအာင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လုပ္မယ္လို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆုံးျဖတ္ခ်က္က်ႏိုင္ခ်ိန္မွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေစ်းသဘာဝ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေစ်းပညာေတြနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ၾကဳံေတြ႕ရေတာ့တာပါပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဝါသနာမတူ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စ႐ိုက္မတူတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပတ္ဝန္းက်င္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပဋိပကၡေတြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အမ်ားၾကီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေတြ႕ျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရမ္းပင္ပန္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆင္းရဲခဲ့ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> စျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ဆင္းရဲမႈၾကဳံေတြ႕တဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခ်ိန္မွာဘဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆရာေတာ္ရဲ့</span> " <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အ႐ႈပ္ထဲမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရွင္းေအာင္ေန</span> " <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အသိအိမ္မွာေတြ႕လို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ငွါးခဲ့ပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္ရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အမည္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ဝင္စားမိျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အထဲမွာေရးထားတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေၾကာင္းအရာကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သိခ်င္တာေၾကာင့္ပါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဖတ္ျပီးေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ႏွစ္သက္သေဘာက်မိျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထြက္ျပီးသမွ်</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္မ်ားကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရွာဝယ္လိုက္ပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆရာေတာ္ရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္ေတြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဖတ္ခြင့္ရတာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရမ္းကံေကာင္းပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> </p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ထဲမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရမ္းပူေလာင္ေနခဲ့တာပါဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဒါသေတြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မာနေတြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အခါအားေလွ်ာ္စြာပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မနာလိုစိတ္ေတြနဲ႕ေပါ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> သူတို႕ဘဝ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာရဖို႕ေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ့္မွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ေရာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ္ပါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကူညီခဲ့ရတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ့္က်ေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျပန္မသိတတ္ဘူး။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေက်းဇူးကန္းျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေကာက္ေတာင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ၾကံေသးတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျပိဳင္လိုက္ေသးတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေတြးျပီးရြံမုန္းရင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပူေလာင္ေနခဲ့ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။</span><span style=""> </span><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မေပါင္းအပ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မေပါင္းသင့္သူေတြကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေပါင္းမိတာပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လို႕ေတြးျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ဆင္းရဲေနတာလည္းပါပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> ဟန္ေဆာင္စကားေျပာဆက္ဆံေနရတာကိုလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မလိုခ်င္ဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဲဒါနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဆက္ျဖတ္လိုက္တယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။ဒါေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆိုင္ခ်င္းကပ္ေနေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မေတြ႕ခ်င္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျမင္လ်က္သားေပါ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျမင္တိုင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ၾကားတိုင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မုန္းတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဒါသ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထြက္တယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေန႕စဥ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပူေနရေတာ့တာေပါ့</span><span style=""> </span><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ၾကာေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ပန္းျပီး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လူလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ခဏခဏ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဖ်ားတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အက်င့္ပ်က္လို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> မေကာင္းစိတ္ေတြပါလားလို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သိျပီးေဖ်ာက္ေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ထိန္းခ်ဳပ္ေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မနာလိုစိတ္ေတြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">က</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သူ႕ဘာသာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရွိရွိလာပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဲဒီစိတ္ေတြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရွိလာတာကိုလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မၾကိဳက္ပါဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုယ့္အက်င့္ေတြ</span><span style=""> </span><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပုတ္လာမွန္းသိေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဖ်ာက္တာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေဖ်ာက္လို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မရဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ျဖစ္ေနပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ေကာင္းရွိခ်င္ေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မေကာင္းစိတ္ေတြပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေရာက္ေနတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဲဒီ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ႏွစ္ခုၾကားမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လြန္ဆြဲ႐ုန္းကန္ေနရတာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရမ္းပင္ပန္းပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> </p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရတနာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သုံးပါးကိုယုံၾကည္ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သိတတ္စ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရြယ္ထဲကပဲဘာသာတရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ကိုင္း႐ိႈင္းေပမဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တစ္ခါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မွ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားမထိုင္ဖူးဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သတိပ႒ာန္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေၾကာင္းလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မသိပါဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မသိေတာ့ကိုယ့္စိတ္ကိုလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မၾကည့္တတ္နဲ႕မို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရမ္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ဆင္းရဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> သတိတရားနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေနမွ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ခ်မ္းသာမွာပါလား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆိုတာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆရာေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စာအုပ္ေတြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဖတ္ရင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဲဒါနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္လည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆရာေတာ္စာအုပ္ေတြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဖတ္လိုက္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားစခန္းဝင္လိုက္နဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">လုပ္ရပါေတာ့တယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆရာေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရဲ့စာအုပ္ေတြ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">က</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေထာက္အပံ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အမ်ားၾကီးေပးပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> အခုတပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရန္သူေတြအေပၚကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေက်းဇူးတင္တတ္ပါျပီ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သူတို႕ေတြနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဆင္မေျပလို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ပူေလာင္ဆင္းရဲရတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဒဏ္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မခံႏိုင္လြန္းလို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေအးခ်မ္းရာရွာဖို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဒီတရားကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အားထုတ္ျဖစ္တာပါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အားလုံးသာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဆင္ေျပေနရင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နည္းလမ္းလည္းရွာမွာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မဟုတ္လို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘာမွလည္းသိမွာမဟုတ္ပါဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> အရင္ကဆိုဘဝ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရည္ရြယ္ခ်က္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေအာင္ျမင္မႈ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေပ်ာ္ရႊင္မႈ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အစစ္အမွန္ရဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဓိပၸါယ္ကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေတြးမိတိုင္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေျဖမရခဲ့ပါဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆရာေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေျပာျပမွ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သိလိုတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေျဖကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သိရပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘယ္လိုနည္းနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရယူႏိုင္တယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆိုတာကိုပါ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘယ္လိုျပဳျပင္ရမယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဆိုတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နည္းမသိရင္</span> - <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">မသိေတာ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘာမွမလုပ္တတ္ပါဘူး</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> ဆရာေတာ္ေပးတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">နည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အသိပညာေတြဟာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အမ်ားၾကီးတန္ဖိုးရွိပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေလာကဓံကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တရားအသိနဲ႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ရင္ဆိုင္ႏိုင္ေအာင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ေကာင္းရွိဖို႕</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">၊</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">စိတ္ခ်မ္းသာစြာေနတတ္ေအာင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေက်းဇူးတင္တတ္ေအာင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ေမတၱာထားတတ္ေအာင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အမ်ားၾကီးပဲ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သင္ေပးပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။</span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> အခု</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">တပည့္ေတာ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘဝအတြက္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေရးပါတဲ့</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သူေတြကို</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အရင္ကထက္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ပိုတန္ဖိုးထားရမွန္းသိလာပါတယ္။</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အေရးမၾကီးတဲ့သူေတြကိုလည္း</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">အဆင္ေျပေအာင္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘယ္လိုဆက္ဆံရမယ္ဆိုတာ</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">သိလာပါတယ္</span> <span style="font-family: "Arial","sans-serif";">ဘုရား။ အေရးၾကီးတာ မၾကီးတာ ခြဲထုတ္တတ္လာျပီး ၊ အရင္လို ေနရာတကာ ဝင္မပါေတာ့ပဲ ေနတတ္လာပါျပီ ။ လူမုန္းမခံရေတာ့ဘူးေပါ့ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> တပည့္ေတာ္ ေလးႏွစ္ခြဲသမီး အရြယ္ထဲက မိခင္ဆုံးပါးခဲ့ျပီး (၇) ႏွစ္အရြယ္က်ေတာ့ ေနာက္ေမေမ ရပါတယ္ ဘုရား ။ တပည့္ေတာ္ က မာနၾကီးေဒါသၾကီး ျပီး အင္မတန္ ဂ်စ္တူးက်တဲ့ သူပါ ဘုရား ။ ထမင္းစားတိုင္း ဟင္းကို စိတ္ၾကိဳက္ပုံစံ ခ်က္ထားတာမဟုတ္ရင္ အျမဲလို စိတ္ေကာက္ျပီး ပညာျပ ဂ်စ္တူးက်ပါတယ္ ဘုရား ။<span style=""> </span>အခုေမတၱာပို႕ရင္း ေက်းဇူးတင္ရင္း စားေတာ့ ထမင္းစားရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းသြားပါတယ္ ဘုရား ။ သူ႕ဘက္ကို ပိုေတြးေပးျပီး ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္လာပါတယ္ ဘုရား ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> အရင္ကမသိခဲ့တာေတြ သိလာတတ္လာရျပီး ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္ အမွားေတြ ျပင္လိုက္ နဲ႕ အဆင္ေျပပါျပီ ဘုရား ။ နည္းပညာ အသစ္ေတြနဲ႕ ၾကိဳးစားျပီး ေလာကဆက္ဆံေရးထဲ ဝင္ရတာ ေက်နပ္စရာ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းပါတယ္ ဘုရား။ ကိုယ္ၾကိဳးစားလုပ္သမွ်ေတြေၾကာင့္ ရလာတဲ့ လုပ္အားခေတြကို တြက္ရတာလည္းေတြးမိတိုင္း<span style=""> </span>ေပ်ာ္ပါတယ္ ဘုရား။ စိတ္ခံစားမႈနဲ႕ အလွ်င္းသင့္တဲ့ စာေၾကာင္းေတြ ေခါင္းထဲဝင္လာျပီး သူ႕ ေနရာ နဲ႕ သူ အံဝင္ခြင္က် ျဖစ္ေနတယ္ ။ ကိုယ့္စိတ္ကို ဆုံးမလို႕ရတာ မ်ားလာပါတယ္ ။ အရာရာကို သတိေလးနဲ႕ ၾကည့္ျပီးေနတတ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနပါတယ္ ဘုရား ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> တပည့္ေတာ္ေန႕စဥ္ ပုံမွန္ မနက္တစ္နာရီ ညနာရီဝက္ ေန႕လည္ ( တစ္နာရီ မွသုံးနာရီ ၾကား ) ရသလို အဆင္ေျပသလို တရားထိုင္ပါတယ္ ဘုရား ။ က်န္အခ်ိန္ေတြကို လည္း သူ႕အခ်ိန္ နဲ႕ သူ သတ္မွတ္ခြဲေဝထားပါတယ္ ။ သတိကပ္ျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးစားပါတယ္ ဘုရား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> ဆရာေတာ္ ရဲ့ စာအုပ္ေတြက တပည့္ေတာ္ ကို ( စား - ဝတ္ - ေန ) နည္းတတ္ေအာင္ ေသေသခ်ာခ်ာ စိတ္ရွည္ရွည္ နဲ႕ နည္းစုံစြာ သြန္သင္ျပသေပးတဲ့ အနီးကပ္ ဆရာပါဘဲ ဘုရား။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> တပည့္ေတာ္ ဘဝအသိအျမင္ေတြ အမ်ားၾကီးရပါျပီ ဘုရား ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> ဆရာေတာ္ စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း ၊ ကိုယ္ခ်မ္းသာျခင္း ျပည့္စုံစြာျဖင့္ တရားအရာမွာ ျပီးေျမာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါေစ ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> ဆရာေတာ္ ၏ ေက်းဇူးဂုဏ္ကို ရည္မွန္းကန္ေတာ့လ်က္ပါ ဘုရား ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> တပည့္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"> (.....) <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">* ( အမည္ ႏွင့္ ေနရပ္ကို ခ်န္ထားခဲ့ပါသည္ )</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-5323605831320501169?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-39905087994643520782008-03-23T10:55:00.000-07:002008-03-23T10:59:03.263-07:00ပ႒ာန္း ၂၄ ပစၥည္း ဆုေတာင္းေဟတုပစၥေယာ = အကုသိုလ္ကင္း၍ ကုသိုလ္ႏွင့္ ယွဥ္တြဲရပါေစသား ။<br />အာရမၼဏပစၥေယာ = မ်က္စိႏွင့္ နားသည္ နိဗၺာန္သို႕မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။<br />အဓိပတိပစၥေယာ = ႐ုပ္ ၊နာမ္ ႏွစ္ပါးကိုေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းရပါေစသား။<br />အနႏၲရပစၥေယာ = မ်ားလွစြာေသာကုသိုလ္ေရးမ်ားကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား ။<br />သမနႏၲရပစၥေယာ = ႐ုပ္ ႏွင့္ နာမ္အတူရွိေသာတရားတို႕ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား ။<br />သဟဇာတပစၥေယာ = ႐ုပ္ - ႐ုပ္ ျခင္း ၊ နာမ္ - နာမ္ ျခင္းထင္ရွားစြာသိရပါေစသား ။<br />အညမညပစၥေယာ = ႐ုပ္မွ နာမ္ သို႕၊ နာမ္ မွ႐ုပ္ သို႕ ေျပာင္းလဲ၍သိပါရေစသား ။<br />နိႆယပစၥေယာ = ႐ုပ္နာမ္ ႏွစ္ပါးတို႕၏ တည္ရာကိုသိရပါေစသား။<br />ဥပနိႆယပစၥေယာ = ရတနာသုံးပါးကို ဦးထိပ္ထားရပါေစသား။<br />ပုေရဇာတပစၥေယာ = ေရွ႕ကျဖစ္ေသာ အကုသိုလ္ကိုပယ္၍ ကုသိုလ္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။<br />ပစၧာဇာတပစၥေယာ = ေနာက္၌ျဖစ္ေသာ အကုသိုလ္ကိုပယ္၍ ကုသိုလ္ကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။<br />အာေသဝနပစၥေယာ = လိုရာဆႏၵမရွိေအာင္ျပည့္စုံရပါေစသား။<br />ကမၼပစၥေယာ = ကံသုံးပါးကို ထိန္းသိမ္းရပါေစသား။<br />ဝိပါကပစၥေယာ = ဝဋ္ ေႂကြးသုံးသြယ္ကို ပယ္ဖ်က္ရပါေစသား။<br />အာဟာရပစၥေယာ = လိုရာကို ျပည့္စုံစြာေထာက္ပံ့ႏိုင္ရပါေစသား။<br />ဣျနၵိယပစၥေယာ = ႐ုပ္နာမ္ ကို ထိန္းသိမ္းတတ္ေသာ ပညာႏွင့္ ျပည့္စုံရပါေစသား။<br />စ်ာနပစၥေယာ = သူေတာ္ေကာင္းတရား ၇ ပါး ႏွင့္ ဉာဏ္စဥ္ ၅ ပါးတို႕ႏွင့္ျပည့္စုံရပါေစသား။<br />မဂၢပစၥေယာ = ဘာဝနာ ၂ ပါးအေပါင္းကို အာ႐ုံျပဳ၍ အထြတ္အထိပ္ ပညာကို ရပါေစသား။<br />သမၸယုတၱ ပစၥေယာ = သူေတာ္ေကာင္းတို႕ႏွင့္ ေပါင္း၍ ( ၇ ) ျဖာေသာတရားႏွင့္ ယွဥ္တြဲရပါေစသား။<br />ဝိပၸယုတၱပစၥေယာ = သူယုတ္မာ ႏွင့္ေဝး၍ အကုသိုလ္တို႕ ကင္းရွင္းရပါေစသား။<br />အတၳိပစၥေယာ = သမုတိနယ္၏ အသိကို ဟုတ္မွန္စြာရပါေစသား။<br />နတၳိပစၥေယာ = ပရမတၱမရွိ တရား၏အသိကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳရပါေစသား။<br />ဝိဂတပစၥေယာ = ေရွ႕၌ပြင့္ကုန္ျပီးေသာ ဘုရားတို႕ကို ရွိခိုးရပါေစသား။<br />အဝိဂတပစၥေယာ = ပြင့္လတၱံ႕ေသာ ဘုရားတို႕ကို ရွိခိုးရပါေစသား။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-3990508799464352078?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-26735229997911868472008-02-17T16:47:00.000-08:002008-02-17T18:17:11.999-08:00ပဌာန္းပစၥယုေဒၵသပါဠိပဌာန္းပစၥယုေဒၵသပါဠိ<br />နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺုဒၶႆ<br />၁။ ေဟတုပစၥေယာ ၁၃။ ကမၼပစၥေယာ<br />၂။ အရမၼဏ ပစၥေယာ ၁၄။ ဝိပါကပစၥေယာ<br />၃။ အဓိပတိပစၥေယာ ၁၅။ အာဟာရပစၥေယာ<br />၄။ အနနၲရပစၥေယာ ၁၆။ ဣျနၵိယပစၥေယာ<br />၅။ သမနနၲရပစၥေယာ ၁၇။ ဈာနပစၥေယာ<br />၆။ သဟဇာတပစၥေယာ ၁၈။ မဂၢပစၥေယာ<br />၇။ အညမညပစၥေယာ ၁၉။ သမၸယုတၲပစၥေယာ<br />၈။ နိႆယပစၥေယာ ၂ဝ။ ဝိပၸယုတၲပစၥေယာ<br />၉။ ဥပနိႆယပစၥေယာ ၂၁။ အတၳိပစၥေယာ<br />၁ဝ။ ပုေရဇာတပစၥေယာ ၂၂။ နတၳိပစၥေယာ<br />၁၁။ ပစၧာဇာတပစၥေယာ ၂၃။ ဝိဂတပစၥေယာ<br />၁၂။ အာေသဝနပစၥေယာ ၂၄။ အဝိဂတပစၥေယာတိ။<br />ပစၥယုေဒၵေသာ နိ႒ိေတာ။<br /><span id="fullpost"><br />၁။ ေဟတုပစၥေယာ တိ ေဟတူ ေဟတု သမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ရူပါနံ ေဟတုပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၂။ အာရမၼဏပစၥေယာတိ ရူပါယတနံ စကၡုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အာရမၼဏ ပစၥေရန ပစၥေယာ။ သဒၵါယသတနံ ေသာတဝိညာဏ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အာရမၼဏ ပစၥေယနပစၥေယာ။ ဂနၶာယတနံ ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ တံသမယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အာရမၼဏပစၥေယန ပစၥေယာ။ ရသာယတနံ ဇိဝွာဝိညာဏဓာတုယာ တံ သမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အာရမၼဏပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ေဖာ႒ဗၺာယတနံ ကာယဝိညာဏ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အာရမၼဏ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ ရူပါယတနံ သဒၵါယတနံ ဂနၶာယတနံ ရသာယတနံ ေဖာ႒ဗၺယတနံ မေနာ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အာရမၼဏ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ သေဗၺဓမၼာ မေနာဝိညာဏ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အာရမၼဏ ပေစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ယံယံဓမၼံ အာရဗတ ေယ ေယ ဓမၼာ ဥပၸဇၨနၲိ စိတၲေစတသိကာ ဓမၼာ၊ ေတ ေတ ဓမၼာ ေတသံ ေတသံ ဓမၼာနံ အာရမၼဏ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၃။ အဓိပတိပစၥေယာတိ ဆနၵာဓိပတိ ဆနၵသမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာနဥၥ ရူပါနံ အဓိပတိပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဝီရိယာဓိပတိ အဓိပတိပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဝီရိယာ ဓိပတိ ဝီရိယသမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာနဥၥ ရူပါနံ အဓိပတိပစၥေယန ပစၥေယာ။ စိတၲာဓိပတိ စိတၲသမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာနဥၥ ရူပါနံ အဓိပတိပစၥေယန ပစၥေယာ။ စိတၲာဓိပတိ စိတၲသမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာနဥၥ ရူပါနံ အဓိပတိပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဝီမံသာ ဓိပတိ ဝီမံသသမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာ နဥၥရူပါနံ အဓိပတိ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၄။ အနနၲရပစၥေယာတိ စကၡုဝိညာဏဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အနနၲရ ပစၥေယနပစၥေယာ။ မေနာဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာ ဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ေသာတဝိညာဏဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ မေနာဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ဃာနဝိညာဏဓာတု တံ သမၸာယုတၲကာစ ဓမၼာ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ မေနာဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဝိဘာဏ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အနနၲရ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ဇိဝွာဝိညာစဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ မေနာဓာတု တံသမၸယုတၲကာစ ဓမၼာ မေနာဝိညာဏ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အနနၲရ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ကာယဝိဘာဏဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စဓမၼာ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ မေနာဓာတု တံသမၸယုတၲကာစ ဓမၼာ မေနာဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အဗ်ာကတာနံ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အဗ်ာကတာနံ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ပုရိမာ ပုရိမာ အဗ်ာကတာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အဗ်ာကတာနံ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗ်ာကတာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗ်ာကတာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ေယသံ ေယသံ ဓမၼာနံ အနနၲရာ ေယေယ ဓမၼာ ဥပၸဇၨနိၲ စိတၲေစတသိကာ ဓမၼ၊ ေတ ေတ ဓမၼာ ေတသံေတသံ ဓမၼာနံ အနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၅။ သမနနၲရပစၥေယာတိ စကၡုဝိညာဏဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ မေနာဓာတု တံသမၸယုတၲာ စ ဓမၼာ မေနာဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ သမနနၲရ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ေသာတဝိညာဏဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ သမနနၲရ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ မေနာဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဝိညာဏ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ဃာနဝိညာဏဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ သမနနၲရ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ မေနာဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဝိညာဏ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ဇိဝွာဝိညာဏဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ သမနနၲရ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ မေနာဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဝိညာဏ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ကာယဝိညာဏဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ သမနနၲရ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ မေနာဓာတု တံသမၸယုတၲကာ စ ဓမၼာ မေနာဝိညာဏ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အဗ်ာကတာနံ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အဗ်ာကတာနံ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ပုရိမာ ပုရိမာ အဗ်ာကတာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အဗ်ာကတာနံ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗ်ာကတာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗ်ာကတာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ေယသံ ေယသံ ဓမၼာနံ သမနနၲရာ ေယ ေယ ဓမၼာ ဥပဇၨနၲိ စိတၲေဟတသိကာ ဓမၼာ၊ ေတ ေတ ဓမၼာ ေတသံ ေတသံ ဓမၼာနံ သမနနၲရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၆။ သဟဇာတပစၥေယာတိ စတၲာေရာ ခနၶာ အရူပိေနာ အညမညံ သဟဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ စတၲာေရာ မဟာဘူတာ အညမညံ သဟဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ ျသကၠနၲိကၡေဏ နာမရူပံ အညမညံ သဟဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ စိတၲေစတသိကာ ဓမၼာ စိတၲသမု႒ာနာနံ ရူပါနံ သဟဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ မဟာဘူတာ ဥပါဒါရူပါနံ သဟဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ အရူပိေနာ ဓမၼာ အရူပီနံ ဓမၼာနံ ကိဥိၥကာေလ သဟဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ၊ ကိဥိၥကာေလ န သဟဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၇။ အညမညပစၥေယာတိ စတၲာေရာ ခနၶာ အရူပိေနာ အညမညံ အညမည ပစၥေယန ပစၥေယာ။ စတၲာေရာ မဟာဘူတာ အညမည ပစၥေယန ပစၥေယာ။ ျသကၠနၲိကၡေဏ နာမရူပံ အညမည ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၈။ နိႆယပစၥေယာတိ စတၲာေရာ ခနၶာ အရူပိေနာ အညမညံ သဟဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ စတၲာေရာ မဟာဘူတာ အညမညံ နိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ျသကၠနၲိကၡေဏ နာမရူပံ အညမညံ နိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။ စိတၲေစတသိကာ ဓမၼာ စိတၲသမု႒ာနာနံ ရူပါနံ နိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။ မဟာဘူတာ ဥပါဒါရူပါနံ နိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />စကၡာယတနံ စကၡုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ နိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။ေသာတာယတနံ ေသာတဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ နိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဃာနာယတနံ ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ နိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဇိဝွာယတနံ ဇိဝွာဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ နိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ကာယာယတနံ ကာယဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ နိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ယံရူပံ နိႆာယ မေနာဓာတု စ မေနာဝိညာဏဓာတု စ ဝတၲနၲိ၊ တံရူပံ မေနာဓာတုယာ စ မေနာ ဝိညာဏ ဓာတုယာစ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ၊ နိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၉။ ဥပနိႆယပစၥေယာတိ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ ေကသဥၥိ ဥပနိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အဗ်ာကတာနံ ဓမၼာနံ ဥပနိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ ေကသဥၥိ ဥပနိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အဗ်ာကတာနံ ဓမၼာနံ ဥပနိႆယပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ပုရိမာ ပုရိမာ အဗ်ာကတာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အဗ်ာကတာနံ ဓမၼာနံ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗ်ာကတာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အဗ်ာကတာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ဥတုေဘာဇနမၸိ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ပုဂၢေလာပိ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ေသနသနမၸိ ဥပနိႆယ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၁ဝ။ ပုေရဇာတပစၥေယာတိ စကၡာယတနံ စကၡုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ပုေရဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ေသာတာယတနံ ေသာတဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ပုေရဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဃာနာယတနံ ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဇိဝွာယတနံ ဇိဝွာဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ။ ကာယာယတနံ ကာယဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ရူပါယတနံ စကၡုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ။ သဒၵါယတနံ ေသာတဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဂနၶာယတနံ ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ။ ရသာယတနံ ဇိဝွာဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ။ ေဖာ႒ဗၺာယတနံ ကာယဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ယံ ရူပံ နိႆာယ မေနာဓာတု စ မေနာဝိညာဏဓာတု စ ဝတၲနၲိ၊ တံရူပံ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥစ ဓမၼနံ ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ။ မေနာ ဝိညာဏ ဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ကိဥၥိ ကာေလ ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ၊ ကိဥၥိ ကာေလန ပုေရဇာတပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၁၁။ ပစၧာဇာတပစၥေယာတိ ပစၧာဇာတ စိတၲေစတသိကာ ဓမၼာ ပုေရဇာတႆ ဣမႆ ကာယႆ ပစၧာဇာတ ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၁၂။ အာေသဝနပစၥေယာတိ ပုရိမာ ပုရိမာ ကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ ကုသလာနံ ဓမၼာနံ အာေသဝန ပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ အကုသလာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ အကုသလာနံ ဓမၼာနံ ေကသဥၥိ အာေသဝန ပစၥေယန ပစၥေယာ။ ပုရိမာ ပုရိမာ ကိရိယာဗ်ာကတာ ဓမၼာ ပစၧိမာနံ ပစၧိမာနံ ကိရိယာ ဗ်ာကတာနံ ဓမၼာနံ အာေသဝန ပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၁၃။ ကမၼပစၥေယာတိ ကုသလာကုသလံ ကမၼံ ဝိပါကာနံ ခနၶာနံ ကဋတၲာ စ ရူပါနံ ကမၼပစၥေယန ပစၥေယာ။ ေစတနာ သမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာနဥၥ ရူပါနံ ကမၼပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၁၄။ ဝိပါကပစၥေယာတိ ဝိပါကာ စတၲာေရာ ခနၶာအရူပိေနာ အညမညံ ဝိပါကပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၁၅။ အာဟာရပစၥေယာတိ ကဗဠီကာေရာ အာဟာေရာ ဣမႆ ကာယႆ အာဟာရပစၥေယန ပစၥေယာ။ အရူပိေနာ အာဟာရာ သမၸယုတၲကာနံ ဓမၼနံ တံသမု႒ာနာနဥၥ ရူပါနံ အာဟာရပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၁၆။ ဣျနၵိယပစၥေယာတိ စကၡုျနၵိယံ စကၡုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ဣျနၵိယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ေသာတိျနၵိယံ ေသာတဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ဣျနၵိယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဃာနိျနၵိယံ ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ဣျနၵိယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဇိဝိွျနၵိယံ ဇိဝွာဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ဣျနၵိယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ကာယိျနၵိယံ ကာယဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ ဣျနၵိယပစၥေယန ပစၥေယာ။ ရူပဇီဝိတိျနၵိယံ ကဋတၲာရူပါနံ ဣျနၵိယပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />အရူပိေနာ ဣျနၵိယာ သမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာနဥၥ ရူပါနံ ဣျနၵိယပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၁၇။ ဈာနပစၥေယာ တိ ဈာနဂၤါနိ ဈာနသမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာနဥၥ ရူပါနံ ဈာနပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၁၈။ မဂၢပစၥေယာ တိ မဂၢဂၤါနိ မဂၢသမၸယုတၲကာနံ ဓမၼာနံ တံသမု႒ာနာနဥၥ ရူပါနံ မဂၢပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၁၉။ သမၸယုတၲပစၥေယာတိ စတၲာေရာ ခနၶာအရူပိေနာ အညမညံ သမၸယုတၲပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၂ဝ။ ဝိပၸယုတၲပစၥေယာတိ ရူပိေနာ ဓမၼာ အရူပီနံ ဓမၼာနံ ဝိပၸယုတၲပစၥေယန ပစၥေယာ။ အရူပိေနာ ဓမၼာ ရူပီနံ ဓမၼာနံ ဝိပၸယုတၲပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၂၁။ အတၳိပစၥေယာတိ စတၲာေရာ ခနၶာ အရူပိေနာ အညမညံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ စတၲာေရာ မဟာဘူတာ အညမညံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ ျသကၠနၲိကၡေဏ နာမရူပံ အညမညံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ စိတၲေစတသိကာ ဓမၼာ စိတၲသမု႒ာနာနံ ရူပါနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ မဟာဘူတာ ဥပါဒါရူပါနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />စကၡာယတနံ စကၡုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ေသာတာယတနံ ေသာတဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ဃာနာယတနံ ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဇိဝွာယတနံ ဇိဝွာဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ ကာယာယတနံ ကာယဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ရူပါယတနံ စကၡုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။သဒၵါယတနံ ေသာတဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ဂနၶာယတနံ ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ ရသာယတနံ ဇိဝွာ ဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။ ေဖာ႒ဗၺာယတနံ ကာယ ဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ရူပါယတနံ သဒၵါယတနံ ဂနၶာယတနံ ရသာယတနံ ေဖာ႒ဗၺာယတနံ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ၊ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ယံ ရူပံ နိႆာယ မေနာဓာတု စ မေနာဝိညာဏဓာတု စ ဝတၲနၲိ၊ တံရူပံ မေနာဓာတုယာ စ မေနာ ဝိညာဏ ဓာတုယာ စ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၂၂။ နတၳိပစၥေယာတိ သမနနၲရ နိရုဒၶါ စိတၲေစတသိကာ ဓမၼာ ပဋုပၸနၷာနံ စိတၲာေစတသိကာနံ ဓမၼာနံ နတၳိပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၂၃။ ဝိဂတပစၥေယာတိ သမနနၲရဝိဂတာ စိတၲေစတသိကာ ဓမၼာ ပဋုပၸနၷာနံ စိတၲာေစတသိကာနံ ဓမၼာနံ ဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />၂၄။ အဝိဂတပစၥေယာတိ စတၲာေရာ ခနၶာ အရူပိေနာ အညမညံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ စတၲာေရာ မဟာဘူတာ အညမညံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ ျသကၠနၲိကၡေဏ နာမရူပံ အညမညံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ စိတၲေစတသိကာ ဓမၼာ စိတၲသမု႒ာနာနံ ရူပါနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ မဟာဘူတာ ဥပါဒါရူပါနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />စကၡာယတနံ စကၡုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ေသာတာယတနံ ေသာတဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ဃာနာယတနံ ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ ဇိဝွာယတနံ ဇိဝွာဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ ကာယာယတနံ ကာယဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ရူပါယတနံ စကၡုဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။သဒၵါယတနံ ေသာတဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ဂနၶာယတနံ ဃာနဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ ရသာယတနံ ဇိဝွာ ဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။ ေဖာ႒ဗၺာယတနံ ကာယ ဝိညာဏဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ရူပါယတနံ သဒၵါယတနံ ဂနၶာယတနံ ရသာယတနံ ေဖာ႒ဗၺာယတနံ မေနာဓာတုယာ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ၊ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ယံ ရူပံ နိႆာယ မေနာဓာတု စ မေနာဝိညာဏဓာတု စ ဝတၲနၲိ၊ တံရူပံ မေနာဓာတုယာ စ မေနာ ဝိညာဏ ဓာတုယာ စ တံသမၸယုတၲကာနဥၥ ဓမၼာနံ အဝိဂတပစၥေယန ပစၥေယာ။<br />ပစၥယနိေဒၵေယာ နိ႒ိေတာမဟာသမယသုတ္ပါဠိ<br />နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဒၶုႆ<br />သေတဟိ ပဥၥမေတၲဟိ၊ ခီဏာသေဝဟိ ေကဝလံ။<br />ဘိကၡူဟိ ဘူပဝံေသဟိ ၊ သတၳာဇိေနာ ပရိဝုေတာ။<br />သေကၠ ကပိလဝတၳုသႎၼ၊ ဆာယာရေမၼ မဟာဝေန။<br />သမနၲေတာ သဟေႆဟိ၊ စကၠဝါေဠဟိ ဒသဟိ။<br />အာဂမၼ သနၷိသိနၷာနံ ၊ ေဒဝါနံ ယ မေဒသယိ။<br />အာယုဒီဃကရံ သဗၺ - သမၸတၲိသာဓကံ ဝရံ။<br />သုဒၶါဝါသပၸဘူတီဟိ ၊ ေဒေဝဟိ ပဋိနနၵိတံ။<br />သဗၺေရာဂဘယုဂၣါတံ ၊ သမယံ တံ ဘဏာမေဟ။<br />နိဒါန္း<br />ဧဝံ ေမ သုတံ-ဧကံ သမယံဘဂဝါ သေကၠသု<br />ဝိဟရတိ ကပိလတၳု သႎၼ မဟာဝေန မဟတာ<br />ဘိကၡုသံေဃန သဒႎၶပဥၥမေတၲဟိ သိကၡု သေတဟိ<br />သေဗၺေဟဝ အရဟေနၲဟိ၊ ဒသဟိ စ ေလာက<br />ဓာတူဟိ ေဒဝတာ ေယဘုယ်န သနၺိပတိတာ<br />ေဟာနၲိ ဘဂဝနၲံ ဒႆနာယ ၊ ဘိကၡုသံဃဥၥ၊ အထေခါ စတုနၷံ သုဒၡါ ဝါသကာယိကာနံ ေဒဝတာနံ ဧတဒေဟာသိ ''အယံ ေခါ ဘဂဝါ သေကၠသု ဝိဟရတိ ကပိလဝတၳုသႎၼ<br />မဟာဝေန မဟတာ ဘိကၡုသံေဃန သဒႎၼ ပဥၥမေတၲဟိ ဘိကၡုသေတဟိ<br />သေဗၺေဟဝ အရဟေနၲဟိ၊ ဒသဟိစ<br />ေလာကဓာတူဟိ ေဒဝတာ ေယဘုေယ်န<br />သနၷိပတိတာ ေဟာနၲိ ဘဂဝနၲံ ဒႆနာယ<br />ဘိကၡုသံဃဥၥ ၊ ယံနူန မသမၸိ ေယန ဘဂဝါ<br />ေတနုပကၤေမယ်ာမ၊ ဥပသကၤမိတြာ ဘဂဝေတာ<br />သနၲိေက ပေစၥကံ ဂါထံ ဘာေသယ်ာမာ''တိ။<br />အထေခါ တာ ေဒဝတာ ေသယ်ထာပိ နာမဗလဝါ ပုရိေသာ သမိဥၨိတံ ဝါ ဗာဟံ ပသာေရယ်<br />ပသာရိတံ ဝါ ဗာဟံ သမိေဥၨယ်၊ ဧဝေမဝ သုဒၡါ ဝါေသသု ေဒေဝသု အနၲရဟိတာ ဘဂဝေတာ ပုရေတာ ပါတုရေဟသံု။ အထ ေခါ တာ ေဒဝတာ ဘဂဝနၲံ အဘိဝါေဒတြာ ဧကမနၲံ အ႒ံသု။<br />ဧကမနၲံ ဌိတာ ေခါ ဧကာ ေဒဝတာ ဘဂဝေတာ သနၲိေက ဣမံ ဂါထံ အဘာသိ<br />''မဟာသမေယာ ပဝနသႎၼ၊<br />ေဒဝကာယာ သမာဂတာ။<br />အာဂတ' မွ ဣမံ ဓမၼသမယံ၊<br />ဒကိၶတာေယ အပရာဇိတသံဃ'' နၲိ။<br />၂။ အထ ေခါ အပရာ ေဒဝတာ ဘဂဝေတာ သနၲိေက ဣမံ ဂါထံ အဘာသိ<br />''တျတ ဘိကၡေဝါ သမာဒဟံသု၊<br />စိတၲ၊ မတၲေနာ ဥဇုကံ အကံသု။<br />သာရထီဝ ေနတၲနိ ဂေဟတြာ၊<br />ဣျနၵိယာနိ ရကၡနၲိ ပ႑ိတာ''တိ။<br />၃။ အထ ေခါ အပရာ ေဒဝတာ ဘဂဝေတာ သနၲေက ဣမံ ဂါထံ အဘာသိ<br />''ေဆ တြာ ခီလံ ေဆတြာ ပလိဃံ၊<br />ဣနၵခီလံ ဦဟစၥ မေနဇာ။<br />ေတ စရနၲိ သုဒၶါ ဝိမလာ၊<br />စကၡုမတာ သုဒနၲာ သုသုနာဂါ''တိ။<br />၄။ အထ ေခါ အပရာ ေဒဝတာ ဘဂဝေတာ သနၲိေက ဣမံ ဂါထံ အဘာသိ<br />''ေယ ေကစိ ဗုဒၡံ သရဏံ ဂတာေသ၊<br />န ေတ ဂမိႆနၲိ အပါယဘူမႎ။<br />ပဟာယ မာနုသံ ေဒဟံ၊<br />ေဒဝကာယံ ပရိပူေရႆနၲီ''တိ။<br />၅။ အထ ေခါ ဘဂဝါ ဘိကၡူ အာမေနၲသိ ''ေယဘုေယ်န ဘိကၡေဝ ဒသသု ေလာကဓာတူသု ေဒဝတာ သနၷိပတိတာ ေဟာနၲိ တထာဂတံ ဒႆနာယ ဘိကၡုသံဃဥၥ။ ေယပိ ေတ ဘိကၡေဝ အေဟသံု အတီတ မဒၡါနံ အရဟေနၲာ သမၼာသမၺုဒၶါ ၊ ေတသမၲာနံ ဧတံ ပရမာေယဝေဒဝတာ သနၷိပတိတာ အေဟသံု ေသယ်ထာပိ မယံွ ဧတရဟိ။ ေယပိ ေတ ဘိကၡေဝ ဘဝိႆနၲိအနာဂတမဒၡါနံ အရဟေနၲာ သမၼာ သမၺုဒၶါ၊ ေတသမၸိ ဘဂဝနၲာနံ ဧတံပရမာေယဝ ေဒဝတည သနၷိပတိတာ ဘဝိႆနၲိ ေသယ်ထာပိ မယံွဧတရဟိ။ အာစိကၡိႆမိ ဘိကၡေဝ ေဒဝကာယာနံ နာမာနိ၊ ကိတၲယိႆမိ ဘိကၡေဝ ေဒဝကာယာနံ နာမာနိ၊ ေဒေသႆမိ ဘိကၡေဝ ေဒဝကာယာနံ နာမာနိ၊ တံ သုဏာထ သာဓုကံမနသိ ကေရာထ၊ ဘာသိႆမီ'' တိ။ 'ဧဝံဘေနၲ'' တိေခါ ေတဘိကၡူ ဘဂဝေတာ ပစၥေႆာသံု။<br />၆။ ဘဂဝါ ဧတဒေဝါစ<br />သိေလာက' မနုကႆမိ၊<br />ယတၳ ဘုမၼာ တဒႆိတာ။<br />ေယ သိတာ ဂိရိဂဗၻရံ၊<br />ပဟိပတၲာ သမာဟိတာ။<br />ပုထူသီဟာဝ အလႅီနာ၊<br />ေလာမဟံသာ ဘိသမၻုေနာ။<br />ျသဒါတမနသာ သုဒၶါ၊<br />ဝိပၸသနၷမနာဝိလာ။<br />၇။ ဘိေယ်ာပဥၥသေတ ဉတြာ၊<br />ဝေန ကာပိလ ဝတၳေဝ။<br />တေတာ အာမနၲယီသတၳာ၊<br />သာဝေက သာသေန ရေတ။<br />ေဒဝကာယာ အဘိကၠနၲာ၊<br />ေတ ဝိဇာနာထ ဘိကၡေဝါ။<br />ေတ စအာတပၸ မကရံု၊<br />သုတြာ ဗုဒၡႆ သာသနံ၊<br />၈။ ေတသံ ပါတုရဟု ဉာဏံ၊<br />အမနုႆာန ဒႆနံ။<br />အေပၸေက သတ' မဒၵကၡံု၊<br />သဟႆံ အထ သတၲရႎ။<br />သတံ ဧေက သဟႆနံ၊<br />အမနုႆန' မဒၵသံု။<br />အေပၸေက' နနၲ မဒၵကၡု၊<br />ဒိသာ သဗၺာ ဖုဋာအဟံု။<br />၉။ တဥၥ သဗၺံ အဘိညာယ၊<br />ဝဝတၳိတြာန စကၡုမာ။<br />တေတာ အာမနၲယီ သတၳာ၊<br />သာဝေက သာသေန ရေတ။<br />ေဒဝကာယာ အဘိကၠနၲာ၊<br />ေတ ကိဇာနာထ ဘိကၡေဝါ။<br />ေယ ေဝါ' ဟံ ကိတၲယိႆာမိ၊<br />ဂိရာဟိ အနုပုဗၺေသာ။<br />၁ဝ။ သတၲသဟႆာ ေတ ယကၡာ၊<br />ဘုမၼာ ကာပိလ ဝတၳဝါ။<br />ဣဒိၵမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎဝနံ။<br />၁၁။ ဆသဟႆာ ေဟမဝတာ၊<br />ယကၡာ နာနတၲဝဏၰိေနာ။<br />ဣဒိၡမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၁၂။ သာတာဂိရာ တိသဟႆ၊<br />ယကၡာ နာ နတၲဝဏၰိေနာ။<br />ဣဒိၶမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၁၃။ ဣေစၥေက ေသာဠသသဟႆာ၊<br />ယကၡာ နာနတၲဝဏၰိေနာ။<br />ဣဒိၶမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၁၄။ ေဝႆမိတၲာ ပဥၥသတာ၊<br />ယကၡာ နာနတၲ ဝဏၰိေနာ။<br />ဣဒိၶမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၁၅။ ကုမၻီေရာ ရာဇဂဟိေကာ ၊<br />ေဝပုလႅ' ႆ နိေဝသနံ။<br />ဘိေယ်ာ နံ သတသဟႆံ၊<br />ယကၡာနံ ပယိရုပါသတိ။<br />ကုမၻီေရာ ရာဇဂဟိေကာ ၊<br />ေသာပါဂါ သမိတႎ ဝနံ။<br />၁၆။ ပုရိမဥၥ ဒိသံ ရာဇာ၊<br />ဓတရေ႒ာ ပသာသတိ။<br />ဂနၶဗၺာနံ အဓိပတိ၊<br />မဟာရာဇာ ယသႆိေသာ။<br />ပုတၲာပိ တႆ ဗဟေဝါ၊<br />ဣနၵနာမာ မဟဗၺလာ။<br />ဣဒိၶမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ၊<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၁၇။ ဒကိၡဏဥၥ ဒိသံ ရာဇာ၊<br />ဝိရႈေဠာ တံ ပသာသတိ။<br />ကုမၻ႑ာနံ အဓိပတိ၊<br />မဟာရာဇာ ယသႆိေသာ။<br />ပုတၲာပိ တဣ ဗဟေဝါ၊<br />ဣနၵနာမာ မဟဗၺလာ။<br />ဣဒိၶမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰ ဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ<br />၁၈။ ပစၧိမဥၥ ဒိသံ ရာဇာ၊<br />ဝိရုပေကၡာ ပသာသတိ။<br />နာဂါနဥၥ အဓိပတိ၊<br />မဟာရာဇာ ယသႆိေသာ။<br />ပုတၲာပိ တႆ ဗဟေဝါ၊<br />ဣနၵနာမာ မဟဗၺလာ။<br />ဣနၵိမေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၁၉။ ဥတၲရဥၥ ဒိသံ ရာဇာ၊<br />ကုေဝေရာ တံ ပသာသတိ။<br />ယကၡာနဥၥ အဓိပတိ၊<br />မဟာရာဇာ ယသႆိေသာ။<br />ပုတၲာပိ တႆ ဗဟေဝါ၊<br />ဣနၵနာမာ မဟဗၺလာ။<br />ဣဒိၶမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၂ဝ။ ပုရိမံ ဒိသံ ဓတရေ႒ာ၊<br />ဒိကၡိေဏန ဝိရူ႒ေကာ။<br />ပစၧိေမန ဝိရူပေကၡာ၊<br />ကုေဝေရာ ဥတၲရံ ဒိသံ။<br />၂၁။ စတၲာေရာ ေတ မဟာရာဇာ၊<br />သမနၲာ စတုေရာ ဒိသာ၊<br />ဒဒၵလႅမာနာအ႒သု၊<br />ဝေန ကာပိလဝတၳေဝ။<br />၂၂။ ေတသံ မာယာဝိေနာ ဒါသာ၊<br />အာဂံု ဝဥၥနိကာ သ႒ာ။<br />မာယာ ကုေဋ႑ု ဝိေဋ႑ု၊<br />ဝိဋုစၥ ဝိဋုေဋာ သဟ။<br />စနၵေနာ ကာမေသေ႒ာ စ၊<br />ကိနၷိဃ႑ု နိဃ႑ု စ။<br />ပနာေဒါ ျသပမေညာ စ၊<br />ေဒဝသူေတာ စ မာတလိ။<br />၂၃။ စိတၲ ေသေနာ စ ဂနၶေဗၺာ၊<br />နေဠာ ရာဇာ ဇေနသေဘာ။<br />အာဂံု ပဥၥသိေခါ ေစဝ၊<br />တိမၺရူ သူရိယဝစၧသာ။<br />ဧေတ စေည စ ရာဇာေနာ၊<br />ဂနၶဗၺာ သဟ ရာဇုဘိ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၂၄။ အထာဂံု နာဂသာ နာဂါ၊<br />ေဝသာလာ သဟတစၧကာ။<br />ကမၺလႆတရာ အာဂံု၊<br />ပါယာဂ သဟ ဉာတိဘိ။<br />ယာမုနာ ဓတရ႒ာစ၊<br />အာဂံု နာဂါ ယသႆိေနာ။<br />ဧရာဝေဏာ မဟာနာေဂါ။<br />ေသာပါဂါ သမိတႎ ဝနံ။<br />၂၅။ ေယ နာဂရာေဇ သဟသာ ဟရတၲိ၊<br />ဒိဗၺာ ဒိဇာ ပကၡိ ဝိသုဒၶစကၡူ။<br />ေဝဟာသသာ ေတ ဝန' မဇၩပတၲာ၊<br />စိျတာ သုပဏၰာ ဣတိ ေတသ နာမံ။<br />၂၆။ အဘယံ တဒါ နာဂရာဇာန ' မာသိ၊<br />သုပဏၰေတာ ေခမ' မကာသိ ဗုေဒၶါ။<br />သဏွာဟိ ဝါစာဟိ ဥပဝွယနၲာ၊<br />နာဂါ သုပဏၰာ သရဏ' မကံသု ဗုဒၶံ။ (နာဂက႑)<br />၂၇။ ဇိတာ ဝဇိရဟေတၳန၊<br />သမုဒၵံ အသုရာ သိတာ။<br />ဘာတေရာ ဝါသဝေႆ' ေတ၊<br />ဣဒိၶမေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ကာ႒ကဥၥာ မဟာဘိသၼာ၊<br />အသူရာ ဒါနေဝဃသာ။<br />ေဝပစိတၲိသုစိတၲိစ၊<br />ပဟာရာေဒါ နမုစီသဟ။<br />သတဥၥဗလိပုတၲာနံ၊<br />သေဗၺ ေဝေရာစနာမကာ။<br />သနၷယိွတြာ ဗလိေသနံ၊<br />ရာဟုဘဒၵ' မုပါဂမံု<br />သမေယာ ဒါနိ ဘဒၵေနၲ၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတ= ဝနံ။ (အသုရေဒဝတာက႑)<br />၂၈။ အာေပါ စ ေဒဝါ ပထဝီ၊<br />ေတေဇာ ဝါေယာ တဒါဂမံု။<br />ဝရုဏာ ဝါရဏာ ေဒဝါ၊<br />ေသာေမာ စ ယသသာသဟ။<br />ေမတၲာ ကရုစာ ကာယိကာ၊<br />အာဂံု ေဒဝါ သယႆိေနာ။<br />ဒေသ'ေတ ဒသဓာ ကာယာ၊<br />သေဗၺ နာနတၲ ဝဏၰိေနာ။<br />ဣဒိၶိမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၂၉။ ေဝ႑ုေဒဝါ သဟလိစ၊<br />အသမာ စ ဒုေဝ ယမာ။<br />စနၵႆူပနိသာ ေဒဝါ၊<br />စနၵ' မာဂံု ပုရကၡတြာ။<br />သူရိယႆူပနိသာ ေဒဝါ၊<br />သူရိယ' မာဂံု ပုရကၡတြာ၊<br />အာဂံု မနၵဝလာဟကာ။<br />ဝသူနံ ဝါသေဝါ ေသေ႒ာ၊<br />သေကၠာပါဂါ ပုရိနၵေဒါ။<br />ဒေသ'ေတ ဒသဓာ ကာယာ၊<br />သေဗၺ နာနတၲဝ႑ိေနာ။<br />ဣဒိၶမေနၲ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၃၁။ သမာနာ မဟာသမာနာ၊<br />မာနုသာ မာနုသုတၲမာ။<br />ခိၮာပေဒါသိကာ အာဂံု၊<br />အာဂံု မေနာ ပေဒါသိကာ။<br />အထာဂံု ဟရေယာ ေဒဝါ၊<br />ေယ စ ေလာဟိတဝါသိေနာ။<br />ပါရဂါ မဟာပါရဂါ၊<br />အာဂံု ေဒဝါ ယသႆိေနာ။<br />ဒေသ' ေတ ဒသဓာ ကာယာ၊<br />သေဗၺ နာနတၲ ဝဏၰိ ေနာ။<br />ဣဒိၶမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၃၂။ သုကၠာ ကရမၻာ အရုဏာ၊<br />အာဂံု ေဝဃနသာ သဟ။<br />ျသဒါတဂယွာ ပါေမာကၡာ၊<br />အာဂံု ေဒဝါ ဝိစကၡဏာ။<br />သဒါမတၲာ ဟာရဂဇာ၊<br />မိႆကာ စ ယသႆိေနာ။<br />ထနယံ အာဂ ပဇၨုေနၷာ၊<br />ေယာဒိသာ အဘိဝႆတိ။<br />ဒေသ'ေတ ဒသဓာ ကာယာ၊<br />သေဗၺ နာနတၲ ဝဏၰိ ေနာ။<br />ဣဒိၶမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၃၃။ ေခမိယာ တုသိတာ ယာမာ၊<br />က႒ကာ စ ယသႆိေနာ။<br />လမၺီတကာ လာမေသ႒ာ၊<br />ေဇာတိနာမာ စ အာသဝါ။<br />နိမၼာနရတိေနာ အာဂံု၊<br />အထာဂံု ပရိနိမၼိတာ။<br />ဒေသ'ေတ ဒသဓာ ကာယာ၊<br />သေဗၺ နာနတၲ ဝဏၰိ ေနာ။<br />ဣဒိၶမေနၲာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဝဏၰဝေနၲာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒမာနာ အဘိကၠာမံု၊<br />ဘိကၡူနံ သမိတႎ ဝနံ။<br />၃၄။ သေ႒' ေတ ေဒဝနိကာယာ၊<br />သေဗၺ နာနတၲဝဏိၰေနာ။<br />နာမနြေယန အာဂစၧံု၊<br />ေယ စေည သဒိသာ သဟ၊<br />ပဝု႒ဇာတိ' မခီလံ၊<br />ျသဃတိဏၰ' မေနာသဝံ၊<br />ဒေကၡေမာ' ဃတရံ နာဂံ၊<br />စနၵံဝ အသိတာတိဂံ။ (အာကာသ႒ေဒဝတာက႑)<br />၃၅။ သုျဗဟၼာ ပရမေတၲာ စ၊<br />ပုတၲာ ဣဒိၶမေတာ သဟ။<br />သနကၤုမာေရာ တိေႆာစ၊<br />ေသာပါဂ သမိတႎ ဝနံ။<br />၃၆။ သဟႆံ ျဗဟၼ ေလာကာနံ၊<br />မဟာျဗဟၼာ ဘိတိ႒တိ။<br />ဥပပေနၷာ ဇုတိမေနၲာ၊<br />ဘိသၼာ ကာေယာ ယသႆိ ေသာ။<br />ဒေသ' တၳ ဣႆရာ အာဂံု၊<br />ပေစၥက ဝသ ဝတၲိေနာ။<br />ေတသဥၥ မဇၩေတာ အာဂ၊<br />ဟာရိေတာ ပရိဝါရိေတာ။ (ျဗဟၼက႑)<br />၃၇။ ေတ စ သေဗၺ အဘိကၠေနၲ၊<br />သဣ ေနၵ ေဒေဝ သျဗဟၼေက။<br />မာရေသနာ အဘိကၠာမိ၊<br />ပႆ ကဏွႆ မနၵိယံ။<br />ဧထ ဂဏွထ ဗနၶထ၊<br />ရာေဂန ဗဒၶ'မတၳု ေဝါ။<br />သမနၲာ ပရိဝါေရထ၊<br />မာေဝါ မုဥၥိတႉေကာစိနံ။<br />ဣတိ တတၳ မဟာေသေနာ။<br />ကေဏွာ ေသနံ အေပသယိ။<br />ပါဏိနာ တလ' မာဟစၥ၊<br />သရံ ကတြာန ေဘရဝံ။<br />ယထာ ပါဝုႆေကာ ေမေဃာ၊<br />ထနယေနၲာ သဝိဇၨုေကာ။<br />တဒါ ေသာ ပစၥုဒါဝတၲိ၊<br />သကၤုေဒၶါ အသယံဝေသ။<br />၃၈။ တဥၥ သဗၺံ အဘိညာယ၊<br />ဝဝတၳိတြာန စကၡုမာ။<br />တေတာ အာမနၲယီ သတၳာ၊<br />သာဝေက သာသေန ရေတ။<br />မာရေသနာ အဘိကၠနၲာ၊<br />ေတ ဝိဇာနာထ ဘိကၡေဝါ။<br />ေတ စ အာတပၸ' မကရံု၊<br />သုတြာ ဗုဒၡႆ သာသနံ။<br />ဝီတရာေဂဟိ ပကၠာမံု၊<br />ေန' သံေလာမာပိ ဣဥၥယံု။<br />၃၉။ သေဗၺ ဝိဇိတသဂၤါမာ၊<br />ဘယာတီတာ ယသႆိေနာ။<br />ေမာဒနၲိသဟ ဘူေတဟိ၊<br />သာဝကာ ေတ ဇေနသု တာတိ။အနတၲလကၡဏသုတ္ပါဠိ<br />နေမာ တႆ ဘဂဝေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺုဒၶႆ<br />အနတၲလကၡဏသုတ္အမႊမ္း<br />(က) ဓမၼစကၠံ ပဝေတၲတြာ ၊<br />အာသာဠိယံ ဟိ ပုဏၰေမ။<br />နဂေရ ဗာရာဏသိယံ၊<br />ဣသိပတနဝွေယ ဝေန။<br />(ခ) ပါေပတြာဒိဖလံေနသံ၊<br />အနုကၠေမန ေဒသယိ။<br />ယံတံပကၡႆ ပဥၥမံ်၊<br />ဝိမုတၲတၳံ ဘဏာမ ေဟ။အနနၲလကၡဏသုတ္နိဒါန္း<br />ဧဝံေမသုတံ-<br />ဧကံ သမယံ ဘဂဝါ ဗာရာဏသိယံ ဝိဟရတိ<br />ဣသိပတေန မိဂဒါေယ။<br />တျတ ေခါ ဘဂဝါ ပဥၥဝဂၢိေယ ဘိကၡူ အာမေနၲသိ ''ဘိကၡေဝါ''တိ။<br />''ဘဒေနၲ''တိ ေတ ဘိကၡူ ဘဂဝေတာ ပစၥေႆာသံု။<br />ဘဂဝါ ဧတဒေဝါစ -<br />ရူပကၡနၡာ အနတၲျဖစ္ပံု<br />ရူပံ ဘိကၡေဝ အနတၲာ။<br />ရူပဥၥ ဟိဒံ ဘိကၡေဝ အတၲာ အဘဝိႆ ၊ နယိဒံ<br />ရူပံ အာဗာဓာယ သံဝေတၲယ်၊<br />လေဗၻထစရူေပ ''ဧဝံ ေမရူပံ ေဟာတု၊ ဧဝံ ေမရူပံ မာ အေဟာသီ''တိ<br />ယသၼာစေခါ ဘိကၡေဝရူပံ အနတၲာ ၊ တသၼာရူပံ အာဗာဓာယ သံဝတၲတိ၊<br />န စ လဗၻတိ ရူပ ''ဧဝံေမရူပံ ေဟာတု ၊ ဧဝံ ေမ ရူပံ မာ အေဟာသီ''တိ။<br />ေဝဒနာကၡနၶာ အနတၲျဖစ္ပံု<br />ေဝဒနာ အနတၲာ။<br />ေဝဒနာ စ ဟိဒံ ဘိကၡေဝ အတၲာ အဘဝိႆ၊ နယိဒံ<br />ေဝဒနာ အာဗာဓာယ သံဝေတၲယ်။<br />လေဗၻထ စ ေဝဒနာယ ''ဧဝံ ေမ ေဝဒနာ ေဟာတု ဧဝံ ေမ<br />ေဝဒနာမာ အေဟာသီ'' တိ။<br />ယသၼာ စ ေခါ ဘိကၡေဝ ေဝဒနာ အနတၲာ ၊ တသၼာ ေဝဒနာ ာဗာဓာယ သံဝတၲတိ၊<br />န စ လဗၻတိ ေဝဒနာယ ''ဧဝံ ေမ ေဝဒနာ ေဟာတု၊<br />ဧဝံ ေမ ေဝဒနာ မာ အေဟာသီ'' တိ။<br />သညာကၡနၶာ အနတၲျဖစ္ပံု<br />သညာ အနတၲာ၊<br />သညာ စ ဟိဒံ ဘိကၡေဝ အတၲာ အဘဝိႆ ၊ နယိဒံ<br />သညာ အာဗာဓာယ သံဝေတၲယ်။<br />လေဗၻထ စ သညာယ ''ဧဝံ ေမ သညာ ေဟာတု၊<br />ဧဝံ ေမ သညာ မာ အေဟာသီ'' တိ။<br />ယသၼာ စ ေခါ ဘိကၡေဝ သညာ အနတၲာ ၊ တသၼာ သညာ<br />အာဗာဓာယ သံဝတၲတိ၊<br />န စ လဗၻတိ သညာယ ''ဧဝံ ေမ သညာ ေဟာတု၊<br />ဧဝံ ေမ သညာ မာ အေဟာသီ''တိ။<br />သခၤါရကၡနၶာ အနတၲျဖစ္ပံု<br />သခၤါရ အနတၲာ၊<br />သခၤါရာ စ ဟိဒံ ဘိကၡေဝ အတၲာ အဘဝိႆံသု၊<br />နယိဒံ သခၤါရာ အာဗာဓာယ သံဝေတၲယံု်။<br />လေဗၻထ စ သခၤါေရသု ''ဧဝံ ေမ သခၤါရာ ေဟာနၲု ၊ ဧဝံ ေမ သခၤါရာ မာ အေဟသု''နၲိ။<br />ယသၼာစ ေခါ ဘိကၡေဝ သခၤါရာ အနတၲာ ၊ တသၼာ သခၤါရာ အာဗာဓာယ သံဝတၲနၲိ၊<br />နစ လဗၻတိ သခၤါေရသု '' ဧဝံ ေမ သခၤါရာ ေဟာနၲု၊ ဧဝံ ေမ သခၤါရာ မာ အေဟသု'' နၲိ။<br />ဝိညာဏံ မာ အေဟာသီ'' တိ။<br />ýရူပကၡနၶ၌ လကၡဏာေရး သံုးပါး<br />တံ ကႎ မညထ ဘိကၡေဝ -<br />ရူပံ နိစၥံ ဝါ အနိစၥံ ဝါတိ။<br />အနိစၥံ ဘေနၲ။<br />ယံ ပနာနိစၥံ ၊ ဒုကၡံ ဝိ တံ သုခံ ဝါတိ။<br />ဒုကၡံ ဘေနၲ။<br />ယံ ပနာနိစၥံ ဒုကၡံ ဝိပရိဏာမဓမၼံ ၊ ကလႅံ နုတံ<br />သမနုပႆိတံု '' ဧတံ မမ ၊ ဧေသာဟမသိၼ၊ ဧေသာ<br />ေမ အတၲာ'' တိ။ ။ ေနာ ေဟ တံ ဘေနၲ။<br />နာမကၡနၶာ ေလးပါး၌ လကၡဏာေရးသံုးပါး<br />ေဝဒနာ နိစၥာ ဝါ အနိစၥာ ဝါတိ။<br />အနိစၥ ဘေနၲ။<br />ယံ ပနာနိစၥံ ၊ ဒုကၡံ ဝါ တံ သုခံ ဝါတိ။<br />ဒုကၡံ ဘေနၲ။<br />ယံ ပနာနိစၥံ ဒုကၡံ ဝိပရိဏာမဓမၼံ ၊ ကလႅံ နုတံ<br />သမနုပႆိတံု ''ဧတံ မမ၊ ဧေသာဟမသိၼ၊ ဧေသာ ေမ အတၲာ'' တိ။ ။ ေနာ ေဟတံ ဘေနၲ။<br />သညာ နိစၥာ ဝါ အနိစၥာ ဝါတိ။<br />အနိစၥာ ဘေနၲ။<br />ယံ ပနာနိစၥံ ၊ ဒုကၡံ ဝိပရိဏာမဓမၼံ ၊ ကလႅံ နု တံ<br />သမနုပႆိတံု'' တိ။ ေနာ ေဟတံ ဘေနၲ။<br />သခၤါရာ နိစၥာ ဝါ အနိစၥာ ဝါတိ။<br />အနိစၥာ ဘေနၲ။<br />ယံ ပနာနိစၥံ ၊ ဒုကၡံ ဝိပရိဏိမဓမၼံ ၊ ကလႅံ နုတံ<br />သမနုပႆိတံု '' ဧတံ မမ၊ ဧေသာဟမသၼိ၊ ဧေသာ ေမ အတၲာ'' တိ။<br />ေနာ ေဟတံ ဘေနၲ။<br />သခၤါရာ နိစၥာ ဝါ အနိစၥာ ဝါတိ။<br />အနိစၥာ ဘေနၲ။<br />ယံ ပနာနိစၥံ ဒုကၡံ ဝိပရိဏာမဓမၼံ ၊ ကလႅံ နု တံ<br />သမနုပႆိတံု '' ဧတံ မမ၊ ဧေသာ ဟမသိၼ၊ ဧေသာ ေမ အတၲာ'' တိ။<br />ေနာ ေဟ တံ ဘေနၲ။<br />ဝိညာဏံ နိစၥံ ဝါ အနိစၥံ ဝါတိ။<br />အနိစၥံ ဘေနၲ။<br />ယံ ပနာနိစၥံ ၊ ဒုကၡံ ဝါ တံ သုခံ ဝါတိ။<br />ဒုကၡံ ဘေနၲ။<br />ယံ ပနာနိစၥံ ဒုကၡံ ဝိပရိဏာမဓမၼံ ၊ ကလႅံ နု တံ<br />သမနုပႆိတံု ''ဧတံ မမ၊ ဧေသာဟမသိၼ ၊ ဧေသာ ေမ အတၲာ'' တိ။ ေနာ ေဟတံ ဘေနၲ။ရုပ္တရားကို တဏွာ ၊ မာန ၊ ဒိ႒ိဂါဟတို့ျဖင့္ မရႈျကည္အပ္ပံု<br />တသၼာ တိဟ ဘိကၡေဝ ယံ ကိဥၥိ ရူပံ အတီတာနာဂတ ပစၥုပၸနၷံ အဇၩတၲံ ဝါ ဗဟိဒၡါ ဝါ ၊ ျသဠာရိကံ ဝါ၊ သုခုမံ ဝါ၊ ဟီနံ ဝါ၊ ပဏီတံ ဝါ၊ ယံ ဒူေရ သနၲိ ေက ဝါ၊ သဗၺံ ရူပံ'' ေနတံ မမ၊ ေနေသာဟ မသိၼ ၊ န ေမေသာ အတၲာ'' တိ ဧဝေမတံ ယထာဘူတံ သမၼညာယ ဒ႒ဗၺံ။ေဝဒနာတရားကို တဏွာ ၊ မာန ၊ ဒိ႒ိဂါဟတို့ျဖင့္ မရႈျကည့္အပ္ပံု<br />ယာ ကာစိ သညာ အတီတာနာဂတပစၥုပၸနၷာ အဇၩတၲံ ဝါ ဗဟိဒၶါ ဝါ ၊ ျသဌာရိကာ ဝါ၊ သုခုမာ ဝါ၊ ဟီနာ ဝါ ၊ ပဏီတာ ဝါ ၊ ယာ ဒူေရ သနၲိေက ဝါ ၊ သဗၺာ ေဝဒနာ ''ေနတံ မမ၊ ေနေသာဟမသိၼ၊ နေမေသာ အတၲာ'' တိ ဧဝေမတံ ယထာဘူတံ သမၼပၸညာယ ဒ႒ဗၺံ။<br />သညာတရားကို တဏွာ ၊ နာန ၊ ဒိ႒ိဂါဟတို့ျဖင့္ မရႈျကည့္အပ္ပံု<br />ယာ ကာစိ သညာ အတီတာနာဂတပစၥုပၸနၷာ အဇၩတၲံ ဝါ ဗဟိဒၶါ ဝါ ျသဠာရိကာ ဝါ သုခုမာ ဝါ ဟီနာ ဝါ ပဏီတာ ဝါ ယာ ဒူေရ သနၲိေက ဝါ၊ သမၺာ သညာ '' ေနတံ မမ၊ ေနေသာဟမသၼိ၊ နေမေသာ အတၲာ'' တိ ဧဝေမတံ ယထာဘူတံ သမၼပၸညာယဒ႒ဗၺံ။<br />သခၤါရတရားကို တဏွာ မာန၊ ဒိ႒ိဂါဟတို့ျဖင့္မရႈျကည့္အပ္ပံု<br />ေယ ေကစိ သခၤါရာ အတီတာနာဂတ ပစၥုပၸနၷာ အဇၩတၲံ ဝါ ဗဟိဒၶါ ဝါ ျသ႒ာရိကာ ဝါ သုခုမာဝါ၊ ဟီနာ ဝါ၊ ပဏီတာ ဝါ ၊ ေယ ဒူေရ သနၲိေက ဝါ၊ သေဗၺ သခၤါရာ ''ေနတံ မမ ၊ ေနေသာ ဟမသိၼ ၊ န ေမေသာ အတၲာ'' တိ ဧဝေမတံ ယထာဘူတံ သမၼပၸညာယဒ႒ဗၺံ။<br />သခၤါရတရားကို တဏွာ ၊ မာန ၊ ဒိ႒ိဂါဟတို့ျဖင့္ မရႈျကည့္အပ္ပံု<br />ေယ ေကစိ သခၤါရာ အတီတာနာဂတပစၥုပၸနၷာ အဇၩတၲံ ဝါ ဗဟိဒၶါ ဝါ ျသဠာရိကာ ဝါ သုခုမာ ဝါ ဟီနာ ဝါ ပဏီတာ ဝါ ယာ ဒူေရ သနၲိေက ဝါ၊ သမၺာ သခၤါရာ '' ေနတံ မမ၊ ေနေသာဟမသၼိ၊ နေမေသာ အတၲာ'' တိ ဧဝေမတံ ယထာဘူတံ သမၼပၸညာယဒ႒ဗၺံ။<br />ဝိညာဥ္တရားကို တဏွာ ၊ မာန ၊ ဒိ႒ိဂါဟတို့ျဖင့္ မရႈျကည့္အပ္ပံု<br />ယံ ကိဥၥိ ဝိညာဏံ အတီတာနာဂတ ပစၥုပၸနၷံ အဇၩတၲံ ဝါ ဗဟိဒၶါ ဝါ ျသ႒ာရိကံ ဝါ သုခုမာဝါ၊ ဟီနံ ဝါ၊ ပဏီတံ ဝါ ၊ ေယ ဒူေရ သနၲိေက ဝါ၊ သဗံၺ ဝိညာဏံ ''ေနတံ မမ ၊ ေနေသာ ဟမသိၼ ၊ န ေမေသာ အတၲာ'' တိ ဧဝေမတံ ယထာဘူတံ သမၼပၸညာယဒ႒ဗၺံ။<br />နိဗၺနၵဉာဏ္မွစ၍ မဂ္ကိစၥ တစ္ဆယ့္ေျခာက္ခ်က္ျဖစ္ပံု<br />ဧဝံ ပႆံ ဘိကၡေဝ သုတဝါ အရိယသာဝေကာ ရူပသိၼမၸိ နိဗၺိနၵတိ၊ ေဝဒနာယပိ နိဗၺိနၵတိ၊<br />သညာယပိ နိဗၺိနၵတိ၊ သခၤါေရသုပိ နိဗၺိနၵတိ၊ ဝိညာဏသိၼမၸိ နိဗၺိနၵတိ။<br />နိဗၺိနၵံ ဝိရဇၨတိ။<br />ဝိရာဂါ ဝိမုစၥတိ။<br />ဝိမုတၲသႎၼ ဝိမုတၲမိတိ ဉာဏံ ေဟာတိ။<br />ခီဏာ ဇာတိ။<br />ဝုသိတံ ျဗဟၼစရိယံ။<br />ကတံ ကရဏီယံ။<br />နာပရံ ဣတႉတၲာယာတိ ပဇာနာတီတိ။<br />ပဥၥဝဂၢီရဟန္းမ်ား ရဟနၲာျဖစ္ပံု<br />ဣဒမေဝါစ ဘဂဝါ၊ အတၲမနာ ပဥၥဝဂၵိယာ ဘိကၡူ<br />ဘဂဝေတာ ဘာသိတံ အဘိနနၵံူ။<br />ဣမသႎၼ စပန ေဝယ်ာကရဏသႎၼဘညမာေန<br />ပဥၥဝဂၢယာနံ ဘိကၡူနံ အနုပါဒါယ အာေသေဝဟိ စိတၲာနိ ဝိမုစၥႎသူတိ။<br /></span><br />by NwayLeL<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-2673522999791186847?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>Mark (Soe Min)http://www.blogger.com/profile/01067742334289063044noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-58440682344441237752008-02-15T00:54:00.000-08:002008-05-21T09:05:43.240-07:00ဓာရဏသုတ္ေတာ္ဓာရဏသုတ္ေတာ္<br /><br />၁။ ဗုဒၶါနံ ဇီဝိတႆ<br />န သကၠာ ေကနစိ အႏၲရာေယာ ကာတံု၊<br />တထာ ေမ ေဟာတု။<br /><br />၂။ အတီသံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂဝေတာ<br />အပၸဋိဟတံ ဉာဏံ၊<br />အနာဂတံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂဝေတာ<br />အပၸဋိဟတံ ဉာဏံ၊<br />ပစၥဳပၸႏၷံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂဝေတာ<br />အပၸဋိဟတံ ဉာဏံ၊<br /><br />၃။ ဣေမဟိ တီဟိ ဓေမၼဟိ သမႏၷာဂတႆ<br />ဗုဒၶႆ ဘဂဝေတာ<br />သဗၺံ ကာယကမၼံ<br />ဉာဏပုဗၺဂၤမံ ဉာဏာႏုပရိဝတၱံ<br />သဗၺံ ဝစီကမၼံ<br />ဉာဏပုဗၺဂၤမံ ဉာဏာႏုပရိဝတၱံ<br />သဗၺံ မေနာကမၼံ<br />ဉာဏပုဗၺဂၤမံ ဉာဏာႏုပရိဝတၱံ<br /><br />၄။ဣေမဟိ ဆဟိ ဓေမၼဟိ သမႏၷာဂတႆ<br />ဗုဒၶႆ ဘဂဝေတာ<br />နတၳိ ဆႏၵႆ ဟာနိ၊<br />နတၳိ ဓမၼေဒသနာယ ဟာနိ၊<br />နတၳိ ဝီရိယႆ ဟာနိ၊<br />နတၳိ ဝိပႆနာ ဟာနိ၊<br />နတၳိ သမာဓိႆ ဟာနိ၊<br />နတၳိ ဝိမုတၱိယာ ဟာနိ၊<br /><br />၅။ ဣေမဟိ ဒြါဒသဟိ ဓေမၼဟိ သမႏၷာဂတႆ<br />ဗုဒၶႆ ဘဂဝေတာ<br />နတၳိ ဒဝါ၊ နတၳိ ရဝါ၊<br />နတၳိ အပၹဳဋံ နတၳိ ေဝဂါယိတတၱံ၊<br />နတၳိ အဗ်ာဝဋမေနာ၊<br />နတၳိ အပ္ပဋိ သခၤါႏုေပကၡာ။<br />ဣေမဟိ အ႒ာရသဟိ ဓေမၼဟိသမႏၷာဂတႆ<br />ဗုဒၶႆ ဘဂဝေတာ<br />နေမာ သတၱႏၷံ သမၼာသမၺဳဒၶါနံ။<br /><br />၆။ နတၳိ တထာဂတႆ ကာယဒုစၥရိတံ၊<br />နတၳိ တထာဂတႆ ဝစီ ဒုစၥရိတံ၊<br />နတၳိ တထာဂတႆ မေနာ ဒုစၥရိတံ၊<br />နတၳိ အတီသံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂဝေတာ ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊<br />နတၳိ အနာဂတံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂဝေတာ ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊<br />နတၳိ ပစၥဳပၸႏၷံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂဝေတာ ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊<br />နတၳိ သဗၺံ ကာယကမၼံ<br />ဉာဏပုဗၺဂၤမံ ဉာဏာႏုပရိဝတၱံ<br />နတၳိ သဗၺံ ဝစီကမၼံ<br />ဉာဏပုဗၺဂၤမံ ဉာဏာႏုပရိဝတၱံ<br />နတၳိ သဗၺံ မေနာကမၼံ<br />ဉာဏပုဗၺဂၤမံ ဉာဏာႏုပရိဝတၱံ<br />ဣမံ ဓာရဏံ အမိတံ အသမံ၊<br />သဗၺသတၱာနံ တာဏံ ေလဏံ။<br />သံသာရ ဘယဘီတာနံ အဂၢံ မဟာေတဇံ၊<br /><br />၇။ ဣမံ အာနႏၵ ဓာရဏပရိတၱံ<br />ဓာေရဟိ ဝါေစဟိ ပရိပုစၧာဟိ၊<br />တႆ ကာေယ ဝိသံ န ကေမယ်၊<br />ဥဒေက န လေဂၢယ်၊<br />အဂၢိ န ဍေဟယ်၊<br />နာနာဘယဝိေကာ၊<br />န ဧကာဟာရေကာ၊<br />န ဒြိဟာရေကာ၊<br />န တိဟာရေကာ၊<br />န စတုဟာရေကာ၊<br />န ဥမၼတၱကံ န မူဠွကံ<br />မႏုေႆဟိ အမႏုေႆဟိ န ဟႎသကာ။<br /><br />၈။ တံ ဓာရဏ ပရိတၱံ ယထာ ကတမံ၊<br />ဇာေလာ မဟာဇာေလာ၊<br />ဇာလိေတၱ မဟာဇာလိေတၱ၊<br />ပုေဂၢ မဟာပုေဂၢ၊<br />သမၸေတၱ မဟာသမၸေတၱ၊<br />ဘူတဂၤမွိ တမဂၤလံ၊<br />ဣမံ ေခါ ပနာနႏၵ ဓာရဏပရိတၱံ၊<br />သတၱာ သတၱတိ၊<br />သမၼာသမၺဳဒၶေကာဍီဟိ ဘာသိတ၊<br />ဝေတၱ အဝေတၱ၊<br />ဂႏၶေဝ အဂႏၶေဝ၊<br />ေနာေမ အေနာေမ၊<br />ေသေဝ အေသေဝ၊<br />ေကာေယ အကာေယ၊<br />ဓာရေဏ အဓာရေဏ၊<br />ဣလႅိ မိလႅိ တိလႅိ မိလႅိ၊<br />ေယာ႐ုေကၡ မဟာေရာ႐ုေကၡ၊<br />ဘူတဂၤမွိ တမဂၤလံ။<br /><br />၉။ ဣမံ ေခါ ပနာနႏၵ ဓာရဏ ပရိတၱံ၊<br />နာဝ နဝုတိယာ၊<br />သမၼာသမ္ဗုဒၶ ေကာဍီဟိ ဘာသိတံ၊<br />ဒိ႒ိလာ ဒ႑ိလာ၊<br />မႏၲိလာ ေရာဂိလာ၊<br />ခရလာ ဒုဗၻိလာ၊<br />ဧေတန သစၥဝေဇၨန<br />ေသာတၳိေတ ေဟာတု သဗၺဒါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-5844068234444123775?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>မာ့ခ္noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-43440623575652589692008-02-09T07:50:00.000-08:002008-02-09T07:58:18.088-08:00ပါဠိစာလုံး ဆင့္ဖတ္နည္း ရွင္းတမ္း<div style="text-align: justify;"><br /><br />ပါဠိစာလုံး ဆင့္ဖတ္နည္း ရွင္းတမ္း<br /><br /><br />၁ ။ ႏွစ္လုံးဆင့္မွာ ၊ အထက္သာ ၊ သတ္ပါ ျမဲ ဧကန္ ။<br />၂ ။ သေဝလည္းထိုး ၊ တ - သတ္မ်ိဳး ၊ ဖတ္႐ိုး စ - သတ္သံ ။<br />၃ ။ သေဝ လည္းထိုး ၊ န - သတ္မ်ိဳး ၊ ဖတ္႐ိုး င - သတ္သံ ။<br />၄ ။ သေဝ ေရးခ် ၊ သတ္ျမင္ က ၊ မွတ္ၾက ဝ - ဆြဲသံ ။<br />၅ ။ ဟထိုး ဝဆြဲ ၊ ရရစ္ ယပင္း ၊ ေတြ႕လ်င္းက ၊ ႏွစ္ဝတာဝန္ ၊ ေက်ပြန္ ေစရန္ ၊ အသံ အသတ္ ယူျမဲမွတ္ ။<br /><br /><br />၁ ။ အဓိပၸါယ္မွာ <br />အကၡရာ ၂ လုံးဆင့္ ေတြ႕လွ်င္ အေပၚတြင္ ရွိေသာ အထက္အကၡရာ ကို အသတ္တင္၍ ဖတ္ ။ အသံေသ ျပီ ၊ ေရွ႕ အကၡရာ ႏွင့္ တြဲ၍ ဖတ္ရမည္ ။<br />ဥပမာ - သမႏၲာ = သ မန္ တာ <br /><br />၂ ။ အဓိပၸါယ္မွာ <br />သေဝထိုး ႏွင့္တြဲေသာ တ - သတ္ ကို စ - သတ္ သံထြက္၍ဖတ္ရမည္ ။<br />ဥပမာ - ေမတၱာ = ေမတ္ တာ = မစ္ တာ <br /><br />၃ ။ အဓိပၸါယ္မွာ <br />သေဝထိုး ႏွင့္ တြဲ ေသာ န - သတ္ ကို င - သတ္အသံထြက္၍ ဖတ္ရမည္ ။<br />ဥပမာ - ပူေရႏၲံ = ပူ ေရ န္ တံ = ပူ ရင္ တံ <br /><br />၄ ။ အဓိပၸါယ္မွာ <br />သေဝထိုး ေရးခ် ကို ဝ - ဆြဲ သံထြက္၍ ဖတ္ရ မည္ ။<br />ဥပမာ - ေဟာႏၲဳ = ေဟာ န္ တု = ဟြန္ တု <br /><br />၅ ။ အဓိပၸါယ္မွာ <br />ဟထိုး ဝဆြဲ ရရစ္ ယပင့္ အကၡရာ စာလုံးမ်ားႏွင့္ တြဲ ေသာ အကၡရာ သည္ အသတ္တာဝန္ ကို လည္း ယူရသည္ ။<br />မိမိမူလ အသံလည္းထြက္ရသည္ ။<br />ဥပမာ - အ မွ = အမ္ မွ <br />ဤ ျပယုဂ္တို႕ ၌ ဟထိုး ႏွင့္ တြဲေသာ မ ၊ ဏ ၊ န - အကၡရာ တို႕သည္ အသတ္တာဝန္ ကို လည္း ယူရသည္ ။ မိမိ၏ မူလ ဗ်ည္းအသံ လည္း ထြက္ရမည္ ။အသတ္ ႏွင့္ အသံ တာဝန္ ၂ မ်ိဳးကို ယူထားသည္ ။<br /><br />သ က် = သက္ က်<br />ဤ ျပယုဂ္ တို႕ ၌ ယပင့္ ႏွင့္တြဲေသာ က ႏွင့္ သ တို႕သည္ အသတ္ ႏွင့္ အသံ တာဝန္ ၂ မ်ိဳးကို ယူထားသည္ ။<br /><br />စ ၾကာ = စက္ ၾကာ <br />ဤျပယုဂ္ တို႕ ၌ ရရစ္ ႏွင့္ တြဲေသာ က ႏွင့္ တ အကၡရာ တို႕ သည္ အသတ္ ႏွင့္ အသံ တာဝန္ ၂ မ်ိဳးကို ယူထားသည္ ။<br /><br />က တြာ = ကတ္ တ ဝါ <br />ဤျပယုဂ္ တို႕ ၌ ဝ - ဆြဲ ႏွင့္ တြဲေသာ တ - အကၡရာ တို႕ သည္ အသတ္ ႏွင့္ အသံ တာဝန္ ၂ မ်ိဳး ကို ယူထားသည္ ။ <br /><br />မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဟထိုး သည္ ဟ ၊ ယပင့္ သည္ ယ ၊ ရရစ္ သည္ ရေကာက္ ၊ ဝ ဆြဲ သည္ ဝ -အကၡရာ ၏ ကိုယ္စားလွယ္ဟု အသီးသီး မွတ္ ။<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-4344062357565258969?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-22234208184138682012008-02-08T08:43:00.000-08:002008-02-08T08:44:52.461-08:00ေဒါသျဖစ္ရင္ အဆိပ္သင့္သလို<div style="text-align: justify;"><br />ေဒါသျဖစ္ရင္ အဆိပ္သင့္သလို <br /><br />(ေဒါသကိုနားလည္ပါ စာအုပ္မွ )<br /><br /><br />ဘုရားေဟာထားတာရွိတယ္။ <br />" သေဒါသံဝါ စိတၱံ၊ သေဒါသံ စိတၱႏၲိ ပဇာနာတိ " တဲ့ ။ " ေဒါသႏွင့္တကြျဖစ္ေသာ စိတ္ကို ေဒါသႏွင့္တကြျဖစ္ေသာ စိတ္ ဟူ၍ သိ၏" တဲ့ ။ ဒီထက္႐ိုးေအာင္၊ ရွင္းေအာင္ေျပာရရင္ " ေဒါသစိတ္ကို ေဒါသစိတ္ဟူ၍သိ၏" တဲ့ ။ ေဒါသစိတ္ကို လို႕ ဆိုကတည္းက ငါ့ေဒါသလို႕ မဆိုလိုဘူးေနာ္- ငါမဟုတ္ဘူး။<br />ေဒါသကို ၾကည့္တတ္တဲ့ အေလ့အက်င့္ကို မ်ားမ်ားလုပ္လာလို႕ရွိရင္ တစ္ခါတစ္ေလ ေဒါသစိတ္ကေလးနည္းနည္းေလးေပၚလာတာနဲ႕ ခ်က္ခ်င္း ျမင္လိုက္တဲ့အခါ ၊ ကိုယ္က မဖန္တီးဘဲနဲ႕ျဖစ္လာတာပါလားဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္ ။ အလိုမက်တာနဲ႕ ေတြ႕တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ျဗဳန္းခနဲေဒါသစိတ္ကေလးတစ္ခု ေပၚလာတယ္ ။အဲဒီလို ျမင္လိုက္တဲ့အခါ ဒီေဒါသဟာ ငါ မဟုတ္ပါလားဆိုတာ ပိုရွင္းတယ္ ။ ငါမဟုတ္တဲ့ ေဒါသကို ျမင္လိုက္တယ္ ။ ေဒါသနဲ႕ ငါ နဲ႕ တျခားစီျဖစ္သြားရင္ ဒီေဒါသကို ကိုင္တြယ္ရတာ ၊ အင္မတန္ လြယ္သြားတယ္ ။ဒါကို သေဘာေပါက္ဖို႕ အင္မတန္ အေရးၾကီးတယ္ ။<br />ဘယ္လို ကိေလသာျဖစ္ျဖစ္ ၊ ေလာဘျဖစ္ျဖစ္ ၊ ေဒါသ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ မာန ျဖစ္ျဖစ္ ငါဆိုတဲ့ သကၠာယ ဒိ႒ိ ရဲ့ အေထာက္အပံ့ကို မရရင္သူ သိပ္အားမၾကီးဘူး ။ ျဖစ္ေၾကာလည္း မရွည္ဘူး ။ ျမန္ျမန္နဲ႕ ေျပသြားတယ္ ။<br />ေၾကာက္တာ၊ စိုးရိမ္တာ ၊ ပူပန္တာ၊ ေသာက ျဖစ္တာလည္း ေဒါသတစ္မ်ိဳးပဲေနာ္ ၊ ေဒါသ ဆိုလို႕ စိတ္ဆိုးတာ တစ္ခုတည္းလို႕မယူဆပါနဲ႕ ။ကိုယ့္က်န္းမာေရးနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ျဖစ္ျဖစ္၊ အလုပ္အကိုင္နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုခု နဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ေၾကာက္တာ ၊စိုးရိမ္တာ ၊ ပူပန္တာ အားလုံးဟာ ေဒါသဘဲ ။ အဲဒီေတာ့ ေဒါသျဖစ္တဲ့ အခါ ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္ မွာဘယ္လို ခံစားရသလဲ ၊ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ပါ ။ ခႏၶာကိုယ္ ပူလာတယ္ ။ေခြၽးေတြ ျပန္လာတယ္ ။အသက္႐ႉ ျမန္လာတယ္ ။ႏွလုံးခုန္ ျမန္လာတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ စိတ္ကလည္း မျငိမ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္စဥ္းစားတာ ၊ ေတြးေခၚတာ ေတြဟာ ေအးေအးေဆးေဆး အစီစဥ္တက်မျဖစ္ေတာ့ဘူး ။ ေယာက္ယက္ခတ္ျပီးေတာ့ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ျဖစ္တယ္ ။ အစီစဥ္မရွိေတာ့ဘူး ။ တကယ္လုပ္သင့္တာ ၊ ဦးစားေပးသင့္တာကို မလုပ္ေတာ့ဘဲ ၊ စိတ္လိုက္မာန္ပါနဲ႕ မလုပ္သင့္တာေတြ လုပ္မိတယ္ ။ မေျပာသင့္တာေတြ ေျပာမိတယ္ ။<br />ေဒါသျဖစ္တာဟာ အဆိပ္ကို ျမိဳတာနဲ႕တူတယ္ ။ ေဒါသျဖစ္ရင္ ခႏၶာကိုယ္ေရာ ၊ စိတ္ပါ အဆိပ္သင့္သလို ျဖစ္သြားတယ္ ။ေဒါသျဖစ္တဲ့အခါ ခႏၶာကိုယ္မွာ ဓာတ္အေျပာင္းအလဲျဖစ္တယ္ ။ခႏၶာကိုယ္ ပ်က္ဆီးမႈႏႈန္း ပိုမ်ားလာတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသမ်ားမ်ား ျဖစ္ရင္ျမန္ျမန္အိုတယ္ ။<br />ေဒါသ ဟာ ေလးဘက္ေလးတန္ အရပ္မ်က္ႏွာအားလုံးေပၚမွာ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈရွိတယ္ ။ ေဒါသ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ ၾကည့္ရတာမေကာင္းေတာ့ဘူး ။ မ်က္စိ ရဲ့ ျမင္ႏိုင္စြမ္း ေလ်ာ့သြားတယ္ ၊ ဒါေၾကာင့္ေဒါသၾကီးလြန္းသ အခါဘာမွမျမင္ေတာ့ဘူး ။ ေမွာင္သြားတယ္ လို႕ တခ်ိဳ႕ေျပာၾကတယ္ ။ အေၾကာက္လြန္တာလည္းတူတူပါဘဲ ။<br />ေဒါသ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ နားကလည္းေကာင္းေကာင္းမၾကားေတာ့ဘူး ၊ဒါေၾကာင့္ နားၾကား လြဲတတ္တယ္ ။ ေဒါသ ျဖစ္ေနတဲ့အခါ စားခ်င္ ေသာက္ခ်င္စိတ္မရွိဘူး ၊စားရင္ လည္းစားလို႕မေကာင္းဘူး ။ အရသာ ကို ေကာင္းေကာင္းမသိဘူး ။အနံ႕ကို လည္း ေကာင္းေကာင္းမသိဘူး ။ ဒါေၾကာင့္ေဒါသ ျဖစ္ေနတုန္းမွာ ထိခိုက္ဒါဏ္ရာရရင္မနာဘူး ။ေဒါသ ေျပသြားတဲ့အခါ က်မွ နာတယ္ ။ ေဒါသျဖစ္ေနရင္အိပ္လို႕ မေပ်ာ္ဘူး ၊ အိပ္ေရး ပ်က္တယ္ ။ အေၾကာင္းတစ္ခုခု ေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေဒါသ ျဖစ္ေနရင္ဘာမွမဆိုင္ တဲ့သူေတြ ကို ပါေဒါသနဲ႕ ေျပာမိတတ္တယ္ ။ ဘာမွ အျပစ္မရွိတဲ့ သူဟာ သူ႕ ကိုေဒါသ ၾကီးၾကီးနဲ႕ေအာ္တာ ေငါက္တာ ကိုခံရတဲ့ အခါ ဘာမွ အျပစ္မရွိပဲ မတရားခံရလို႕ စိတ္ပ်က္နာၾကည္းသြားမယ္ ။<br />ေဒါသ ဟာ ကိုယ့္အက်ိဳးေရာ သူတပါး အက်ိဳးကိုပါမသိ ေတာ့ဘူး ၊ မျမင္ေတာ့ဘူး ။<br />"ေဒါေသာ အတၱံ နဇာနာတိ ၊ ေဒါေသာ ဓမၼံ နပႆတိ " <br />ေဒါသ ဟာ အက်ိဳးကို လည္း မသိဘူး ၊ အေၾကာင္းကိုလည္း မျမင္ဘူး ။ <br />ေဒါသ က ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ကို ဓားျပတစ္ယူသြားတယ္ ။ ေျပာသင့္တယ္ ၊ မေျပာသင့္ဘူး ဆိုတာ မဆင္ျခင္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။လုပ္သင့္တယ္ ၊ မလုပ္သင့္ဘူး ဆိုတာကိုလည္း မသိေတာ့ဘူး ၊ အက်ိဳးရွိတယ္ ၊ အက်ိဳးမရွိဘူး ဆိုတာလည္း မသိေတာ့ဘူး ။<br /> ေဒါသ ျဖစ္လာရင္ စနစ္မရွိေတာ့ဘူး ။ discipline မရွိေတာ့ဘူး ။ စည္းကမ္းမရွိေတာ့ဘူး ။ ေဒါသ က ကိုယ့္ကို စနစ္မရွိတဲ့ သူ ၊ စည္းကမ္းမရွိတဲ့ သူ ျဖစ္ေအာင္လုပ္တယ္ ။<br />ေဒါသ နည္းသြားရင္ေၾကာက္တာ၊ စိုးရိမ္တာ နည္းသြားတယ္ ။ ေဒါသ ျဖစ္တာ ကို သိတာ မ်ားလာေလေလ ၊ ေဒါသ နည္းသြားေလေလဘဲ ။ ေၾကာက္တာ ၊ စိုးရိမ္တာ ကို သိေလေလ ေၾကာက္တာ စိုးရိမ္တာ နည္းသြားေလေလဘဲ ။အဲဒါ တကယ္ လက္ေတြ႕ လုပ္ၾကည့္မွပဲသိမယ္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-2223420818413868201?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-46824893108689126922008-02-05T08:50:00.000-08:002008-02-05T12:49:06.206-08:00စိႏၲာမဏိ ဂါထာမႏၲန္ေတာ္ ျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br />စိႏၲာမဏိ ဂါထာမႏၲန္ေတာ္ ျဖစ္စဥ္<br /><br /><br />အလိုရွိတိုင္း ၊ ေတာင့္တတိုင္း ၊ ျပည့္စုံေစတတ္ေသာ စိႏၲာမဏိ ဂါထာမႏၲန္ေတာ္ၾကီးျဖစ္ေပၚလာပုံမွာ ...<br />ျမင္းမိုရ္ေတာင္၏ ေျမာက္မ်က္ႏွာ ကို အစိုးရေသာ ေဝႆဝဏၰ ( ကုေဝရ )နတ္မင္းၾကီး ၏ထံပါး ၌ သုံးႏွစ္တိုင္တိုင္ အလုပ္အေကြၽး ျပဳစုခဲ့ေသာ " စႏၵာမုခိ "ဘီလူးမ သည္ နတ္မင္းၾကီး ၏ဆုေတာ္ လာဘ္ေတာ္ အျဖစ္ အနံ ငါးယူဇနာ ၊ အလ်ားယူဇနာ ၃၀ရွိေသာ ေတာအုပ္ကို အပိုင္စားရ ေသာေတာစိုး နတ္ဘီလူးမ အျဖစ္စံျမန္းေနေပသည္ ။<br />ထိုေတာအုပ္ကို အပိုင္စားရသူပီပီ ေတာအုပ္ အတြင္း ျဖတ္သန္းလာသူ လူသားအားလုံးတို႕အား ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္စားေသာက္ေနေလသည္ ။ တစ္ေန႕တြင္ ဗာရာဏသီ ျပည္မွ ပုဏၰား လုလင္ပ်ိဳ တစ္ေယာက္သည္ ကုန္သည္ဘာဝ ႏြားလွည္းမ်ားျဖင့္ တပည့္အေပါင္းျခံရံ ကာ ထိုေတာအုပ္ကို ျဖတ္သန္းမိေလရာ ဘီလူးမ ၏ ဖမ္းဆီးျခင္းကို ခံရေလသည္ ။<br />ယခင္ ဖမ္းဆီးရသူမ်ားကို သတ္ျဖတ္စားေသာက္ေလ့ ရွိေသာ္လည္း ယခု ဖမ္းမိသူ ပုဏၰား ငယ္မွာ ေခ်ာေမာလွပ ေသာလူပ်ိဳ လူရြယ္ ခ်စ္စဖြယ္ ျဖစ္ေနသျဖင့္ မသတ္ရက္ ၊ မစားရက္ေတာ့ဘဲ လင္မယား အျဖစ္ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ကာ တျခားတစ္ပါးသို႕ ထြက္မေျပးႏိုင္ေအာင္ ေက်ာက္ဂူအတြင္းမွာ အလုံပိတ္ထားလ်က္ ေန႕စဥ္ သစ္သီးဝလံ မ်ားကို ရွာေဖြ ေကြၽးေမြးထားေလသည္ ။<br />ဘီလူးမ ႏွင့္ ပုဏၰားႏွစ္ဦးညား၍ သားကေလးတစ္ေယာက္ ဖြားျမင္ျပီး ၁၆ ႏွစ္ေျမာက္အရြယ္ေရာက္လာေသာ အခါ ဖခင္ ႏွင့္ မိခင္ ႐ုပ္သြင္ျခားနား မတူျငားသျဖင့္မိခင္ အစာရွာသြားခိုက္ ဖခင္ ကို ေမးျမန္းရာ ဖခင္ က ေနာက္ေၾကာင္းျဖစ္ရပ္ မ်ားေျပာျပသိရွိသျဖင့္ မိမိတို႕ ႏွင့္အသြင္တူရာ လူ႕ရပ္လူ႕ရြာသို႕ သြားလိုလွသျဖင့္မိခင္မရွိခိုက္ တစ္ေန႕ မိမိ ၏အားခြန္ဗလ ႏွင့္ ေက်ာက္ဂူတံခါး ကို ဖြင့္၍ ဖခင္ ကို ထမ္းျပီး ေျပးေလေတာ့သည္ ။<br />စႏၵာမုခိ ဘီလူး မ ျပန္လာျပီး ေက်ာက္ဂူ အတြင္းမွ သားအဘႏွစ္ေယာက္ကို မေတြ႕ သျဖင့္ လိုက္ရွာရာ ေတာတြင္းတစ္ေနရာ ၌ေတြ႕ျပီး ျပန္ေခၚထားေလသည္ ။<br />ေတာတြင္းမွာ မေပ်ာ္ပိုက္ေတာ့ေသာ သားအဘ ႏွစ္ေယာက္မွာ ေနာက္မၾကာမီ ယခင္ကကဲ့သို႕ ထြက္ေျပးျပန္ရာ ဘီလူးမ က ျပန္လည္ဖမ္းမိျပန္ေလေတာ့သည္ ။<br />ႏွစ္ၾကိမ္တိုင္ျပန္လည္ အဖမ္းခံရေသာသားအဘ ႏွစ္ေယာက္မွာ အလြယ္တကူ ထြက္မေျပးဝံ႕ေတာ့ဘဲ ဘီလူးမ ယုံၾကည္ေလာက္သည္ထိ ကိုယ္ရွိန္သတ္၍ ေနရေတာ့သည္ ။<br />တစ္ေန႕တြင္ သားျဖစ္သူက မိခင္ ျဖစ္သူအား မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးျပီး ပိုင္နက္အက်ယ္အဝန္းကို ေမးကာ နယ္စပ္ေနရာ ေဒသမ်ားကို လိုက္လံၾကည့္႐ႈ မွတ္သားထားေလသည္ ။<br />သို႕ႏွင့္ အခြင့္အေရးရေသာ တစ္ေန႕တြင္ ဖခင္ကို ထမ္းကာ မိခင္၏ ပိုင္နက္နယ္စပ္လြတ္ေလရာ အနီးဆုံးစခန္းသို႕ လွမ္းေျပးၾကေလေတာ့သည္ ။<br />သားအဘ ႏွစ္ေယာက္ အတြက္သစ္သီးဝလံရွာေဖြ၍ ျပန္လာေသာ စႏၵာမုခိ ဘီလူးမ မွာ ေက်ာက္ဂူ အတြင္းမွာ သား ႏွင့္ လင္ကိုမ ေတြ႕သျဖင့္ပူပင္ေသာက ၾကီးစြာ ပိုင္နက္ အတြင္းလိုက္လံရွာေဖြရာ မိမိ ပိုင္နက္ မွလြတ္ရာ ျမစ္လယ္ေကာင္သို႕ ေရာက္ေနေသာ သား အဘ ႏွစ္ေယာက္ကို ေတြ႕သျဖင့္ငိုယိုတမ္းတကာ အျမန္ျပန္လာရန္ ေတာင္းပန္ ေခၚငင္ေလေတာ့သည္ ။<br />မိခင္ပိုင္နက္ မွ လြတ္ေျမာက္ ေနေၾကာင္းသိေသာ သား က ျပန္မလာႏိုင္ေၾကာင္း ၊ အမ်ိဳးဇာတ္တူရာ လူသားတို႕ ေနထိုင္ရာ လူ ့ရပ္ လူ႕ရြာသို႕ သြားခြင့္ျပဳပါေတာ့ ဟုျပန္လည္ေျပာၾကားေလေတာ့သည္ ။<br />ေခၚမရသည့္ အဆုံးတြင္ မိခင္ဘီလူးမၾကီးက " လူ႕ရပ္လူ႕ရြာ မွာဘာပညာမွ ငါ့သားမတတ္လ်င္ ငတ္မြတ္ဆင္းရဲ ဒုကၡၾကဳံလိမ့္မည္ ၊ ဒီေတာ့ ခိုးသူ ေျခရာ ရွာျပီး ဥစၥာကို ေဖာ္ေပးႏိုင္တဲ့ စိႏၲာမဏိ ဂါထာေတာ္ကို ငါ့သားသင္ယူသြားေပေတာ့ " ဟု မ်က္ရည္ လည္ရြဲ ႏွင့္ပူပြဲ ၾကီးဆင္ကာ စိႏၲာမဏိ ဂါထာေတာ္ျမတ္ ကို ျမစ္ကမ္းပါးေပၚမွ သင္ေပးေလေတာ့သည္ ။<br />ျမစ္လယ္မွ လက္အုပ္ခ်ီ၍စိႏၲာမဏိ ဂါထာသင္ယူေနေသာသားသည္ ဂါထာရသည္ ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ႐ုတ္တရက္လဲက်သြားေသာ မိခင္ၾကီး ကို ေျပးထူရာ ရင္ကြဲနာ က်၍ ဘဝေျပာင္းသြားသည္ကို ေတြ႕ရေလေတာ့သည္ ။<br />သားအဘ ႏွစ္ေယာက္မွာ ေသာက မကင္းေတာတြင္းမွာပင္ ဘီလူးမအေလာင္းကို ေတာပန္းေတာင္ပန္း မ်ားဖုန္းအုပ္သျဂိဳဟ္ခဲ့ျပီးဗာရာဏသီ ျပည္သို႕ ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကေလသည္ ။<br />ဗာရာဏသီျပည္တြင္ သူခိုး ေျခရာခံ၍ စိႏၲာမဏိ မႏၲန္ေတာ္ကို ရြတ္ဆို၍ ဥစၥာပစၥည္းမ်ားကို ရွာေဖြေပးႏိုင္သျဖင့္" ပဒကုသလ" ဟု အမည္တြင္လ်က္ ပညာရွင္ သူႂကြယ္ျဖစ္ခဲ့သည္မွ စ၍ စိႏၲာမဏိ ဂါထာေတာ္ ဟု ျဖစ္ေပၚရြတ္ဆိုပြါးမ်ားခဲ့ၾကပါသတည္း ။<br /><br />…………………………………………………………………<br /><br /><br />စိႏၲာမဏိ ဂါထာေတာ္ ရြတ္ဖတ္ရျခင္း အက်ိဳး<br /><br />ဤ စိႏၲာမဏိ ဂါထာေတာ္ ကို ရြတ္ဆိုျခင္းျဖင့္ အၾကံ အစည္ ေအာင္ျမင္ေစတတ္သည္ ။ရာထူးဌာနႏၲရရရွိေစတတ္သည္ ။ လူ ၊ နတ္ တို႕ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ျခင္း ခံရတတ္သည္ ။ မိမိ တို႕ ၏ ပစၥည္းဘ႑ာ၊ ရတနာ၊ ေရႊ ၊ ေငြ စသည္တို႕ကို တစ္ပါးသူတို႕ ခိုးဝွက္ ယူငင္မရႏိုင္ဘဲအၾကိတ္ အခဲ အျမဲတည္ရွိျခင္း ၊ လိုခ်င္ေတာင့္တ ေသာ ပစၥည္း မ်ားရရွိတတ္ျခင္း အက်ိဳးမ်ားကိုခံစားရရွိႏိုင္ေလသည္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-4682489310868912692?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-1126821323814664192008-02-04T08:40:00.000-08:002008-02-04T08:42:27.919-08:00စိႏၲာမဏိ မႏၲန္ပါဠွိ<div style="text-align: justify;"><br />စိႏၲာမဏိ မႏၲန္ပါဠွိ<br /><br /><br />စိႏၲာမဏိ ရတနာနိ ၊ ဗုဒၶံ ဗုဒၶရတနာနံ ။<br />ကရံ ကရတိ သရဏံ ၊ ခိပၸေမဝ သမိဇၥ်တု ။<br /><br />စိႏၲာမဏိ ရတနာနိ ၊ ဓမၼံ ဓမၼ ရတနာနံ ။<br />ကရံ ကရတိ သရဏံ ၊ ခိပၸေမဝ သမိဇၥ်တု ။<br /><br />စိႏၲာမဏိ ရတနာနိ ၊ သံဃံ သံဃရတနာနံ ။<br />ကရံ ကရတိ သရဏံ ၊ ခိပၸေမဝ သမိဇၥ်တု ။<br /><br />စိႏၲာမဏိ ဂါထာေတာ္ ရြတ္ဖတ္ရျခင္း အက်ိဳး<br /><br />ဤ စိႏၲာမဏိ ဂါထာေတာ္ ကို ရြတ္ဆိုျခင္းျဖင့္ အၾကံ အစည္ ေအာင္ျမင္ေစတတ္သည္ ။ရာထူးဌာနႏၲရရရွိေစတတ္သည္ ။ လူ ၊ နတ္ တို႕ခ်စ္ခင္ ႏွစ္သက္ျခင္း ခံရတတ္သည္ ။ မိမိ တို႕ ၏ ပစၥည္းဘ႑ာ၊ ရတနာ၊ ေရႊ ၊ ေငြ စသည္တို႕ကို တစ္ပါးသူတို႕ ခိုးဝွက္ ယူငင္မရႏိုင္ဘဲအၾကိတ္ အခဲ အျမဲတည္ရွိျခင္း ၊ လိုခ်င္ေတာင့္တ ေသာ ပစၥည္း မ်ားရရွိတတ္ျခင္း အက်ိဳးမ်ားကိုခံစားရရွိႏိုင္ေလသည္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-112682132381466419?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-18725131079372395522008-02-03T08:43:00.000-08:002008-02-03T08:44:19.986-08:00အျမဲတမ္း ရွိေနတဲ့ အႏၲရာယ္<div style="text-align: justify;"><br />အျမဲတမ္း ရွိေနတဲ့ အႏၲရာယ္<br /><br /> (ေဒါသ ကို နားလည္ပါ စာအုပ္မွ )<br /><br />ေန႕စဥ္ၾကဳံေတြ႕ေနရတဲ့ စိတ္တိုစရာ ၊ စိတ္ဆိုးစရာ ၊ ေဒါသျဖစ္စရာ ေတြဟာ ကိုယ့္ရဲ့ စိတ္အင္အား နဲ႕ စိတ္အေျခအေန ၊ စိတ္ၾကည္လင္ရႊင္လန္းမႈ ကို ဖ်က္ဆီးေနတဲ့ အရာေတြထဲမွာ အၾကီးမားဆုံးဘဲ ။ ဒါေၾကာင့္ ေန႕ တိုင္းေန႕တိုင္း ထပ္တလဲလဲ ၾကဳံေတြ႕ေနရတဲ့ စိတ္တိုစရာေတြ ကို သတိထားရမယ္ ။<br />ကိုယ့္ေငြေတြနဲ႕ အခ်ိန္ေတြ အက်ိဳးမဲ့ ေလလြင့္မႈ ျဖစ္ေနတာ ၊ ကုန္သြားေနတာ ကို ဘယ္သူမဆို ႏွေျမာတတ္ၾကတယ္ ။ အဲဒီလို ပဲ ကိုယ့္စိတ္အင္အားေတြ ၊ စိတ္ၾကည္လင္မႈေတြ ကို မျဖစ္စေလာက္ကိစၥ အေသးအမႊားေလးေတြနဲ႕ ေန႕စဥ္ စိတ္တိုရင္း ကုန္သြားေနတာကို ႏွေျမာတတ္ဖို႕ လိုပါတယ္ ။<br />အလုပ္ကို အဆင္ေျပေျပ နဲ႕ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ လုပ္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ အဲဒီလို စိတ္တိုစရာေတြကို ေရွာင္လို႕ရသေလာက္ေရွာင္ရမယ္ ။ ေရွာင္လို႕မရတာကိုေတာ့ သတိေလးနဲ႕ စိတ္ကို သိျပီးေတာ့ ေဒါသၾကီးၾကီး မေပါက္ကြဲေအာင္ ေနတတ္ရမယ္ ။<br />ေဒါသ ဟာ အျမဲတမ္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ။ေဒါသ ဟာ ဒုကၡ လည္းျဖစ္ေစတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ေဒါသဟာ အျမဲတမ္း ရွိေနတဲ့ အႏၲရာယ္ လို႕ဆိုႏိုင္ပါတယ္ ။<br />ဒီလို အျမဲတမ္းရွိေနတဲ့ အႏၲရာယ္ နဲ႕ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ေလ့လာထားဖို႕ ၊ သိထားဖို႕ ၊နားလည္ထားဖို႕ လိုတယ္။<br />ကိုယ့္ကို စိတ္တိုေအာင္ ၊ ေဒါသျဖစ္ေအာင္ ၊ လုပ္ႏိုင္တဲ့ အရာ၊ လုပ္ႏိုင္တဲ့သူဟာ ၊ ကိုယ့္အတြက္အႏၲရာယ္ ျဖစ္တယ္ ။ အဲဒီလို အႏၲရာယ္ မ်ိဳးကလည္း ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာအျမဲတမ္း ရွိေနတယ္။ ဟုတ္သလား ၊ မဟုတ္ဘူးလား ၊ ဟုတ္တယ္ေနာ္ ။ကိုယ့္ကို စိတ္တိုေအာင္ ၊ စိတ္ဆိုးေအာင္ ၊ မခံခ်င္ေအာင္ ၊ ဆင္းရဲေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥေတြဟာ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အျမဲပဲ ရွိေနတယ္ ။<br />ဒီစိတ္တိုစရာေတြဟာ ကိုယ္နဲ႕ အျမဲလိုလို ရွိေနတတ္တဲ့အေဖာ္ပဲ ( အေဖာ္ေကာင္းေတာ့မဟုတ္ဘူး ) သူတို႕ကို ကိုင္တြယ္တတ္ေအာင္ ေလ့လာထားရမယ္ ။ သူတို႕နဲ႕ ေနတတ္ေအာင္လည္း လုပ္ထားရမယ္ ။ လုံးလုံးၾကီး ေရွာင္လို႕က ျဖစ္ႏိုင္တာမွမဟုတ္ဘဲ ။<br />အကယ္၍ ေရွာင္ႏိုင္တယ္ ဆိုရင္ ရႏိုင္သေလာက္ ေရွာင္ပါ ။ ဖယ္ရွားႏိုင္ရင္ ဖယ္ရွားပါ ၊ ေရွာင္လို႕မရ ၊ ဖယ္ရွားလို႕မရ ရင္ေတာ့ ဘယ္လိုကိုင္တြယ္ေျဖရွင္းရမလဲ ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာထားရမယ္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-1872513107937239552?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-29669800653615328822008-02-02T07:47:00.000-08:002008-02-02T07:48:56.346-08:00သူမ်ားအေၾကာင္းကို အေကာင္းေတြးပါ<div style="text-align: justify;"><br />သူမ်ားအေၾကာင္းကို အေကာင္းေတြးပါ<br /><br /> (ခ်ီးမြမ္းျခင္း ၊ ကဲ့ရဲ့ျခင္း စာအုပ္မွ )<br /><br />Think good of the other , and you are actually thinking good about yourself.<br />သူမ်ားအေၾကာင္းကို အေကာင္းေတြးပါ ။ သူမ်ားအေၾကာင္း အေကာင္းေတြးလို႕ ရွိရင္ ကိုယ့္အေၾကာင္းကို ပါ အေကာင္းေတြးျပီးသားျဖစ္သြားပါတယ္ ။<br />ငါဟာ သူမ်ားရဲ့ ေကာင္းတဲ့ ဂုဏ္ကို အသိမွတ္ျပဳတတ္တဲ့ သူ ၊ တန္ဖိုးထားတတ္တဲ့ သူ ၊ သူမ်ား ကိုယ့္ထက္သာသြားတာကို မနာလိုတဲ့ စိတ္မျဖစ္တဲ့သူ ၊ " ကိုယ့္ထက္သာ မနာလို " ဆိုတဲ့ စိတ္ထားမရွိတဲ့သူ ၊ " ငါဟာ ကိုယ့္ထက္သာတဲ့ သူကိုလည္း သူ နဲ႕ထိုက္တန္တဲ့ ေနရာကို ေပးႏိုင္တဲ့သူ " လို႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ကိုယ္ျမင္ျပီးေတာ့ ကိုယ့္စိတ္ထားကို ကိုယ္ေလးစားႏိုင္တဲ့သူ ျဖစ္မယ္ ၊ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ့ သူျဖစ္မယ္ ။<br />သူမ်ားအေၾကာင္း ေကာင္းတာေလးေတြ ေတြးရတဲ့ အခါမွာ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။ ကုသိုလ္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေနတယ္ ။ ဘယ္သူ႕ အေၾကာင္းဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေကာင္းတာေလးေတြ ေတြးေနတယ္ ဆိုရင္ ေတြးေနတုံးမွာကို ပဲ ကိုယ့္စိတ္က ခ်မ္းသာေနတယ္ ။<br />သူ က ကိုယ့္ကို ကူညီခဲ့တာရွိမယ္ ။ အက်ိဳးျပဳခဲ့တာရွိမယ္ ။တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ့္ကို အက်ိဳးျပဳတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။သူ က အျခားလူကို အကူညီ ေပးတာရွိမယ္ ၊ အဲသလို အခါ ကိုယ္က ျမင္ရလို႕ ရွိရင္ ဪ ...သူဟာစိတ္ထားေကာင္းလိုက္တာ ၊ သူမ်ားကို သူ အကူအညီေပးတယ္ ။ တစ္ခါတစ္ေလ သူ႕ အလုပ္ေတြေတာင္ အပ်က္ခံျပီးေတာ့ အပင္ပန္းခံ ၊ အဆင္းရဲ ခံ ၊ တစ္ခါတေလ ေငြပါ အကုန္ခံျပီးေတာ့ အကူအညီ ေပးလိုက္တယ္ ။ဒီလို သူမ်ားအေၾကာင္း ေကာင္းတာေလးေတြ ေတြးေနတယ္ ဆိုရင္ ေတြးေနတုန္း မွာကို ဘဲ ကိုယ့္စိတ္ကခ်မ္းသာေနတယ္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-2966980065361532882?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-76093043611422166262008-02-01T08:16:00.000-08:002008-02-01T08:17:50.951-08:00ရတဲ့နည္းနဲ႕ အလုပ္လုပ္မယ္<div style="text-align: justify;"><br />ရတဲ့နည္းနဲ႕ အလုပ္လုပ္မယ္ <br /><br />(အလုပ္တြင္ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း စာအုပ္မွ )<br /><br />တခ်ိဳ႕က ေနမေကာင္းလို႕ ၊ တခ်ိဳ႕ကထိခိုက္ဒါဏ္ရာရလို႕ အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။ အလုပ္ကေန နားေနရတယ္။ အလုပ္က ထြက္လိုက္ရတာလည္းရွိတယ္ ။ အလုပ္မလုပ္ပဲ ေနရတာၾကာရင္ သူတို႕မခံႏိုင္ဘူး ။ ဘာမွမလုပ္ဘဲနဲ႕ ထိုင္စားေနရတဲ့ ဘဝၾကီးကို လည္း သည္းမခံႏိုင္ေတာ့ဘူးေနာ္ ။ အလုပ္ျပန္လုပ္ရဖို႕ အေရးဘယ္လို နည္းနဲ႕ပဲ လုပ္ရလုပ္ရ ၊ ဘာပဲ ေပးရ ေပးရ ျဖစ္တဲ့ နည္းနဲ႕ ျပန္လုပ္ခ်င္တယ္ တဲ့ ေနာ္ ။<br />ၾကားဖူးလားမသိဘူး ။ ဒကာၾကီး တစ္ေယာက္အေၾကာင္း ဘုန္းၾကီး ခဏခဏေျပာဖူးတယ္ ။ Stephen Hawking ဆိုတာ ၊ အာ႐ုံေၾကာနဲ႕ muscle နဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ေရာဂါတစ္ခု ျဖစ္ေနတယ္ ။ ALS လို႕ေခၚတဲ့ ေရာဂါ ။ အဲဒီ ေရာဂါျဖစ္တာ သူ အသက္ ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ကတည္းက ၊ သူ Ph.D မရခင္ ကတည္းက ျဖစ္တာေနာ္ ။ အခု သူ ငါးဆယ္ေက်ာ္သြားျပီ ။ ငါးဆယ့္ ငါးေလာက္ရွိမယ္ေနာ္ ။<br />သူ႕ေရာဂါေၾကာင့္ သူ႕muscles ေတြ ( ႂကြက္သားေတြ ) ဟာ အကုန္လုံးမာသြားတယ္ ။ ႐ႈံ႕သြားတယ္ ။လႈပ္လို႕မရဘူး ။ စကားလည္း ေျပာလို႕ မရဘူး ။ အခု Stephen Hawking ခႏၶာကိုယ္က နည္းနည္းပဲ လႈပ္လို႕ရတယ္ ေနာ္ ။ လက္ကေလးႏွစ္ေခ်ာင္း ပဲလႈပ္လို႕ရတယ္ ။ အဲဒီ လက္ကေလး ႏွစ္ေခ်ာင္း နဲ႕ပဲ ကြန္ျပဴတာ ခလုတ္ကို သူကိုင္ထားျပီးေတာ့ ကြန္ျပဴတာ ထဲမွာ စာလုံးစီျပီးေတာ့ အသံထြက္ႏိုင္ေအာင္ သူ႕ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က တီထြင္ေပးထားတယ္ ။<br />အဲဒီေတာ့ သူေျပာခ်င္တာရွိရင္ အဲဒီ ခလုတ္ေလးနဲ႕ ႏွိပ္ႏွိပ္ျပီးေတာ့ စာလုံးေတြ စီသြားရတယ္ေနာ္ ။ ဒီလက္ကေလး ပဲ လႈပ္လို႕ရတယ္ေနာ္ ။ စာလုံးေလးေတြ စီျပီးေတာ့ဝါက် ဆုံးသြားရင္ ခလုပ္ႏွိပ္လိုက္လို႕ရွိရင္အဲဒီ ဝါက်က စကားသံထြက္လာတယ္ ။ သူ အဲဒီလို ကြန္ျပဴတာ နဲ႕ စကားေျပာတာကို နားေထာင္ဖူးတယ္ ။ ျဖစ္တဲ့ နည္းနဲ႕ အလုပ္လုပ္တဲ့ သူ႕စိတ္ဓာတ္ကို ေလးစားပါတယ္ ။ သူ႕ကို အင္မတန္ ေလးစားပါတယ္ ေနာ္ ။<br />အဲဒီလို သူ စကားမေျပာႏိုင္တာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာျပီေနာ္ ။အရင္တုန္းက စကားမပီဘူး ။ ေျပာလို႕ရတယ္ ။ ေနာက္ေတာ့ သူ အဆုတ္ေရာဂါ တစ္ခုျဖစ္လို႕ တစ္ေနရာမွာ ေဖာက္လိုက္ရတယ္ ။လုံးဝ စကားေျပာလို႕ မရေတာ့ဘူး ။ သူ႕ ကိုအစားအေသာက္ သူမ်ားက ခြံ႕ ေကြၽးမွရတယ္။ အစစ အရာရာ သူမ်ားျပဳစု မွရတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အခု အခ်ိန္ထိ သူဟာ England တကၠသိုလ္တစ္ခု မွာ Professor အလုပ္လုပ္တုန္းပဲ ။<br />ဒီလက္ကေလးႏွစ္ေခ်ာင္း လႈပ္လို႕ရတာကေန စာေပ က်မ္းဂန္ေတြကို ေရးတယ္ ေနာ္ ။ သူေရးတဲ့ စာအုပ္က်မ္းဂန္ ဘုန္းၾကီးမွာ ရွိတယ္ ။ စဥ္းစားၾကည့္ ။ သြက္သြက္လက္လက္ ေရးႏိုင္တဲ့ လူေတြေတာင္မွ စာေရးရတာ ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္းတယ္ ေနာ္ ။ သူက ဒီလက္ကေလး ႏွစ္ေခ်ာင္းပဲ လႈပ္လို႕ရတယ္ ။ ဒါေလးနဲ႕ ႏွိပ္ႏွိပ္ျပီးေတာ့ ကြန္ျပဴတာနဲ႕ သူ စာေရးရတာ။<br />အစည္းအေဝးပြဲေတြ သူတက္တယ္ ။ သူ႕ ကို ေမးခြန္းတစ္ခု ေမးလိုက္ျပီဆို သူ ေမးခြန္းကို စဥ္းစားျပီးေတာ့ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ၊ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း စာစီေနရတယ္ ။ ပရိတ္သတ္ ကလည္း ျငိမ္ျပီးေတာ့ နားေထာင္တယ္ ေနာ္ ။ ဒီပညာရွင္ ဘာျပန္ေျပာမလဲ ၊ သူ " Yes " လို႕ တစ္ခြန္း ေျပာတာက အစ အင္မတန္ ေလးစားတယ္ ။ " No" လို႕ တစ္ခြန္းေျပာတာကအစ အင္မတန္ ေလးစားတယ္ ။ ေျဖလိုက္ရင္ လည္းပဲ သူ ့ အေျဖဟာ အင္မတန္ ရွင္းျပီးေတာ့ တိုတယ္ ၊ တိုတို နဲ႕ ရွင္းရွင္း ျပန္ေျဖတတ္တယ္ ။<br />ဒါ့ေၾကာင့္ သူ႕စကားကို လူေတြက ပိုတန္ဖိုးထာတာ ၊ စကားအပို တစ္ခြန္းမွ သူ႕မွာ မေျပာႏိုင္ဘူးေနာ္ ။ အဲဒီေလာက္အလုပ္ၾကိဳးစားတဲ့ လူေနာ္ ။ အဲဒီလို ပုဂၢိဳလ္ ကို ဘုန္းၾကီး သိပ္ေလးစားတယ္ ၊ လူေတြကိုလည္း အဲဒါကို သိေစခ်င္တယ္ ။<br />ေနာက္တစ္ေယာက္က က်ေတာ့ Stefan Zweig လို႕ေခၚတဲ့လူ ။ သူက စာေရးဆရာ ၊ ဝတၳဳေတြ ၊ အတၳဳပၸတၱိ ေတြ ၊ စာေပ ေဝဖန္ေရးေတြ ၊ ျပဇာတ္ေတြ ေရးတယ္ ။ Stefan Zweig ကလည္းအဲဒီလို ပဲ ။ အာ႐ုံေၾကာေရာဂါ တစ္ခုျဖစ္တယ္ ။ ဦးေႏွာက္ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္ ။ အသိဉာဏ္ေကာင္းပါတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ကိုယ္လုံး လႈပ္လို႕မရဘူး ။ ေျခလည္း လႈပ္လို႕မရဘူး ၊ လက္လည္း လႈပ္လို႕မရဘူး ။<br />Stephen Hawking ကမွ လက္ေခ်ာင္းကေလး လႈပ္လို႕ ရေသးတယ္ ။ Stefan Zweig က ဘာမွလႈပ္လို႕ မရဘူးေနာ္ ။ သူလႈပ္လို႕ ရတာ မ်က္လုံး ႏွစ္လုံးဘဲ ရွိတယ္ ။ အဲဒီ မ်က္လုံးပဲ လႈပ္လို႕ရတဲ့ လူက က်မ္းဂန္ ေတြေရးခဲ့တယ္တဲ့ ၊ ဘယ္လို လုပ္ေရးသလဲ ။ သူ႕ ေရွ႕တည့္တည့္မွာ Board အၾကီးၾကီး တစ္ခု လုပ္ထားတယ္ ။ အဲဒီမွာ အကၡရာေတြကို ၾကီးၾကီး ေရးထားတယ္ ။ အဲဒီစာလုံးကို မ်က္စိ နဲ႕ ၾကည့္ျပီး သူက စာလုံးေပါင္းေပါင္းတယ္ ။<br />သူ႕မ်က္လုံး ဘယ္စာလုံး ကို ၾကည့္တယ္ ဆိုတာ ၾကည့္ျပီး ေတာ့ ေနာက္တစ္ေယာက္က လိုက္ေရးေပးရတယ္ ။ အမ်ားဆုံးေရးရတာ သူ႕ဇနီးပဲ ။ တစ္ကိုယ္လုံး လႈပ္လို႕မရတဲ့ လူ ၊ စကားလည္း ေျပာလို႕မရတဲ့ လူ ေနာ္ ၊ မ်က္လုံးပဲ လႈပ္ လို႕ရတဲ့ လူက မ်က္လုံးနဲ႕ စာေရးတယ္ ။ ဘဝ ကို လုံးဝ အ႐ႈံးမေပးဘူး ၊ သူ သိထားတဲ့ အသိဉာဏ္ေတြ ကို ေပးထားခဲ့ခ်င္တယ္ ေနာ္ ။ မေပးရ မေနႏိုင္ဘူး ။ဒီလူေတြဟာ အလုပ္မလုပ္ရ မေနႏိုင္ဘူး ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ က်န္းမာေရး ထိခိုက္ ထိခိုက္ မရမက လုပ္ေနေသးတဲ့ လူေတြပဲ ၊ မေလွ်ာ့ဘူး ။<br />ဘာမွ အလုပ္မရွိဘဲနဲ႕ အိပ္ရာထဲ မွာ အိပ္ေနရတာကို သူတို႕ လုံးဝ လက္မခံႏိုင္ဘူး ၊ သည္း မခံႏိုင္ဘူး ၊ ရတဲ့ နည္းနဲ႕ အလုပ္ လုပ္တယ္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-7609304361142216626?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-80743681624172732122008-02-01T07:55:00.000-08:002008-02-01T08:15:03.180-08:00ဓမၼစၾကာသုတ္ပါဠိ<div style="text-align: justify;"><br />ဓမၼစၾကာသုတ္ပါဠိ<br /><br /><br />နေမာတႆ ဘဂဝ ေတာ အရဟေတာ သမၼာ သမၺဳဒၶႆ ။<br /><br /> ဓမၼ စၾကာ အမႊန္း<br /><br />(က) ဘိကၡဴနံ ပဥၥ ဝဂၢီနံ ၊<br /> ဣသိပတန နာမေက ၊<br />မိဂဒါေယ ဓမၼဝရံ ၊ <br />ယံ တံ နိဗၺာ န ပါပကံ ။<br />(ခ)သဟမၸပတိ နာမေကန၊<br />မဟာျဗေဟၼန ယာစိေတာ ၊<br />စတုသစၥံ ပကာေသေႏၲာ ၊<br />ေလာကနာေထာ အေဒသယိ ။<br />(ဂ)နႏၵိတံ သဗၺေဒေဝဟိ၊<br />သဗၺသမၸတၱိသာဓကံ ။<br />သဗၺေလာက ဟိတတၳာယ၊<br />ဓမၼစကၠံ ဘဏာမ ေဟ။<br /><br />၁ - ဓမၼစၾကာ နိဒါန္း<br />ဧဝံေမသုတံ -<br />ဧကံ သမယံ ဘဂဝါ ဗာရာဏသီယံ ဝိဟရတိ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ ။<br />တၾတ ေခါ ဘဂဝါ ပဥၥဝဂၢီေယ ဘိကၡဴ အာမေႏၲသိ -<br /><br />၂ - အယုတ္တရား ႏွစ္ပါး <br />ေဒြ ေမ ဘိကၡေဝ အႏၲာ ပဗၺဇိေတန န ေသဝိတဗၺာ။<br />ကတေမ ေဒြ -<br />ေယာ စာယံ ကာေမသု ကာမသုခလႅိကာႏုေယာေဂါ ဟီေနာ ဂေမၼာ ေပါထုဇၨနိေကာ အနရိေယာ အနတၱ သံဟိေတာ၊ <br />ေယာ စာယံ အတၱကိလမထာႏုေယာေဂါ ဒုေကၡာ အနရိေယာ အနတၱသံဟိေတာ။<br /><br />၃ - အလယ္အလတ္ အက်င့္တရား<br />ဧေတ ေခါ ဘိကၡေဝ ဥေဘာ အေႏၲ အႏုပဂမၼ မဇၥ်ိမာ ပဋိပဒါ တထာဂေတန အဘိသမၺဳဒၶါ စကၡဳကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သေမၺာဓာယ နိဗၺာနာယ သံဝတၱတိ ။<br />ကတမာ စသာ ဘိကၡေဝ မဇၥ်ိမာ ပဋိပဒါ တထာဂေတန အဘီသမၺဳဒၶါ စကၡဳကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သေမၺာဓာယ နိဗၺာနာယ သံဝတၱတိ ။<br />အယေမဝ အရိေယာ အ႒ဂႋေကာ မေဂၢါ ။<br />ေသယ်ထိဒံ - <br />သမၼာဒိ႒ိ သမၼာသကၤေပၸါ သမၼာဝါစာ သမၼာကမၼေႏၲာ သမၼာအာဇီေဝါ သမၼာဝါယာေမာ သမၼာသတိ သမၼာသမာဓိ။<br />အယံ ေခါ သာ ဘိကၡေဝ မဇၥ်ိမာ ပဋိပဒါ တထာဂေတန အဘိသမၺဳဒၶါ စကၡဳကရဏီ ဉာဏကရဏီ ဥပသမာယ အဘိညာယ သေမၺာဓာယ နိဗၺာနာယ သံဝတၱတိ ။<br /><br />၄ - ဒုကၡ သစၥာ<br />ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡံ အရိယသစၥံ ။<br />ဇာတိပိ ဒုကၡာ ၊ ဇရာပိ ဒုကၡာ ၊ ဗ်ာဓိပိဒုေကၡာ ၊ မရဏံပိ ဒုကၡံ ၊ အပၸိေယဟိ သမၸေယာေဂါ ဒုေကၡာ ၊ ပိေယဟိ ဝိပၸေယာေဂါ ဒုေကၡာ ၊ ယံ ပိစၧံ န လဘတိ ၊ တံပိ ဒုကၡံ ၊ သံခိေတၱန ပဥၥဳပါဒါ နကၡႏၶာ ဒုကၡာ ။<br /><br />၅ - သမုဒယ သစၥာ<br />ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥံ ။<br />ယာယံ တဏွာ ေပါေနာဗၻဝိကာ နႏၵီရာဂသဟဂတာ တၾတာတၾတာ ဘိနႏၵိနီ ။<br />ေသယ်ထိဒံ - <br />ကာမ တဏွာ ဘဝတဏွာ ဝိဘဝတဏွာ ။<br /><br />၆ - နိေရာဓသစၥာ<br />ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ ။<br />ေယာ တႆာေယဝ တဏွာယ အေသသ ဝိရာဂနိေရာေဓာ စာေဂါ ပဋိနိႆေဂၢါ မုတၱိ အနာလေယာ ။<br /><br />၇ - မဂၢသစၥာ<br />ဣဒံ ေခါ ပန ဘိကၡေဝ ဒုကၡနိေရာဓဂါမိနိ ပဋိပဒါ အရိယသစၥံ ။<br />အယေမဝ အရိေယာ အ႒ဂႋေကာ မေဂၢါ ။<br />ေသယ်ထိဒံ - <br />သမၼာဒိ႒ိ သမၼာသကၤေပၸါ သမၼာဝါစာ သမၼာကမၼေႏၲာ သမၼာအာဇီေဝါ သမၼာဝါယာေမာ သမၼာသတိ သမၼာသမာဓိ။<br /><br />၈ - ဒုကၡ သစၥာ ၌ သစၥဉာဏ္<br />" ဣဒံ ဒုကၡံ အရိယ သစၥ " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၉ - ဒုကၡသစၥာ ၌ ကိစၥဉာဏ္ <br />" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡံ အရိယသစၥံ ပရိေညယ် " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၁၀ - ဒုကၡသစၥာ ၌ ကတဉာဏ္<br />" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡံ အရိယသစၥံ ပရိညာတ " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၁၁ - သမုဒယသစၥာ၌ သစၥဉာဏ္<br />" ဣဒံ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယ သစၥ " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၁၂ - သမုဒယသစၥာ ၌ ကိစၥဉာဏ္<br />" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥံ ပဟာတဗၺ " ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၁၃ - သမုဒယသစၥာ ၌ ကတဉာဏ္<br />" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡသမုဒယံ အရိယသစၥံ ပဟီန " ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၁၄ - နိေရာဓသစၥာ ၌ သစၥဉာဏ္<br />" ဣဒံ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယ သစၥ " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၁၅ - နိေရာဓသစၥာ ၌ ကိစၥဉာဏ္<br />" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ သစၧိကာ တဗၺ " ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၁၆ - နိေရာဓသစၥာ ၌ ကတဉာဏ္<br />" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓံ အရိယသစၥံ သစၧိကတ" ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၁၇ - မဂၢသစၥာ ၌ သစၥဉာဏ္<br />" ဣဒံ ဒုကၡနိေရာဓ ဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယ သစၥ " ႏၲိေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၁၈ - မဂၢသစၥာ ၌ ကိစၥဉာဏ္<br />" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓ ဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစၥံ ဘာေဝတဗၺ " ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၁၉ - မဂၢသစၥာ ၌ ကတဉာဏ္<br />" တံ ေခါ ပနိဒံ ဒုကၡနိေရာဓ ဂါမိနီ ပဋိပဒါ အရိယသစၥံ ဘာဝိတ " ႏၲိ ေမ ဘိကၡေဝ ပုေဗၺအနႏုႆုေတသု ဓေမၼသု စကၡဳံ ဥဒပါဒိ၊ ဉာဏံဥဒပါဒိ ၊ ပညာ ဥဒပါဒိ ၊ဝိဇၨာ ဥဒပါဒိ ၊ အာေလာေကာ ဥဒပါဒိ ။<br /><br />၂၀ - ေရွးက ဘုရား ျဖစ္ေၾကာင္း ဝန္မခံခဲ့ပုံ <br />ယာဝကီဝဥၥ ေမ ဘိကၡေဝ ဣေမသု စတူသု အရိယသေစၥသု ဧဝံ တိပရိဝ႗ံ ဒြါဒသာကာရံ ယထာဘူတံ ဉာဏ ဒႆနံ န သုဝိသုဒၶံ အေဟာသိ ။<br />ေနဝ တာဝါဟံ ဘိကၡေဝ သေဒဝေက ေလာေက သမာရေက သျဗဟၼေက သႆမဏျဗာဟၼဏိယာ ပဇာယ သေဒဝမႏုႆာယ " အႏုတၱရံ သမၼာသေမၺာဓႎ အဘိသမၺဳေဒၶါ " တိ ပစၥညာသႎ ။<br /><br />၂၁ - ယခုမွ ဘုရား ျဖစ္ေၾကာင္းဝန္ခံပုံ<br />ယေတာ စ ေခါ ေမ ဘိကၡေဝ ဣေမသု စတူသု အရိယသေစၥသု ဧဝံ တိပရိဝ႗ံ ဒြါဒသာကာရံ ယထာဘူတံ ဉာဏ ဒႆနံ န သုဝိသုဒၶံ အေဟာသိ ။<br />ေနဝ တာဝါဟံ ဘိကၡေဝ သေဒဝေက ေလာေက သမာရေက သျဗဟၼေက သႆမဏျဗာဟၼဏိယာ ပဇာယ သေဒဝမႏုႆာယ " အႏုတၱရံ သမၼာသေမၺာဓႎ အဘိသမၺဳေဒၶါ " တိ ပစၥညာသႎ ။<br /><br />၂၂ - ပစၥေဝကၡဏာ ဉာဏ္ျဖင့္ သိျမင္ပုံ<br />ဉာဏဥၥ ပန ေမ ဒႆနံ ဥဒပါဒိ " အကုပၸါ ေမ ဝိမုတၱိ ၊ အယ ' မႏၲိမာ ဇာတိ ၊ နတၳိ ဒါနိ ပုနဗၻဝါ " တိ။<br /><br />၂၃ - ပဥၥဝဂၢီ ရဟန္းတို႕ တရားကို ႏွစ္သက္ၾကပုံ <br />ဣဒ' မေဝါစ ဘဂဝါ ။<br />အတၱမနာ ပဥၥဝဂၢီယာ ဘိကၡဴ ဘဂဝေတာ ဘာတိတံ အဘိနႏၵဳႏၲိ။<br /><br />၂၄ - အရွင္ေကာ႑ည ေသာတာပန္ ျဖစ္ပုံ<br />ဣမသၼႎ စ ပန ေဝယ်ာကရဏသၼႎ ဘညမာေန အာယသၼေတာ ေကာ႑ညႆ ဝိရဇံ ဝီတမလံ ဓမၼစကၡဳံ ဥဒပါဒိ " ယံ ကိဥၥိ သမုဒယဓမၼံ ၊ သဗၺံတံ နိေရာဓ ဓမၼ " ႏၲိ ။<br /><br />၂၅ - နတ္၊ ျဗဟၼာ တို႕ ေကာင္းခ်ီးေပးပုံ <br /><br />ပဝတၱိ ေတ စ ပန ဘဂဝတာ ဓမၼစေကၠ ဘုမၼာ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။<br />ဘုမၼာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံသုတြာ စာတုမဟာရာဇိကာ ေဒဝါ သဒၵ ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။<br />စာတုမဟာ ရာဇိကာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ တာဝတႎသာ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။<br />တာဝတႎသာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ ယာမာ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။<br />ယာမာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ တုသိတာ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။<br />တုသိတာနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ နိမၼာနရတီ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။<br />နိမၼာနရတီနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ ပရနိမၼိတဝသဝတၱီ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။<br />ပရနိမၼိတဝသဝတၱီနံ ေဒဝါနံ သဒၵံ သုတြာ ျဗဟၼကာယိကာ ေဒဝါ သဒၵ' မႏုႆာေဝသုံ " ဧတံ ဘဂဝတာ ဗာရာဏသိယံ ဣသိပတေန မိဂဒါေယ အႏုတၱရံ ဓမၼစကၠံ ပဝတၱိတံ အပၸဋိဝတၱိယံ သမေဏန ဝါ ျဗဟၼေဏန ဝါ ေဒေဝန ဝါ မာရန ဝါ ျဗဟၼဳန ဝါ ေကနစိ ဝါ ေလာကသၼႎ " တိ ။<br />ဣတိဟ ေတန ခေဏန ေတန လေယန ေတန မုဟုေတၱန ယာဝ ျဗဟၼေလာကာ သေဒၵါ အဗၻဳဂၢစၧိ ။<br /><br />၂၆ - တစ္ေသာင္းေသာ ေလာကဓာတ္ တုန္လႈပ္ပုံ <br />အယဥၥ ဒသသဟႆိ ေလာကဓာတု သံကမၸိ သမၸကမၸိ သမၸေဝဓိ ။<br /><br />၂၇ - အေရာင္အလင္း ျဖစ္ေပၚလာပုံ<br />အပၸမာေဏာ စ ဥဠာေရာ ဩဘာေသာ ေလာေက ပါတု ရေဟာသိ အတိကၠမၼ ေဒဝါနံ ေဒဝါႏုဘာဝႏၲိ ။<br /><br />၂၈ - ျမတ္စြာဘုရား ဥဒါန္းက်ဴးပုံ<br />အထ ေခါ ဘဂဝါ ဣမံ ဥဒါနံ ဥဒါေနသိ " အညာသိ ဝတ ေဘာ ေကာ႑ေညာ ၊ အညာသိ ဝတေဘာ ေကာ႑ေညာ " တိ ။<br />ဣတိဟိဒံ အာယသၼေတာ ေကာ႑ညႆ အညာသိ - ေကာ႑ေညာ ေတြဝ နာမံ အေဟာသိ ။<br /><br />၂၉ - အညာသိေကာ႑ည ရွင္ရဟန္းအျဖစ္ ေတာင္းပုံ<br />အထ ေခါ အာယသၼာ အညာသိေကာ႑ေညာ ဒိ႒ဓေမၼာ ပတၱဓေမၼာ ဝိဒိတဓေမၼာ ပရိေယာဂါဠဓေမၼာ တိဏၰ ဝိစိကိေစၧာ ဝိဂတကထံကေထာ ေဝသာရဇၨပၸေတၱာ အပရပၸစၥေယာ သတၳဳသာသေန ဘဂဝႏၲံ ဧတဒေဝါစ " လေဘယ်ာဟံဘေႏၲ ဘဂဝေတာ သႏၲိေက ပဗၺဇၨံ ၊ လေဘယ်ံ ဥပသမၸဒ " ႏၲိ ။<br /><br />၃၀ - ဧဟိ ဘိကၡဳရဟန္း အျဖစ္ရပုံ<br />" ဧဟိ ဘိကၡဴ" တိ ဘဂဝါ အေဝါစ ၊ သြာကၡာေတာ ဓေမၼာ ၊ စရ ျဗဟၼစရိယံ သမၼာဒုကၡႆ အႏၲကိရိယာ ယာတိ ။ သာဝ တႆ အာယသၼေတာ ဥပသမၸဒါ အေဟာသီတိ ။<br /><br />ဓမၼစကၠပၸဝတၱန သုတၱံ နိ႒ိတံ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-8074368162417273212?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-51045306608804828202008-01-31T08:24:00.000-08:002008-01-31T08:26:29.030-08:00အာဋာနာဋိယသုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br />အာဋာနာဋိယသုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္<br /><br /><br />ရာဇျဂိဳဟ္ ျပည္ၾကီးအနီး ဂိဇၥ်ကုဋ္ ေတာင္တြင္ ျမတ္စြာဘုရား သီတင္းသုံး ေနေတာ္မူစဥ္ တစ္ညေသာ သန္းေခါင္ယံ ၌ျမင္းမိုရ္ ေတာင္၏ ေလးမ်က္ႏွာတြင္ေနၾကကုန္ ေသာဓတရ႒ နတ္မင္း ၊ ဝိ႐ူဠွက နတ္မင္း ၊ ဝိ႐ူပကၡ နတ္မင္း ၊ ကုေဝရနတ္မင္း ၊ ဤ နတ္မင္းၾကီးေလးပါး သည္ ျမတ္စြာဘုရား အားလာေရာက္ဖူးေျမႇာ္ၾကေလသည္ ။<br />ဖူးေျမႇာ္ ၾကျပီး နတ္မင္းၾကီးေလးပါးတို႕ကိုယ္စား ကုေဝရ နတ္မင္းၾကီး က ဦးေဆာင္ေလွ်ာတ္ထားသည္မွာ ...လူေကာင္း လူဆိုးအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိၾကသလို နတ္ေလာက ၊ ဘီလူးေလာက ၌လည္း အေကာင္း ၊ အဆိုး ႏွစ္ မ်ိဳး ရွိၾကပါသည္ ။<br />အရွင္ဘုရား၏ သာသနာေတာ္အတြင္းရွိ တရားဓမၼ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ သူ ဥပါသကာ ၊ ဥပါသိကီ တို႕အား သာသနာေတာ္ ကို မၾကည္ညိဳသူ ဘီလူးဆိုး ၊ နတ္ဆိုးမ်ားက ဝင္ေရာက္ေႏွာက္ယွက္ ေျခာက္လွန္႕ျခင္း ျပဳပါက တပည့္ေတာ္မွာလည္း တာဝန္မကင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မည္ ။<br />သို႕အတြက္ေၾကာင့္ ထိုနတ္ဆိုးမ်ားအား ေၾကာက္ရြံ႕ေစေသာ ၊ နာခံေစေသာ ၊ တပည့္ ေတာ္ ၏ နာမည္ပါေသာ အာဋာနာဋိယ နတ္ ျမိဳ႕ေတာ္မွ ထုတ္ျပန္လိုက္ေသာ အမိန္႕ေတာ္ ျပန္တမ္း စည္းကမ္းသဖြယ္ ျဖစ္သည့္ အရံအတား ပရိတ္ေတာ္ တရားေဒသနာေတာ္ ကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါ ဟု နားေတာ္ ေလွ်ာက္ေလ၏ ။<br />ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရား သည္ ဝိပႆီ စေသာ ျမတ္စြာဘုရား ခုႏွစ္ဆူ အားရွိခိုးျခင္း မွအစ နတ္မင္းၾကီးမ်ား၏ အမည္ပါေသာ အာဋာနာဋိယ သုတ္ေတာ္ ကို ထုတ္ေဖာ္ ေဟာၾကား၍ ရြတ္ပြါးသရဇၥ်ာယ္ခဲ့ ၾကေလသည္ ။<br />………………………………………………………………………….<br /><br />အာဋာနာဋိယ သုတ္ေတာ္ရြတ္ဖတ္ျခင္း ၏ အက်ိဳး<br /><br />ဤသုတ္ေတာ္ကို ေန႕စဥ္ မျပတ္ ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ ျခင္းျဖင့္နတ္တို႕က ေစာင္မ သည္ ။ အကာအကြယ္ ေပးသည္ ။ အေမွာင့္ပေယာဂ မ်ား မကပ္ေရာက္ႏိုင္ ၊ မိစၧာ ဝါဒီ ပညာသည္ တို႕ ျပဳစားျခင္းမွ ကာကြယ္ႏိုင္၏ ။ မေကာင္းေသာ ျဂိဳဟ္စီး ဒသာကံၾကမၼာ တို႕မွလြတ္ကင္း ခ်မ္းသာ ေစ ႏိုင္ေသာ အက်ိဳး သတၱိ ရွိေလသည္ ။ <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-5104530660880482820?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-8587208362497480512008-01-31T07:49:00.000-08:002008-01-31T07:51:11.542-08:00အမ်ားဆုံးစိတ္ပင္ပန္း ေစတဲ့ သူေတြ<div style="text-align: justify;"><br />အမ်ားဆုံးစိတ္ပင္ပန္း ေစတဲ့ သူေတြ<br /><br /> (သတိ နဲ႕ေျပာပါ စာအုပ္မွ )<br /><br />Other people can be a big source of stress in our life.<br />သူ တစ္ပါးဟာ ကိုယ့္ဘဝမွာစိတ္ ပင္ပန္း မႈျဖစ္ေစႏိုင္တဲ့ ၾကီးမားတဲ့ အေၾကာင္းရင္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။<br />ျဖစ္ႏိုင္တယ္ ဆိုတာထက္ ျဖစ္ေနတယ္ ဆိုတာက ပိုမွန္တယ္ ။ သတိထား ၾကည့္စမ္းပါ ။ ကိုယ့္ဘဝမွာ ေျပာေရး ၊ ဆိုေရး ၊ ဆက္ဆံေရး အဆင္မေျပလို႕ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ပင္ပန္းေနရတယ္ ဆိုတာ...<br />အားလုံးပဲ ၾကဳံဖူးၾကမွာပါ ၊ ကိုယ့္ဘဝကို သူ တစ္ပါးက လႊမ္းမိုးျခယ္လွယ္ေနတယ္လို႕ ခံစားဖူးၾကမွာပါ ၊ ကိုယ့္ကို အတင္း အၾကပ္ သူတို႕သေဘာအတိုင္း လုပ္ခိုင္းတာေတြၾကဳံဖူးၾကပါတယ္။<br />သူတို႕ ကိစၥေတြ လုပ္ေပးဖို႕ ကိုယ့္အခ်ိန္ေတြကို မရမက ေတာင္းဆိုၾကတယ္ ။ ေျပာရဆိုရ ဆက္ဆံရ တာ သိပ္ခက္ခဲတယ္ ။ ရန္လိုတယ္ ။ ကိုယ္က ေမွ်ာ္လင့္ထားတာကို လုပ္မေပးဘူး ။ ကိုယ့္ကို အေလးမထားဘူး ။ ဂ႐ုမစိုက္ဘူး ။ ကိုယ့္ရဲ့ ခံစားခ်က္ကို လည္း အေလးမထားဘူး ။ ဂ႐ုမစိုက္ဘူး ။ တစ္ဖက္သတ္အႏိုင္ က်င့္ျပီး ဆက္ဆံေနတာေတြ ေတြ႕ၾကဳံဖူးမွာပဲ။<br />ဒါမ်ိဳးက ဆက္ဆံေရးတိုင္းမွာ ေတြ႕ရတတ္ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေတြ႕ရတတ္တယ္။ တဖက္သားရဲ့ ဆႏၵ ၊ တဖက္သားရဲ့ ခံစားခ်က္ကို လုံးဝ အသိအမွတ္ မျပဳဘူး ။ တန္ဖိုးမထားဘူး ။ ငါေျပာသလို လုပ္ ၊ ငါသိတယ္ ။ မင္း တို႕ဘာမွေျပာစရာ မလိုဘူး ဆိုျပီးေတာ့ ရာခိုင္ႏႈန္းျပည့္control လုပ္ထားၾကတယ္ ။ ဒီလို အေျပာမ်ိဳးေတြ ဒီလို သေဘာထားမ်ိဳးေတြ ရွိတယ္ ေနာ္ ။<br />အားလုံးပဲ ကိုယ့္အလုပ္မွာ ၊ ကိုယ့္အိမ္မွာ ၊ ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ၊ ကိုယ့္ကို စိတ္ပင္ပန္းေစတဲ့သူ ဘယ္သူ ၊ ဘယ္ဝါ ရွိတယ္ဆိုတာ ျပန္စဥ္းစားၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ သိႏိုင္တယ္ ။ ရွိတယ္ ။<br />ျဖစ္ႏိုင္ရင္ အဲဒီလူေတြကို ေရွာင္ခ်င္တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ အေျခအေန ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မွာမေရွာင္သာဘူး ။ မေရွာင္ႏိုင္ဘူး ။ ေရွာင္လို႕ မရဘူး ။<br />ဘာျဖစ္လို႕ လည္းဆိုေတာ့ ကိုယ္က သူ တို႕နဲ႕ အတူတူ ေနေနရတယ္။ ခြဲသြားလို႕ မရဘူး ။ သို႕မဟုတ္ရင္ အတူတူ အလုပ္လုပ္ ေနရတယ္။ေရွာင္လို႕မရဘူး ။ ကိုယ့္အထက္လူၾကီးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ ၊ တန္းတူရည္တူ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္ ၊ ကိုယ့္ေအာက္လူ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္မယ္ ။ သို႕မဟုတ္ရင္လည္းမိသားစုျဖစ္ေန ရင္ သူတို႕ပတ္သက္ျပီး ကိုယ့္မွာ တာဝန္ရွိေနတယ္။ ဘယ္လိုမွ ထားခဲ့လို႕ မရဘူး။<br />In fact many of the people who cause us the most stress may be people we love very deeply.<br />တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ကို အမ်ားဆုံး စိတ္ပင္ပန္းေစတဲ့ သူေတြဟာ ကိုယ္ အင္မတန္ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္တဲ့သူေတြ ျဖစ္ေနႏိုင္တယ္ ။<br />We all know that love relationships can occasion deep emotional pain as well as joy and pleasure.<br />တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ဆက္ဆံေနတဲ့ ဆက္ဆံေရးေတြမွာ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ေပးႏိုင္သလို အင္မတန္ နက္႐ိႈင္းျပင္းထန္ တဲ့ စိတ္ ဆင္းရဲမႈ ကို လည္း ျဖစ္ေစႏိုင္တယ္ ဆိုတာ အားလုံးသိၾကပါတယ္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-858720836249748051?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-91623416979994125872008-01-31T07:46:00.000-08:002008-01-31T07:48:59.807-08:00ညႇိႏိႈင္းျပီး ေနသြားရမွာ<div style="text-align: justify;"><br />ညႇိႏိႈင္းျပီး ေနသြားရမွာ <br /><br />(ေဒါသကို နားလည္ပါ စာအုပ္မွ )<br /><br /><br />ေလာကၾကီးက ကိုယ့္စိတ္တိုင္းက် ဖန္တီးထားျပီး ကိုယ့္အလာကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကိဳဆိုေနတာမွ မဟုတ္တာ ၊ သူ႕ဟာသူ ျဖစ္ခ်င္သလို ျဖစ္ေနတဲ့ ေလာကၾကီး ။ ဒီေလာကၾကီး ထဲမွာ ကိုယ္က ေမြးဖြားလာရတာ၊ ဒါကို နားလည္ျပီး adapt လုပ္ျပီး ၊ ညႇိႏိႈင္းျပီး ေနသြားရမွာ ။<br />ကိုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္းကို ပိုျပီး ေကာင္းလာေအာင္ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ျပဳျပင္ဖို ့ေတာ့လိုပါတယ္။ စိတ္ေနသေဘာထား ေကာင္းတဲ့သူေတြ ၊ သတိနဲ႕ ေနတတ္တဲ့သူေတြ ၊ ခ်င့္ခ်ိန္ႏိုင္တဲ့ သူေတြ ၊ စည္းကမ္းရွိတဲ့ သူေတြ ပိုျပီး မ်ားလာေအာင္ ကူညီရမယ္ ။<br />အလုပ္အကိုင္ နဲ႕ ပတ္သက္ျပီးေတာ့ ေတြ ့ရတဲ့ အခက္အခဲ ေတြ ကို ေျဖရွင္းႏိုင္ေအာင္ စနစ္တက်သင္ၾကား ေလ့လာထားဖို႕ လိုအပ္သလို ၊ ဆက္ဆံေရး နဲ႕ ပတ္သက္ျပီး ေတာ့ ေတြ႕ရတဲ့ အခက္အခဲေတြ ကို အေကာင္းဆုံးနည္းနဲ႕ ေျဖရွင္းႏိုင္ေအာင္ စနစ္တက် သင္ၾကားေလ့လာထားဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္ ။<br />ေန႕စဥ္ ၾကဳံေတြ႕ ေနရတဲ့ အေတြ႕ အၾကဳံေတြ ၊ ေန႕စဥ္ကိုယ့္ရဲ့ စဥ္းစားပုံ၊ ေတြးေခၚပုံ ၊ သေဘာထားေတြ ၊ ေန႕စဥ္ ေျပာပုံ၊ ဆိုပုံ၊ လုပ္ပုံ ၊ ကိုင္ပုံ ေတြ ၊ ေန႕စဥ္ လူေတြနဲ႕ ဆက္ဆံပုံ ေတြကို ကိုယ့္ကို" ဘယ္လိုလူ " ဆိုတာကို ပုံေဖာ္ေပးေနတယ္ ။<br />ေဒါသ ျဖစ္တာ နည္းလာရင္ ကိုယ္လည္း စိတ္ပိုခ်မ္းသာ လာမယ္ ။ ကိုယ့္မိသားစု လည္း စိတ္ပိုခ်မ္းသာလာမယ္ ။ ကိုယ့္လုပ္ေဖာ္ ကိုင္ဖက္ ေတြလည္း စိတ္ပိုခ်မ္းသာလာမယ္ ။<br />ေဒါသ နည္းလာရင္ စိတ္မျငိမ္မႈ နည္းသြားတယ္ ။ အရင္စလို လုပ္တာ ၊ ေျပာတာ ၊ နည္းသြားတယ္ ။ ေဒါသ ျဖစ္တာ ၊ စိတ္တိုတာ မ်ားရင္ စိတ္လႈပ္ရွားမယ္ ။ စိတ္မတည္ျငိမ္ႏိုင္ဘူး ။ ေဒါသ ျဖစ္ေနရင္ လုပ္တာ ကိုင္တာ ေျပာတာ ဆိုတာ အမွားမ်ားမယ္ ။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မွားမယ္ ။ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ မွားသြားရင္ အမ်ားၾကီး နစ္နာသြားမယ္ ။ ဆုံး႐ႈံးသြားမယ္ ...ေနာ္ ။ <br />ကိုယ့္ေဒါသ ကကိုယ့္ကို လႊမ္းမိုးၾကီးစိုးျပီးေတာ့ ခိုင္းတာ ေတြ ကို မလုပ္မိေအာင္သတိထားရမယ္ ။ ေဒါသကို ဆရာတင္ မိရင္မွားမယ္ ။<br /> ဒါေၾကာင့္ စိတ္တိုလာရင္ သတိ နဲ႕ ၾကည့္ပါ ။ စိတ္ထဲမွာ တင္းလာတယ္ ။ ရင္ထဲမွာ တင္းက်ပ္လာတယ္ ။ ေခါင္းထဲမွာ တင္းလာတယ္ ။ နားထင္ေတြ ၊ နဖူးေၾကာေတြ တင္းလာတယ္ ။ တင္း ေနတာေတြကို သိျပီးေတာ့ ေလွ်ာ့လိုက္ပါ ။ ရသေလာက္ ေလွ်ာ့ပါ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-9162341697999412587?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-51236208475812877522008-01-30T07:53:00.000-08:002008-01-30T07:54:53.841-08:00ပုဗၺဏွ သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br />ပုဗၺဏွ သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္ <br /><br /><br />ပုဗၺဏွ သုတ္ေတာ္သည္ ဘုရား ၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာ ျမတ္သုံးပါးတို႕ ၏ဂုဏ္ေတာ္ ေက်းဇူးေတာ္၊ အာႏုေဘာ္မ်ား ကို စုေပါင္း ၍ က်က္သေရ ၊ မဂၤလာ ရွိေစရန္စီစဥ္ထားေသာ္ သုတ္ေတာ္ျဖစ္သည္ ။<br />ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ သမွ် ပရိတ္ေတာ္မ်ားမွ ထုတ္ႏႈတ္ စီစဥ္ထားျခင္းျဖစ္သည္ ။ ျမတ္စြာဘုရား ၏အာႏုေဘာ္ တို႕ျဖင့္ အႏၲရာယ္ ကင္းေပ်ာက္ ဘုန္းတန္ခိုးေတာက္ေစရန္ ၊ တရားေတာ္ျမတ္၏ အာႏုေဘာ္ တို႕ျဖင့္ အႏၲရာယ္ ကင္းေပ်ာက္ စီးပြါးလာဘ္လာျပီ ေရာက္ေစရန္ ၊ သံဃာေတာ္မ်ား ၏ အာႏုေဘာ္ တို႕ျဖင့္ အႏၲရာယ္ ကင္းေပ်ာက္ အၾကံအစည္ ေျမာက္ေစရန္ စီမံမိန္႕ဆိုထားေသာ ပုဗၺဏွသုတ္ေတာ္ ျဖစ္ပါသတည္း ။<br />……………………………………………………………….<br /><br />ပုဗၺဏွ သုတ္ေတာ္္ ရြတ္ဖတ္ျခင္း၏ အက်ိဳး<br /><br />ဤပုဗၺဏွ သုတ္ေတာ္ကို ေန႕စဥ္မျပတ္ ရြတ္ဖတ္ သရဇၥ်ာယ္ ပြါးမ်ား ပါက ၾကဳံေတြ႕ရမည့္ အတိတ္ဆိုး ၊ နမိတ္ဆိုး ျမား တို႕ ေျပေပ်ာက္ႏိုင္ျခင္း၊ အိမ္၏က်က္သေရတိုးပြါးျခင္း ၊ ရာထူး ဌာနႏၲရ တိုးတက္ျခင္း ၊ ထီေပါက္ျခင္း ၊ မိမိသာမက တစ္အိမ္သားလုံး စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း ၊ ကိုယ္က်န္းမာျခင္း ၊ သုခ ( ၂ ) ပါးအားလုံး ျပည့္စုံေစႏိုင္ပါသည္ ။<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-5123620847581287752?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-2237490702806203032008-01-30T07:51:00.000-08:002008-01-30T07:52:38.664-08:00ေဗာဇၥ်င္သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br />ေဗာဇၥ်င္သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္ <br /><br /><br />တစ္ရံေရာ အခါ တန္ခိုးျပင္းထန္ လက္ဝဲေတာ္ရံ ရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ နာမက်န္း ျဖစ္လတ္ေလသည္ ။ ဟူးရား အေက်ာ္သမားေတာ္ မ်ား၏ ေဆးဝါးမ်ားေသာက္သုံးပါေသာ္လည္း ေရာဂါေဝဒီနာ မသက္သာေခ်။<br />ထိုအခါ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား ႂကြေရာက္ေတာ္မူလာျပီးေဗာဇၥ်င္ခုႏွစ္ပါး တရားမႏၲန္ ပရိတ္ေတာ္ကို ေဟာေဖာ္ခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူရာ ရွင္မဟာေမာဂၢလႅာန္ မေထရ္ မွာ ေရာဂါ ေဝဒနာ မွ လြတ္ကင္း က်န္းမာျခင္းသို႕ ေရာက္ေလရာ ထိုအခါမွ စ၍ ေဗာဇၥ်င္ သုတ္ေတာ္ျဖစ္ ေပၚထင္ရွားပြါးမ်ား ရြတ္ဆိုခဲ့ၾကပါသတည္း ။<br />…………………………………………………………………………….<br /><br />ေဗာဇၥ်င္သုတ္ေတာ္ ရြတ္ဖတ္ျခင္း ၏အက်ိဳး<br /><br />ဤ ေဗာဇၥ်င္သုတ္ေတာ္ ကို ေန႕စဥ္ရြတ္ဖတ္ ပြါးမ်ားျခင္းျဖင့္ ေရာဂါ ဆိုး၊ ေဝဒနာဆိုး မ်ား မကပ္ျငိႏိုင္ပဲေပ်ာက္ကင္းခ်မ္းသာေစႏိုင္သည္ ။ ေရာဂါ ေဝဒနာ က်ေရာက္ေနသူမ်ား အတြက္ဌာန္ကရိဏ္းက် ပီပီသသ ရြတ္ ေပးပါက ေရာဂါ ကင္း ေပ်ာက္ခ်မ္းသာေရာက္ျခင္းသို႕ မုခ်ေရာက္ရွိပါလိမ့္မည္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-223749070280620303?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-86321067232947745582008-01-29T08:42:00.000-08:002008-01-30T07:58:39.135-08:00အဂၤုလိ မာလသုတ္ေတာ္ ျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br />အဂၤုလိ မာလသုတ္ေတာ္ ျဖစ္စဥ္ <br /><br /><br />သာဝတၳိျပည္ ပေႆာနဒီေကာသလမင္းၾကီး ၏ အတိုင္ပင္ခံပညာရွိ ပေရာဟိတ္ၾကီး ၏ ဇနီးပုေဏၰး မၾကီး မႏၲာနီ တြင္ သား တစ္ေယာက္ဖြားျမင္ရာဖြားျမင္သည့္ အခ်ိန္တြင္ တစ္ျပည္လုံးရွိ လက္နက္မ်ား အေရာင္တဝင္းဝင္း ထြက္လာသျဖင့္ ေကာသလ မင္းၾကီးက ေမးရာ ပုဏၰားေတာ္ၾကီးက မိမိ၏ဇနီး မွေမြးဖြားေသာ သား၏နကၡတ္ ေၾကာင့္ျဖစ္ေၾကာင္း သံေတာ္ဦးတင္၍ ၎သားကို သုတ္သင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ပါမည္ ဟု သံေတာ္ဦးတင္ေလ်ာက္ေလသည္ ။<br />မင္းၾကီးက " တိုင္းျပည္ကို လုယူမည့္ သူပုန္ျဖစ္မည္လား " ေမးရာ ပုေရာဟိတ္ၾကီးက ထီးနန္းကို လုယူမည့္သူမဟုတ္ပါ ၊ ေတာတြင္း လူဆိုးသာ ျဖစ္ပါမည္ ေျပာသျဖင့္ မင္းၾကီးက " ဇီဝိတဒါန အသက္ရွင္ပါေစ ၊ မေသပါေစႏွင့္" ဟု မိန္႕ၾကားသျဖင့္ " ဟႎသက " အမည္ေပး၍ ဆက္လက္ေမြးျမဴထားေလသည္ ။<br />အရြယ္ေရာက္ေသာတကၠသိုလ္ဒိသာပါေမာကၡဆရာၾကီး ထံပညာသင္ ေစလႊတ္ထား၏ ။ တပည့္ေပါင္းမ်ားစြာ ရွိသည့္အနက္ ဟႎသက မွာ ဖ်တ္လတ္သြက္လက္ သျဖင့္ ဆရာကေတာ္ၾကီးက ဟႎသက ကို လက္စြဲျပဳေစခိုင္းေလ့ရွိသည္။ ဆရာကေတာ္ၾကီးက အေရးေပးသည္ကို မနာလိုေသာ တပည့္မ်ားသည္ ဟႎသက မွာ ဆရာကေတာ္ၾကီးအေပၚ ၌ မ႐ိုးသားေၾကာင္း ဆရာၾကီး အားကုန္းေခ်ာစကား ဆိုၾကေလေတာ့သည္ ။<br />ဆရာၾကီး သည္အထင္လြဲကာ ဟႎသက အား ပညာစုံျပီျဖစ္၍ ပညာေၾကး ကန္ေတာ့ရန္ " လူ႕လက္ညႇိဳးတစ္ေထာင္ျဖတ္၍ယူခဲ့" ဟု အႏုနည္းျဖင့္ ေသလမ္းကို ညႇြန္ၾကားလိုက္ေလသည္ ။<br />ဟႎသက သည္လည္း ဆရာၾကီးအေပၚ၌ ၾကည္ညိဳေလးစားစြာ ျဖင့္ ဩဝါဒ အတိုင္း သာဝတၳိျပည္ အနီး ဇာလိယေတာတန္းထဲ တြင္ ေနကာ ဓားတစ္ေခ်ာင္း ျဖင့္ လာလာ သမွ်ေသာ လူမ်ားကို သတ္၍ လက္ညႇိဳးျဖတ္ကာ ၾကိဳးႏွင့္သီျပီး လည္ပင္းမွာ ဆြဲထားေလေတာ့သည္ ။<br />ထိုအခ်ိန္က စ၍ ဟႎသက အမည္မွ အဂၤုလိမာလ ဟုအမည္တြင္ကာ ဘုရင္မင္းျမတ္ ကိုယ္တိုင္ထြက္၍ ႏွိမ္နင္းရန္ ၾကံသည္အထိ ရာဇဝတ္ေကာင္ၾကီး တစ္ဦးသဖြယ္ ၾကီးက်ယ္လာေတာ့သည္ ။<br />ေကာသလ မင္းၾကီးကိုယ္တိုင္ စစ္တပ္ႏွင့္ ထြက္၍ လက္ရ ဖမ္းမည္ဟု သိေသာေန႕တြင္ မႏၲာနီ ပုေဏၰး မၾကီးသည္ သားအေပါ့ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာ က႐ုဏာ ျဖင့္ဇာလိယ ေတာတန္းသို႕ အေျပးလွမ္းကာ သားကို ေတာ္ရာ လြတ္ရာ သို႕ ေရွာင္ရွားရန္ ဟစ္ေအာ္ သတိေပးေလေတာ့သည္ ။<br />အဂၤုလိမာလ အဖို႕မွာ လည္း တစ္ေထာင္ျပည့္ရန္ လက္တစ္ေခ်ာင္းသာ လို ေသာေန႕မွာ ေမြးသမိခင္ ေက်းဇူးရွင္ ကိုယ္တိုင္ လာေရာက္သတိေပးေလရာ ဘုယ်ာဥ္ကိုယ္တိုင္လူ ဆိုးဖမ္းထြက္မည့္ေန႕ျဖစ္၍ ဤေတာတန္းမ်ား၌ ျဖတ္သန္းမည့္အျခားသူ မရွိဘဲ တစ္ဦးတည္းေသာလာသူမွာလည္း မိခင္ရင္း ျဖစ္ေနေတာ့ရာ ...ယေန႕ လက္ညႇိဳးတစ္ေထာင္ျပည့္ပါက ဆရာ့ထံျပန္၍ ကန္ေတာ့လိုေသာ အဂၤုလိမာလ မွာ " မာတာပိတု ဂူေဏာ အနေႏၲာ " သေဘာသက္ဝင္ မဆင္ျခင္ႏိုင္ဘဲ မိခင္ရင္းလက္ညႇိဳး ကို ျဖတ္ရန္ၾကံစည္ကာဓားဆြဲ၍ လိုက္ေလသည္ ။<br />သတၱဝါ ေဝေန မ်ားဗိုလ္ေျခကို က႐ုဏာ ေတာ္ အနႏၲျဖင့္ ဒိဗၺစကၡဳ ဉာဏ္ေတာ္ျမတ္ျဖင့္ ၾကည့္႐ႉ႕ကယ္တင္ရန္ ဆုံးျဖတ္ေတာ္ မူေသာျမတ္စြာဘုရား သခင္သည္ မိခင္ ႏွင့္ သားအၾကား ဘြားခနဲဝင္၍မိခင္ ကို ကာကြယ္လိုက္ေလေတာ့သည္ ။<br />အေျပးလွ်င္ေသာ သားသမင္ကို ပင္ အစဥ္အျမဲရေအာင္ ဖမ္းယူႏိုင္ေသာ အဂၤုလိမာလ မွာ ဘုရားရွင္ကို လိုက္၍ မမီႏိုင္သည့္ အဆုံး" ရဟန္းၾကီး ရပ္ေလာ့ " ဟုလူဆိုး ပီပီ အမိန္႕ေပးေလေတာ့သည္ ။<br />ဗုဒၶ ဘုရားရွင္က " အဂၤုလိမာလ ၊ ငါကားရပ္ေန၏ ၊ သင္သာ မရပ္ေသးပါတကား " ဟု မိန္႕ရာ အဂၤုလိမာလ က " ရဟန္းၾကီး ၊ အဘယ့္ ေၾကာင့္ မုသားေျပာသနည္း " ဟု ထပ္ဆင့္ေမးသျဖင့္ ဘုရားရွင္ က သံသရာ အမိုက္ဇာတ္ကို အျမစ္ မျဖတ္ဘဲ တဝဲလည္လည္ မရပ္မနား ေျပးလႊားေနျခင္း အဓိပၸါယ္ကို အလြယ္ ႏွင့္ နားလည္ရန္ ေဟာသျဖင့္ ပါရမီ ရင့္ျပီးသူ အဂၤုလိမာလ မွာ တစ္ထိုင္တည္း ျဖင့္ " ဧဟိ ဘိကၡဳ " ရဟန္း ျဖစ္ေလေတာ့သည္ ။<br />လူဆိုး ဖမ္းထြက္လာေသာ မင္းၾကီးမွာ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္တြင္ ရဟန္းျဖစ္ေနေသာ အဂၤုလိမာလ ကို ကန္ေတာ့၍သာ နန္းေတာ္သို႕ ျပန္ရရွာေလေတာ့သည္ ။<br />ရဟန္းျမတ္ဣေျႏၵ ႏွင့္ျပည့္စုံစြာ ဆြမ္းခံထြက္လာေသာအဂၤုလိမာလ ကို ျမိဳ႕တြင္းမွ လက္ညႇိဳးျဖတ္ခံရသူမ်ားက တုတ္ ၊ ခဲ ၊ အုတ္ ၊ ေက်ာက္ မ်ားျဖင့္ ပစ္ခတ္သည့္ အတြက္ ဒဏ္ရာမ်ားရေသာ္လည္း သည္းခံ၍ သာသီတင္းသုံး ေနရရွာသည္ ကို ျမတ္စြာဘုရား က ေခၚယူ၍ မီးမဖြားႏိုင္ေသာ သူ တို႕အားသစၥာ ျပဳျပီး မီးဖြားေစေသာဂါထာ မႏၲန္ေတာ္ကို သင္ၾကားေပးေတာ္မူ၏ ။<br />အဂၤုလိမာလ ရဟႏၲာျမတ္ ၏ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ မီးမဖြားႏိုင္သူတို႕ လြယ္ကူစြာ မီးဖြားႏိုင္သည္မွ စ၍ၾကည္ညိဳသူေပါမ်ား ျခင္း ရယူႏိုင္ေသာ ရဟႏၲာ မေထရ္ျမတ္ တစ္ပါးျဖစ္သြားသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ အဂၤုလိမာလ သုတ္ေတာ္ကို ရြတ္ပြါးမ်ားခဲ့ၾကသည္ ။ <br />………………………………………………………………… <br /><br /> အဂၤုလိ မာလသုတ္ေတာ္ ရြတ္ဖတ္ျခင္း၏ အက်ိဳး<br /><br />မီးဖြားခက္ခဲ ေသာ သေႏၶေဆာင္ကိုယ္ဝန္သည္မ်ား ဤပရိတ္ေတာ္ မႏၲန္ေရတိုက္ေပးပါက က်န္းမာ ခ်မ္းသာစြာ အလြယ္တကူဖြားျမင္ႏိုင္ပါသည္ ။ ကိုယ္ဝန္ႏႈတ္ပိုက္ရွိသူမ်ား အျမဲတေစ ရြတ္ဖတ္ပါက ခက္ခဲမရွိ ေခ်ာေမာစြာ ဖြားျမင္ႏိုင္၏ ။<br />လူသာမက အိမ္ေမြးတိရစၧာန္မ်ား ေမြးဖြားရ ခက္လွ်င္ ဤပရိတ္မႏၲာန္ ေရျဖင့္ပင္ ဖ်န္းပက္တိုက္ေပးပါက လြယ္ကူစြာ ဖြားျမင္ရေသာ အက်ိဳးေက်းဇူးရရွိေစႏိုင္ပါသည္။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-8632106723294774558?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-91330836950177506542008-01-28T07:56:00.000-08:002008-01-28T07:59:01.632-08:00ဓဇဂၢ သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br /><br />ဓဇဂၢ သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္ <br /><br />ျမတ္စြာဘုရားသခင္ အထံမွာ ကမၼ႒န္းက်င့္နည္းမ်ားကို ေတာင္းခံ ၍ သစ္တစ္ပင္ရင္း ဝါးတစ္ပင္ေအာက္ လူသူကင္းရွင္းဆိတ္ျငိမ္ျခင္း ရွိသည့္ ေနရာတို႕ကို ေရြးခ်ယ္ ၍ဘာဝနာ ကမၼ႒န္း စီးျဖန္း ၾကသူမ်ား မွာ တစ္ခါတစ္ရံ စိတ္အားငယ္တတ္ ၾကသည္ ။<br />တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနသျဖင့္ တုန္လႈပ္ ေခ်ာက္ခ်ား တရားမရႏိုင္ဘဲ ကမၼ႒န္း အာ႐ုံ ပ်က္စီးသူမ်ား ဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္က ေပၚေပါက္ခဲ့ ဖူးေလသည္။<br />ထိုပုဂၢိဳလ္ မ်ားအားလုံး အတြက္ ဓဇဂၢ သုတ္ေတာ္ ကို ရွင္ေတာ္ ဘုရားေဟာၾကား ေတာ္မူေလသည္ ။<br /> ဓဇဂၢသုတ္ ေတာ္ ၏ အဓိပၸါယ္ မွာ သိၾကားမင္း ႏွင့္ အသူရာနတ္ တို႕ စစ္ခင္းၾကေသာ အခါ အသူရာတို႕ က အင္အားၾကီးမား လာ သျဖင့္ နတ္စစ္သည္ မ်ားေၾကာက္ရြံ႕ေနာက္ဆုတ္ခဲ့ၾကသည္ ။<br />ထို ေနာက္ဆုတ္ေၾကာက္ရြံ႕ ေနေသာ နတ္ စစ္သည္မ်ားကို သိၾကားမင္း ၾကီး က " မိမိ ၏ ေအာင္လံတံခြန္ ထိပ္ဖ်ားကို ၾကည့္ၾကေလာ့ " ဟု ေႂကြးေၾကာ္လိုက္ေလသည္ ။ မိမိ ၏ အလံေတာ္ ကို မျမင္ရပါက နတ္စစ္သူၾကီး ပဇာပတိ ၏အလံေတာ္ထိပ္ဖ်ားကို ၾကည့္ ၾကေလာ့ ။ သို႕ မဟုတ္ ဝ႐ုဏ နတ္စစ္သူၾကီး ၏ အလံေတာ္ကို ၾကည့္ၾကကုန္ေလာ့ ။ သို႕မဟုတ္ ဤသာန စစ္သူၾကီး၏ အလံေတာ္ ကို ၾကည့္ၾကကုန္ေလာ့ " ဟုေႂကြးေၾကာ္ လိုက္ရာ .....နတ္စစ္သည္မ်ားသည္ သိၾကားမင္း၏ အလံေတာ္ထိပ္ဖ်ားကို လည္းေကာင္း ၊ နတ္စစ္သူၾကီး ၃ - ပါး၏ အလံေတာ္ထိပ္ဖ်ားကို လည္းေကာင္း ၾကည့္၍ တိုက္ခိုက္ရာ အသူရာ စစ္သားမ်ား တပ္လန္႕႐ႈံးနိမ့္ျပီး သိၾကားမင္း ၏ နတ္စစ္သည္မ်ား ေအာင္ပြဲဆင္ခဲ့ ၾကေလသည္ ။<br />ယင္း အျဖစ္အပ်က္ ကို နမူနာယူ၍ ကမၼ႒န္း တရားအားထုတ္လိုသူမ်ား လည္း အားငယ္လာလွ်င္၊ ၾကက္သီးထလာပါလွ်င္ နတ္စစ္သည္မ်ား သိၾကားမင္း ၏ အလံ ေတာ္ထိပ္ဖ်ား ကို ၾကည့္၍ ရဲရင့္ စိတ္သတၱိ မ်ားေပၚလာကာေအာင္ ရသကဲ့သို႕ ....<br />ငါ ဘုရား၏ ဂုဏ္ ေတာ္ ကိုးပါး တည္း ဟူေသာ ဘုရား အလံေတာ္ ၊ဂုဏ္ ေတာ္ ေျခာက္ပါး တည္း ဟူေသာတရား အလံေတာ္ ၊ ဂုဏ္ ေတာ္ ကိုးပါး တည္း ဟူေသာ သံဃာ့ အလံေတာ္ မ်ားကို စိတ္တြင္ ရည္ရြယ္ မွန္းဆ ၾကည္ညိဳလိုက္ပါက ေပါက္ေျမာက္ႏိုင္လိမ့္ မည္ ဟု သိၾကားမင္း ၏ အလံေတာ္ ႏွင့္ ဥပမာ တင္စားျမတ္စြာဘုရား ေဟာေတာ္မူ သည့္ အခ်ိန္ကစ၍ ဓဇဂၢ သုတ္ေတာ္ ျဖစ္ေပၚ ရြတ္ဆိုခဲ့ၾကပါသတည္း ။<br /><br />………………………………………………………………………<br /><br />ဓဇဂၢ သုတ္ေတာ္ ရြတ္ဖတ္ျခင္း ၏ အက်ိဳး <br />ဤသုတ္ေတာ္ ကို အျမဲ သရဇၥ်ာယ္ ရြတ္ဖတ္ေနသူ မ်ားမွာ ...ေၾကာက္ရြံ႕အားငယ္ စိတ္မ်ား ကင္းကြာ သြားႏိုင္ပါသည္ ။ မၾကာ ခဏ လန္႕တတ္သူမ်ား ၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အထင္မၾကီးသူမ်ား အျမဲရြတ္ဖတ္ေပးပါက ရဲရင့္ေသာ သတၱိစိတ္မ်ား ပြါးမ်ားလာႏိုင္ပါသည္။ စာေမးပြဲ ေျဖမည့္ သူမ်ား ေလးေလးစားစား ရြတ္ပါက အက်ိဳးထူးခံစားႏိုင္ပါသည္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-9133083695017750654?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-50447381427910934432008-01-28T07:53:00.000-08:002008-01-28T07:55:30.694-08:00ဝ႗သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br /><br />ဝ႗သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္<br /><br />ျမတ္စြာဘုရားသည္ တပည့္သား သံဃာေတာ္တို႕ ႏွင့္ အတူ မာဂဓ တိုင္းအတြင္း ေဒသစာရီ လွည့္လည္ေတာ္မူရာ တစ္ခုေသာ ေတာနက္အေရာက္တြင္ ေတာမီးၾကီး ေလာင္သည္ ႏွင့္ ပက္ပင္းပါ တိုးမိၾကေလသည္ ။<br />သစ္ပင္ၾကီးမ်ား တဝုန္းဝုန္း လဲက်ေအာင္ ေလာင္ကြၽမ္းေသာ ေတာမီးၾကီး ၏ အရွိန္ကို ျမင္ေတြ႕ရေသာ ရဟန္းေတာ္ မ်ားမွာ ....ေဆာက္တည္ရာ မရ တုန္လႈပ္ ေခ်ာက္ခ်ားၾက၍ အခ်ိဳ႕က ေျပးလႊား ရန္ ၾကံၾကသည္ ။အခ်ိဳ႕ က မီးျဖတ္ မီးတား လုပ္၍ လမ္း လႊဲရန္ၾကံ ၾကသည္ ။ အားလုံးပင္ ဣေျႏၵမရျဖစ္ၾကသည္ ။<br />ဤတြင္ အေျမာ္အျမင္ ရွိေသာ ရဟန္းေတာ္ မ်ားမွာ .." ငါ တို႕သည္ ျမတ္စြာ ဘုရားႏွင့္ အတူတကြ ႂကြလာၾကသျဖင့္ ဣေျႏၵမရ မျဖစ္သင့္ ၊ ဘုရားရွင္၏ အထံေတာ္မွာသာ ခစား ၾကကုန္အံ့ " ဟု ဆိုကာ ျမတ္စြာဘုရား ထံေတာ္ပါး ၌စု႐ုံး ကာ ေနၾက ေလသည္ ။<br />အရွိန္အဟုန္ ျပင္းစြာ ေလာင္ႂကြမ္းေနေသာေတာမီးၾကီးမွာလည္း ျမတ္စြာဘုရား ႏွင့္ ရဟန္းေတာ္ မ်ား အနီး၃၂ ေတာင္ပတ္လည္ အကြာတြင္ ဆက္ကာ မီးမေလာင္ ေတာ့ ဘဲ ျငိမ္းေအးသြားေလေတာ့သည္ ။<br />ဤျဖစ္ရပ္ကို ျမင္ရေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ျမတ္စြာဘုရား သခင္၏ ဘုန္းတန္ခိုးေတာ္ ကို အံ့ဩခ်ီးမြမ္းေတာ္မူၾကေလလွ်င္ ဘုရားရွင္က " ဤမီးေတာက္ မီးလွ်ံမ်ား ျငိမ္းေအးရျခင္း သည္ ငါ ၏ဘုန္းေတာ္ မဟုတ္ ၊ ေရွးယခင္အခါ ငါ ဘုရား ႏုစဥ္ ဘဝ က သစၥာ ျပဳကဲ့ေသာ ေနရာေဒသ ျဖစ္၍ မည္ သည့္ နည္း ႏွင့္မွ် မီးမေလာင္ႏိုင္ေခ် " ဟုမိန္႕ဆို ကာ အတိတ္ဘဝ ကို ေဟာေတာ္မူေလသည္ ။<br />ငါဘုရား ႏုေတာ္မူစဥ္က ဤေတာမွာပင္ ငုံးငွက္ငယ္ျဖစ္ခဲ့ေလသည္ ။ အေတာင္အလက္ မစုံလင္မီ မိဘမ်ားက ႏႈတ္သီးျဖင့္ အစာ ခြံ႕ရသည့္ ဘဝ တြင္ ရခု မီးေလာင္ေသာ မီးကဲ့သို႕ေတာမီးၾကီး ေလာင္ေလရာ ေတာတြင္းရွိ သက္ရွိ သတၱဝါ မွန္သမွ် အသက္ရွင္ေရး ေျပးလႊားတိမ္းေရွာင္၍ ဤေတာကို စြန္႕ခြါသြားၾကေလသည္ ။<br />အေလာင္းေတာ္ ငုံးငွက္ငယ္မွာ အသိုက္တြင္းမွ ေန၍ ဤသို႕ သစၥာ ျပဳ၏ ။<br />" ငါ့ ၌ အေတာင္ရွိ၏ ၊ သို႕ေသာ္ မပ်ံႏိုင္ေသး ။ ငါ့ ၌ေျခေထာက္ရွိ၏ ၊ သို႕ေသာ္မသြားႏိုင္၊ မလွမ္းႏိုင္ေသး ။ ငါ့၌ မိဘႏွစ္ပါး ရွိ၏ ၊ သို႕ေသာ္ ဤေနရာ၌မရွိ ၊ စြန္႕ခြါ သြားၾကကုန္၏ ။ ဤ မွန္ကန္ ေသာ သစၥာ စကားေၾကာင့္ ငါ့ အား မီးေဘးမွ ကင္း လြတ္ေစ သတည္း " <br /> ဟူ၍ သစၥာ ျပဳေတာ္မူ၏ ။ ထို အခါ အေလာင္းေတာ္ ငုံးမင္း စံရာ အသိုက္သစ္ပင္ ႏွင့္ ၃၂ - ေတာင္ကြာပတ္လည္ အေရာက္တြင္ေတာ မီးသည္ ေနႏွင့္ ေတြ႕ သကဲ့သို႕ ျငိမ္းေအးျခင္း သို႕ ေရာက္ခဲ့သည္ ။<br />ယခု ခ်စ္သား တို႕ ႏွင့္ ငါဘုရား ရပ္တန္႕ ေနေသာ ၃၂ - ေတာင္ပတ္လည္ ရွိ ဤေနရာသည္ ထို ငုံးမင္း ျဖစ္စဥ္က စံကာ သစၥာ ျပဳခဲ့ သည့္ေနရာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဤ ဘဒၵ ကမၻာတည္ ေအာင္ သည္ေနရာ တြင္ လုံးဝ မီးမေလာင္ႏိုင္ - ဟုေဟာေဖာ္ ညႇြန္းသည္ ကစ၍ ဝ႗ သုတ္ေတာ္ ျဖစ္ေပၚရြတ္ဆိုခဲ့ၾကပါသည္ ။<br />…………………………………………………………<br /><br />ဝ႗ သုတ္ေတာ္ ရြတ္ဖတ္ရျခင္း အက်ိဳး <br /><br />ဤ ဝ႗ သုတ္ေတာ္ ကို ေန႕စဥ္ ရြတ္ဖတ္ သရဇၥ်ာယ္သူတို႕အား မီးေၾကာင့္ ပ်က္စီး ဆုံး႐ႈံးမႉမ ျဖစ္ႏိုင္ ။ မိမိ အိမ္ မီးကြင္းႏိုင္၏ ။တစ္ရပ္ကြက္လုံး စုေပါင္း ရြတ္ဆိုပါက တစ္ရပ္ကြက္လုံး မီးေဘး အႏၲရာယ္ ကင္းေဝးေစ ႏိုင္၏ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-5044738142791093443?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-86836028056926832542008-01-28T07:42:00.000-08:002008-01-28T07:53:09.911-08:00ေမာရသုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br /><br />ေမာရသုတ္ေတာ္ ဝတၳဳ ျဖစ္စဥ္<br /><br />ျမတ္စြာ ဘုရားစံေတာ္မူရာ သာဝတၳိျပည္ မြန္ ေဇတဝန္ေက်ာင္းေတာ္ေန ရဟန္းတစ္ပါးသည္ ျဖီးလိမ္း ဆင္ယင္အလွျပင္၍လာေသာ မိန္းမပ်ိဳတစ္ဦးကို ျမင္၍ စြဲလမ္းတပ္မက္ ေသာ စိတ္ျဖင့္ ရဟန္းတရားမ်ားကို အားမထုတ္ႏိုင္ ျဖစ္ေနေလရာ ...သီတင္းသုံးေဖာ္ ရဟန္းေတာ္မ်ားက ထိုရဟန္းအားေခၚ ၍ျမတ္စြာဘုရား ထံသို႕ ပို႕ျပီး အေၾကာင္းစုံ ေလွ်ာတ္ထားၾကေလသည္ ။ <br />ဘုရားရွင္ က ....ထိုရဟန္းေတာ္ ကို <br />" ခ်စ္သား ၊ သင္သည္ မာတုဂါမ ကိုစြဲလမ္းေသာ စိတ္မ်ားျဖင့္ တရားေတာ္၌ မေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္း မွန္ပါသလား " ဟု ေမးေလရာ မွန္ပါေၾကာင္း ျပန္ေျပာင္း ဝန္ခံေလသည္ ။<br />ထိုအခါ ဘုရားရွင္က " မာတုဂါမ ကိုစြဲလမ္းေသာ စိတ္သည္ ႏွစ္ေပါင္းခုႏွစ္ရာ စင္ၾကယ္စြာ ေနလာခဲ့ေသာ သူေတာ္ေကာင္းကို ပင္ ကိေလသာ စိတ္ျဖင့္ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ခ်ား ေစတတ္ ၏" ဟု အစခ်ီ ကာ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ႏုစဥ္ အခါက ၾကဳံခဲ့ရေသာ ေမာရသုတ္ေတာ္ ကို ေဟာေဖာ္ မိန္႕ၾကား ေတာ္ မူေလသည္ ။<br />ဗာရာဏသီျပည့္ ရွင္ ျဗဟၼဒတ္ မင္းၾကီး ၏ ၾကင္ယာေတာ္ ေခမာ မိဖုရားၾကီး သည္ " ေရႊ အဆင္းရွိေသာ ဥေဒါင္းမင္း ၏တရားကို နာယူရသည္ " ဟု အိပ္မက္ျမင္ မက္လတ္ သျဖင့္ ခင္ပြန္း လင္ ျဖစ္သူ ျဗဟၼဒတ္ မင္းၾကီး အား ေရႊဥေဒါင္း မင္း ထံ တရားနာယူ လိုေၾကာင္းပူဆာေလသည္ ။<br />မင္းၾကီးသည္ တိုင္းျပည္ အတြင္းရွိ မုဆိုးမ်ားကို ဆင့္ေခၚ ေမးျမန္း ရာ ဒ႑က မည္ေသာ ေတာင္ထြတ္၌ ေရႊေရာင္ပဝင္း လွပတင့္တယ္ျခင္း ရွိေသာ ဥေဒါင္းမင္း ရွိပါေၾကာင္း သံေတာ္ဦး တင္သျဖင့္ " မနာမက်င္ ေစ ဘဲ အရွင္ရေအာင္ ဖမ္း ယူရမည္ " ဟုအမိန္႕ေတာ္ ခ်မွတ္ေလသည္ ။<br />ဒ႑က ေရႊေတာင္ရွိ ဥေဒါင္း မင္း ၾကီးသည္ကား .....နံနက္အိပ္တန္းမွ ဆင္းလွ်င္ဆင္းခ်င္း ေနမင္းၾကီးအား အ႐ိုအေသ ေပးလ်က္ " ဥေဒတယံ " အစခ်ီေသာ ဂါထာ ကို ရြတ္ဆိုျပီး မွ အစာရွာေလ့ရွိသည္ ။ ညေနပိုင္းမွာ ဝင္လု ဆဲဆဲေနမင္းၾကီးအား အ႐ိုအေသေပးလ်က္ " အေပတယံ " အစခ်ီေသာ ဂါထာေတာ္ကို ရြတ္ဆိုျပီးမွအိပ္တန္း တက္ေလ့ရွိေလသည္ ။<br />ထို နိစၥဗတ္ဝတ္ မပ်က္ျခင္းေၾကာင့္ ....မုဆိုးမ်ားက နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ အရွင္ရေအာင္ ညႇြတ္ကြင္း ေထာင္၍ ဖမ္းပါေသာ္ လည္း မမိႏိုင္ဘဲ ျဖစ္၍ေနေလသည္ ။ေခမာ မိဘုရားၾကီးမွာလည္းထို ေရႊဥေဒါင္းမင္း ထံမွ တရားနာလို စိတ္ႏွင့္ ပင္ ခုႏွစ္ ႏွစ္တိုင္တိုင္ ေစာင့္ပါေသာ္လည္း ဆႏၵ မျပည့္ဝဘဲ နတ္ရြာစံရရွာေလသည္ ။<br />ျဗဟၼဒတ္ မင္းၾကီး လည္း ဤေရႊဥေဒါင္း ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ေခမာ မိဘုရားၾကီး နတ္ရြာစံရေလသည္ ဟု စိတ္နာကာ " ဒ႑က ေရႊေတာင္ရွိ ေရႊဥေဒါင္း မင္း အသား ကို စားရပါက မအိုႏိုင္ ၊ မနာႏိုင္ ၊ မေသႏိုင္ " ဟု ေရႊေပလႊာကမၸည္း ထိုး၍ ထားခဲ့ျပီး နတ္ရြာလားေလသည္ ။<br />ထို႕ေနာက္ မင္း ၆ ဆက္တိုင္တိုင္ ေရႊေပလႊာအရ ဖမ္းၾကေသာ္လည္း မမိႏိုင္ဘဲ ႏွစ္ေပါင္း ခုႏွစ္ရာတိုင္ၾကာလာခဲ့ ေလေတာ့သည္ ။<br />ခုႏွစ္ဆက္ ေျမာက္မင္းလက္ထက္ ေရႊဥ ေဒါင္းမင္းၾကီး အားဖမ္းရန္ တာဝန္က်ေသာ မုဆိုးမွာ လိမၼာ ပါးနပ္သူ ျဖစ္ သျဖင့္ ေရႊဥေဒါင္းမင္းၾကီး ၏ အဆင္း အတက္ကို သတိျဖင့္ ၾကည့္႐ႉ႕ကာ ေန႕ စဥ္ ျပဳေနက် အရံ အတား ပ်က္ျပားေအာင္ ၾကံေလေတာ့သည္ ။<br />ေဒါင္းမ လွလွကေလး တစ္ေကာင္ကို ရွာၾကံေမြးျမဴသင္ယူျပီးခါ ေတာတြင္းသို႕ ေခၚလာျပီး ဥေဒါင္းမင္းၾကီး အိပ္တန္းအဆင္းမွာ ညႇြတ္ကြင္းမ်ားေထာင္လ်က္ အသံေပးလိုက္ေလေတာ့သည္ ။<br />ဒ႑က ေတာင္ထိပ္ေပၚမွ ေနမင္းၾကီး အား အ႐ိုအေသေပး၍ " ဥေဒတယံ " ဂါထာရြတ္ရန္ ဆင္းလာေသာ ဥေဒါင္းမင္းၾကီးမွာ မ သံၾကားသျဖင့္ ဂါထာ မရြတ္အားေတာ့ဘဲ ေဒါင္းမေလး ထံဆင္းအလာ ညႇြတ္ကြင္းမွာ မိ၍ အဖမ္းခံရကာ ေရႊ နန္းေတာ္တြင္းသို႕ ေရာက္ရွိလာေတာ့သည္ ။<br />ဘုရင္မင္းျမတ္ ၏ ေမးခြန္း အရ မိမိ၏ အသားကို စား၍ " မအို - မနာ -မေသ " ဆိုသည္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ၊ မိမိမွာ လြန္ေလျပီးေသာ အတိတ္ဘဝ က ဤတိုင္းျပည္မွာ ပင္ စၾကဝေတး မႏၶတ္ မင္း ျဖစ္စဥ္က သီလ ေစာင့္ထိန္းခဲ့၍ ယခုကဲ့သို႕ ေရႊေရာင္ အဆင္း ပဝင္း၍ လွပတင့္တယ္ ကာ အသက္ခုႏွစ္ရာ ရွည္ရေၾကာင္း ႏွင့္ ဒါန ၊ သီလ တရားမ်ားကို ေဟာၾကားကာ မဂၤလာ ဥယ်ာဥ္ ေရကန္ ေတာ္တြင္းမွ စၾကာပ်ံရတနာ ကို ထုတ္ေဖာ္ကာ ေပးလိုက္ေလသည္ ။<br />ဘုရားအေလာင္း ေတာ္ ဥေဒါင္းမင္း ျဖစ္စဥ္ဘဝက ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္ ကို နာယူရသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွာ ကိေလသာ ကင္းကြာ၍ ရဟႏၲာ ျဖစ္သြားေလသည္ ။ ျမတ္စြာ ဘုရား ေဟာၾကားခ်က္ အရ ျပန္လည္ ေပၚေပါက္လာေသာ ေမာရသုတ္ ေခၚ ပရိတ္ေတာ္ ကို ရြတ္ဖတ္ပြါးမ်ား ခဲ့ၾကပါသည္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-8683602805692683254?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-64076412936106456942008-01-27T07:46:00.000-08:002008-01-27T07:47:54.042-08:00ခႏၶသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ ဝတၳဳျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br /><br />ခႏၶသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ ဝတၳဳျဖစ္စဥ္ <br /><br />သာဝတၳိ ျပည္ မြန္ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္တြင္ သီတင္းသုံးေနေတာ္မူၾကေသာ ရဟန္းေတာ္ျမား အနက္တစ္ညဥ့္တြင္ ရဟန္းတစ္ပါးကို ေျမြ ခဲ၍ ပ်ံလြန္ေတာ္မူေလသည္ ။ ယင္း အေၾကာင္း ကိုျမတ္စြာဘုရား သိရွိေတာ္မူေလေသာ္ ဝိ႐ူပကၡ စေသာ ေျမြ ၄ - မ်ိဳး ကို ေမတၱာ ပို႕ေသာ ခႏၶသုတ္ေတာ္ ကို ရြတ္ဖတ္ျခင္း ျဖင့္ အဆိပ္ရွိေသာ သတၱဝါ မွန္သမွ် မကိုက္ခဲ ၾကကုန္ ဟု မိန္႕ဆိုေတာ္မူကာ ခႏၶ သုတ္ေတာ္ ကို ေဟာေတာ္မူေလသည္ ။<br />………………………………………………….<br /><br />ခႏၶ သုတ္ေတာ္ရြတ္ဖတ္ ရျခင္း အက်ိဳး<br /><br />ခႏၶ သုတ္ေတာ္ကို အျမဲ သရဇၥ်ာယ္ သူ တို႕မွာေျမြ ၊ ကင္း မွစ၍ ေတာ႐ိုင္း တိရစၧာန္မ်ား ကိုက္ခဲျခင္း ၊ ရန္မူျခင္းေဘးမွ ကင္းေဝးၾကလ်က္ အဆိပ္သင့္ျခင္း ေဘးမွလည္း ကင္းေဝးေစ ေလသည္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-6407641293610645694?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-1806220498937948482008-01-27T07:45:00.000-08:002008-01-27T07:46:43.607-08:00ေမတၱာသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ ဝတၳဳျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br /><br />ေမတၱာသုတ္ ပရိတ္ေတာ္ ဝတၳဳျဖစ္စဥ္ <br /><br />သာဝတၳိ ျပည္မြန္ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္ ၌ ေဂါတမ ျမတ္စြာ ဘုရား သီတင္းသုံး စံေနေတာ္မူစဥ္ ငါးရာေသာ ရဟန္းအစု တစ္စုသည္ တစ္ခုေသာ ဝါဝင္ခါနီး ကာလ၌ ျမတ္စြာဘုရား သခင္အား ဖူးေျမာ္ ရွိခိုး၍ ကမၼ႒ာန္း နိႆယမ်ားယူကာ ေတာအုပ္ တစ္ခုတြင္ ဝါ ဆိုလ်က္ ကမၼ႒ာန္း တရားအားထုတ္ၾကေလသည္ ။<br />ရဟန္းေတာ္ မ်ားသည္ ေတာအုပ္အနီး ရြာမ်ားတြင္ နံနက္ဆြမ္းကို ျပည့္စုံေစလ်က္ ညအခါမွာ ေတာအုပ္ တြင္းရွိ သစ္ပင္ ၾကီးမ်ားကို မွီခိုကာ တစ္ပင္လွ်င္ တစ္ပါးက် သီတင္းသုံး၍ တရားက်င့္ေတာ္မူၾကေလသည္ ။ထို အခ်ိန္တြင္ သစ္ပင္ေပၚရွိ ႐ုကၡစိုး မ်ားသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ အထက္တြင္ မေနဝံ႕ၾက သျဖင့္ ေျမျပင္တြင္ ဆင္း၍ ဒုကၡ ခံ ကာ ေနထိုင္ၾကရေလသည္ ။<br />အခ်ိဳ႕ ႐ုကၡ စိုး မ်ားမွာ ကေလး ငယ္မ်ား ရွိၾကသျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားတစ္ေန႕ ျပန္ႏိုး တစ္ရက္ျပန္ႏိုး ေစာင့္စား ေန ပါေသာ္လည္း ႐ုတ္တရက္ မျပန္ေတာ့သျဖင့္ အခ်င္းခ်င္း ညႇိႏိႈင္းကာ ငါးရာေသာ ရဟန္းတို႕ ေၾကာက္လန္႕ထြက္ေျပးေစ ေရး အတြက္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ဘီလူးၾကီး၊ နဂါးၾကီး သဏၭဏ္ ျပ၍ လည္းေကာင္း ၊ ထိတ္လန္႕ဖြယ္ရာ အပုပ္နံ႕ၾကီးမ်ားျဖင့္ လည္းေကာင္း ေျခာက္လွန္႕ဖ်က္ဆီးၾကေတာ့သည္ ။<br />ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ တစ္ပါးစီ ေျခာက္လွန္႕ခံၾကရ သည္ ျဖစ္ရာ ကမၼ႒ာန္းဘာဝနာ ကို အားထုတ္ရာတြင္ သမာဓိ မရႏိုင္ေတာ့သည့္ အဆုံးေခါင္းေဆာင္မေထရ္ ၾကီးအား အသိေပးလ်က္ ျမတ္စြာဘုရား ရွိရာ သာဝတၳိ ျပည္ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္ သို႕ ျပန္လာခဲ့ၾကေလသည္ ။<br />ဘုရားသခင္၏ ေရွ႕ ေမွာက္၌ ျဖစ္ပ်က္ပုံ အေၾကာင္းမ်ား ကို ေလွ်ာက္ထားသည့္အခါ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဘုရား က ရဟန္းငါးရာ တို႕ကို ေမတၱာ ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းၾကေစရန္ ေမတၱာ သုတ္ေတာ္ကို ေဟာေဖာ္သင္ၾကား၍ ယင္းေတာအုပ္ သို႕ပင္ ျပန္လည္ ေစလႊတ္လိုက္ေလသည္ ။<br />ေမတၱာ ကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္း၍ ေမတၱာ သုတ္ေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ သြားေသာ ရဟန္းေတာ္ငါးရာ ကို ႐ုကၡစိုး နတ္တို႕သည္ မနာလို စိတ္မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္၍ လူသဏၭဏ္ ဖန္ဆင္းလ်က္ ခရီးဦးၾကိဳသူၾကိဳ ၊ ေျခေဆးသူေဆး ၊ သပိတ္ေပြ႕သူက ေပြ႕ ႏွင့္ လုပ္ေကြၽးၾကကာ ဝါကြၽတ္သည့္ အခါတြင္ ရဟန္းငါးရာ တို႕မွာ ေကာင္းစြာ တရားထူးရသည္ မွ စ၍ ေမတၱာ သုတ္ေတာ္ျဖစ္ေပၚရြတ္ဖတ္ခဲ့ၾကပါသတည္း ။<br />အလ်င္းသင့္၍ လူတို႕ ၌ မထားသင့္ မထားအပ္ေသာ ဗုဒၶ ၏အဆိုအမိန္႕ တစ္ရပ္ကို ထပ္မံ တင္ျပလိုပါသည္ ။ <br />" ပဋိဃနိမိတၱဥၥ ၊ မႏွစ္သက္အပ္ေသာ အနိ႒ာအာ႐ုံ သည္လည္းေကာင္း ။ အေယာနိ ေသာ မနသိကာ ေရာစ ၊ မတင့္မသင့္ႏွလုံး သြင္းျခင္းသည္ လည္းေကာင္း ။ ဘိကၡေဝ ၊ ရဟန္းတို႕ ။ေခါ ၊ စင္စစ္ ။ ေဒါသႆ ၊ ေဒါသ ၏ ။ ဥပၸါဒါယ ၊ ျဖစ္ျခင္းငွါ ။ ပစၥယာ ၊ အေၾကာင္းတို႕ကား ။ ဣေမ ေဒြ ၊ ဤႏွစ္ပါးတို႕သာလွ်င္တည္း ။" ဟု ဆိုပါသည္ ။ ေဒါသ ၏ မူလ ရင္းျမစ္ ကို ပယ္သတ္၍ ေမတၱာပြါးႏိုင္ရန္ လိုအပ္လွပါေၾကာင္း ထပ္ေဆာင္းတင္ျပအပ္ ပါသတည္း ။<br />……………………………………….<br /><br />ေမတၱာ သုတ္ေတာ္ ရြတ္ဖတ္ရျခင္း အက်ိဳး <br /><br />ေမတၱာ သုတ္ေတာ္ကိုအျမဲ မျပတ္ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္ေလ့ ရွိသူ တို႕မွာ အပေလာက ပေယာဂ အေျခာက္အလွန္႕ မခံရျခင္း ၊ အနာေရာဂါ ကင္းျခင္း၊ အိပ္မက္ဆိုး ၊ နိမိတ္ဆိုး ၊ အတတ္ဆိုး မ်ားမၾကဳံရျခင္း ၊ လူ နတ္ အမ်ားခ်စ္ခင္ၾကျခင္း၊ အဆိပ္လက္နက္ မစူးရွျခင္း ၊ ႐ူးသြပ္ေသာ ေဝဒနာ ကင္းျခင္း မွ စ၍ ျဗဟၼာ့ ဘုံ ေရာက္သည္ အထိ အက်ိဳးေပးႏိုင္စြမ္း ရွိေလသည္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-180622049893794848?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-69319009179301235562008-01-27T07:43:00.000-08:002008-01-27T07:44:34.332-08:00ရတန သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br /><br />ရတန သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳျဖစ္စဥ္ <br /><br />ဘုရား ဒါယကာ ဗိမ္ၺိသာရ မင္းၾကီး စိုးစံ ေသာ ရာဇ ျဂိဳဟ္ျပည္ ႏွင့္ ရွစ္ယူဇနာ ကြာေသာ ေနရာတြင္ ေဝသာလီ တိုင္းျပည္ရွိ၏ ။လိစၧဝီ မင္း စိုးစံ၏ ။ ထိုတိုင္းျပည္ ႏွစ္ျပည္ ၏ ဗဟို အလယ္တြင္ ဂဂၤါျမစ္ ျခားလ်က္ရွိ ေလသည္ ။<br />ေဂါတမ ျမတ္စြာ ဘုရားသခင္ ရာဇျဂိဳဟ္ ျပည္တြင္ ဝါဆိုေန စဥ္က ေဝသာလီျပည္တြင္ ေကာက္ပဲ သီးႏွံ မ်ားစိုက္ပ်ိဳး မရ ၊ မိုးၾကီးေခါင္ကာ ဒုဗၻိကၡႏၲရ ကပ္ ငတ္မြတ္ ေခါင္းပါးေသာ ေဘးၾကီး ဆိုက္ကာ အစာေရစာ မစားရ၍ ေသေၾက ပ်က္စီးၾကသည္ ။<br />အေသ အေပ်ာက္မ်ားလာေသာ အခါ လူေသေကာင္မ်ား ကိုသုသာန္ မပို႕ႏိုင္ ေတာ့ဘဲ ျမိဳ႕ထဲမွာ ပုပ္ပြ ေနေလေတာ့သည္ ။ ထို အနံ႕ ေၾကာင့္ ျမိဳ႕ျပင္မွ ဘီလူး ၊ သရဲ မ်ား ျမိဳ႕ထဲ ဝင္ကာ စားေသာက္ၾကေလေတာ့သည္ ။<br />ထိုဘီလူး ၊ သရဲ မ်ားကို မွီ၍ ကပ္ေရာဂါ မ်ား ပိုမို ျဖစ္ပြါးကာ ေဝသာလီ တစ္ျပည္လုံး စိုးရိမ္ဖြယ္ရာ ေခ်ာက္ခ်ားလာ ေလေတာ့သည္ ။<br />တိုင္း သူျပည္သူ မ်ားက လိစၧဝီ မင္းမ်ားအေပၚ မင္းက်င့္ တရား ညီ ၊ မညီ စုံစမ္း ေသာအခါ မင္းက်င့္တရား လည္း မ ခြၽတ္ယြင္း ၊ လိစၧဝီ မင္းမ်ားကလည္း တိုင္းသူျပည္သားမ်ား ေဖာက္ျပားၾကေလသေလာ စစ္ေမးရာ ေဖာက္ျပားမႈ မရွိ ၊ ၾကံရာ မရ သည့္ အဆုံး ရာဇျဂိဳဟ္ ျပည့္ရွင္ ဘုရင္ ဗိမၺိသာရ မင္းၾကီးထံ အကူအညီေတာင္းကာ ေဂါတမ ျမတ္စြာ ဘုရားအား မဟာက႐ုဏာေရွ႕ထားကာ ၾကင္နာသ နားသျဖင့္ ကယ္ဆယ္ေတာ္မူပါရန္ ဗိမၺိသာရ မင္းၾကီးမွတဆင့္ ေတာင္းပန္ ပင့္ဖိတ္ရေတာ့သည္ ။<br />ယင္းသို႕ ပင့္ဖိတ္ေလွ်ာက္ထားခ်က္ အရ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ညီေတာ္ အာနႏၵာ ႏွင့္ တကြ ရဟႏၲာ ငါးရာ ျခံရံလ်က္ ေဝသာလီ ျပည္ သို႕ ႂကြခ်ီေတာ္မူေလသည္ ။<br />ရာဇျဂိဳဟ္ ျပည့္ရွင္ ဘုရင္ ဗိမၺိသာရ မင္းၾကီး က ေက်ာင္းေတာ္မွ ဂဂၤါျမစ္ကမ္း ထိ ေဝသာလီျပည္ သို႕ ႂကြခ်ီရန္ မင္းခမ္း မင္းနား ျဖင့္ ပို႕ေဆာင္ပူေဇာ္ ေလသည္ ။<br />လိစၧဝီ မင္းတို႕ကလည္း လွပစြာ မြမ္းမံ ျခယ္လွယ္ စီမံထားေသာ ေလွေတာ္ၾကီး ၂ စင္းတြဲျဖင့္ မင္းခမ္း မင္းနား ျဖင့္ ထည္ဝါ ခန္႕ညားစြာ ပင့္ေဆာင္ လာၾက သည္ ။<br />ျမတ္စြာဘုရား သခင္အား ပင့္ေဆာင္ခဲ့ ၾကေသာ လိစၧဝီ မင္းတို႕၏ ေလွေဖာင္ၾကီး ေဝသာလီ ဆိပ္ကမ္း ဘက္သို႕ ေရာက္သည္ ႏွင့္ တစ္ျပိဳင္နက္ မိုးသားတိမ္လိပ္မ်ား တရိပ္ရိပ္ တက္လာကာ ေကာင္းကင္အလုံး မိုးထစ္ခ်ဳန္းလ်က္ တအုန္းအုန္း ေအာျမည္၍ မိုးၾကီး သည္းထန္စြာ ရြာခ်ေလေတာ့သည္ ။<br />ေဝသာလီ တစ္ျပည္လုံး ေရ လႊမ္းဖုံးျပီး လူေသအေလာင္း ေကာင္မ်ားသည္ ေရထဲ ေမ်ာပါသြားၾကေတာ့ သျဖင့္ ျမိဳ႕အတြင္း သန္႕ရွင္း က်န္ရစ္ေတာ့သည္ ။ အနံ႕ အသက္ မ်ားပါ ကင္းသြားေလေတာ့၏ ။<br />ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေနာက္ပါ ရဟန္းေတာ္ မ်ားျခံရံလ်က္ ေဝသာလီ ျမိဳ႕ တံခါးဝ တြင္ရပ္ လ်က္ ရဟန္းေတာ္ မ်ား ႏွင့္ အတူ ရတန သုတ္ေတာ္ ကို ရြတ္ဆိုေတာ္ မူေလသည္ ။ သိၾကားမင္း ႏွင့္ နတ္မင္းၾကီးမ်ား လာေရာက္၍ တရားနာယူၾက ေလသည္ ။<br />ထိုမွ တစ္ဆင့္ ျမိဳ႕လယ္ရွိ ရတနာ မ႑ပ္ သို႕ ႂကြခ်ီေတာ္မူရာ ရဟႏၲာ ငါးရာ ႏွင့္ နတ္ေဒဝါ မ်ား လိုက္ပါ ပူေဇာ္ ၾက သျဖင့္ သရဲ ၊ တေစၧ၊ ေျမ ဘုတ္ဘီလူး တို႕ ေဝးရာသို႕ ေျပးၾက ေလေတာ့သည္ ။<br />ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဝသာလီ ျမိဳ႕တြင္း ပတ္၍ ေဒသစာရီ ႂကြခ်ီကာ ရတန သုတ္ေတာ္ ရြတ္ဖတ္ျခင္း ျဖင့္ကပ္ ေရာဂါ မ်ားကင္းေဝးေစခဲ့ သည္ ။ယင္းသို႕ ကင္းေဝးေစျပီး မွ ရာဇျဂိဳဟ္ ျမိဳ႕သို႕ ျပန္လည္ ႂကြခ်ီလာခဲ့သည္ ။ဤတြင္ ရတန သုတ္ေတာ္ျဖစ္ေပၚ ၍ ရြတ္ဆိုခဲ့ၾကပါသတည္း ။<br />…………………………………………………………<br /><br />ရတန သုတ္ေတာ္ ရြတ္ဖတ္ျခင္း အက်ိဳး <br /> <br />ရတနသုတ္ေတာ္ ကို အျမဲမျပတ္ ရြတ္ဖတ္ သရဇၥ်ာယ္ ျခင္းျဖင့္ ကပ္ၾကီးသုံးပါး ကို ေက်ာ္နင္းေစႏိုင္သည္ ။ စုန္း ကေဝ တေစၧမ်ား မျပဳစားႏိုင္ ။ အခ်ဳပ္ အေႏွာင္ အဖြဲ ့မ်ားက ကင္းလြတ္ေစႏိုင္ေသာ တန္ ခိုးသတၱိ ရွိေလသည္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-6931900917930123556?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-76449664092482461542008-01-27T07:40:00.000-08:002008-01-27T07:43:20.890-08:00မဂၤလ သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳျဖစ္စဥ္<div style="text-align: justify;"><br />မဂၤလ သုတ္ေတာ္ ဝတၳဳျဖစ္စဥ္ <br /><br /><br />မဂၤလသုတ္ေတာ္ ျဖစ္ေပၚရာ ေနရာေဒသသည္ကား သာဝတၳိျပည္မြန္ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္တြင္ ျဖစ္သည္။ ေဂါတမ ဗုဒၶ ဘုရားသခင္သည္ အနာထပိဏ္ ေသေ႒း ေဆာက္လုပ္ လႉဒါန္း ေသာ ေဇတဝန္ ေက်ာင္းေတာ္မွာ စံေနခိုက္ လူ႕ေလာက တြင္ မဂၤလာ ဆိုတာ ဘာလဲ ဟူေသာျပႆနာ ေပၚေပါက္ေလသည္ ။<br />မည္သည့္ အခ်က္သည္ မဂၤလာ ျဖစ္သည္ဟု တိတိက်က် မဆုံးျဖတ္ရေသးေသာ ကာလ ျဖစ္သျဖင့္ မိမိတို႕ ထင္ရာ ၊ ျမင္ရာ ၊ ၾကိဳက္ရာ ကို မဂၤလာ ဟုစြဲလန္းေနၾကေသာ အုပ္စုၾကီး ၃ ခုရွိေလသည္ ။<br />တစ္အုပ္စု မွာ ၾကားေသာ အသံကို စြဲ၍ ရယ္ေမာသံ ၊ က်က္သေရရွိ ေသာ စည္ေမာင္းသံ ၊ ခ႐ုသင္းသံ စေသာ ဣ႒ာ႐ုံ ျဖစ္ဖြယ္ အသံၾကားလွ်င္ မဂၤလာ ဟုဆို၏။<br />တစ္အုပ္စုမွာ ၾကား႐ုံႏွင့္ မဂၤလာ ဘယ္မွာ ျဖစ္ပါ့မလဲ ၊ မ်က္စိႏွင့္ တပ္အပ္ထင္ထင္ ျမင္မွသာ မဂၤလာ ျဖစ္မွာေပါ့ ၊ လွပ ေသာ ပန္း ကိုျမင္ျခင္း၊ စိန္ ေရႊ ေငြ ရတနာ ဝတ္ဆင္ထားေသာ မိန္းမ ပ်ိဳ ကို ျမင္ျခင္း ၊ ေရ ျပည့္ေသာ အိုး ၊ ေသြးေရာင္ လွျပီ ႏြားမ ဝဝ စသည္တို႕ကို ျမင္မွ မဂၤလာ ျဖစ္သည္ဆိုျပန္သည္ ။<br />က်န္တစ္အုပ္စု က ၾကား႐ုံ ၊ ျမင္႐ုံ ႏွင့္ မဂၤလာ မျဖစ္ေသး ၊ ကိုယ္တိုင္ ဒိ႒ ျမင္ေတြ႕ရမွ မဂၤလာ ျဖစ္ရေပမည္ ။ပန္းလွလွကို ျမင္ရ႐ုံမဟုတ္ လက္ႏွင့္ ကိုင္ ၊ ႏွာေခါင္း ႏွင့္ နမ္း႐ႉရမွ မဂၤလာ ၊ေရ ျပည့္အိုး ျမင္ရတာထတ္ ေရကို ေသာက္ရမွေပါ့ ၊ ႏြားမ ဝဝ ျမင္ရတာထက္ႏြားႏို႕မလိုင္ခဲ စားရမွမဂၤလာ ဟုဆိုၾကသည္ ။<br />ထိုအုပ္စု ( ၃ ) စုသည္ သူ႕အယူမွန္သည္ ၊ ကိုယ့္အယူမွန္သည္ ဟုျငင္းခုန္ၾကရာ တစ္ဖက္ႏွင့္ တစ္ဖက္ စင္ျမင့္ေဆာက္ ၍ ရက္ရွည္လမ်ား ေဟာေျပာပြဲၾကီးမ်ား ႏွင့္ ျငင္းခုံၾကရာ လူပါမက ကိုယ္ေစာင့္နတ္ခ်င္းပင္ ျငင္းခုန္ၾက၏ ။<br /> ယင္းကဲ့သို႕ ျပႆနာ စခဲ့ျခင္းမွ ဘုမၼစိုး နတ္ ၊ ႐ုကၡစိုး နတ္ မ်ားမွ တဆင့္ အာလိန္ငါးဆင့္ကို ေက်ာ္ကာ တာဝတႎသာ နတ္မ်ားထိ အုပ္စု ဖြဲ႕ကာ ျငင္းခုန္ပြဲ ကူးစက္လာေလေတာ့၏ ။ထိုသို႕ေသာ ျပႆနာ ၾကီးမားမႈ ေၾကာင့္ မည္သူ မွန္သည္ ၊ မည္သူ မွားသည္ အဆုံးအျဖတ္ေပးပါရန္ သိၾကားမင္း ထံဝင္၍ ရင္ဆိုင္ၾကေလေတာ့သည္ ။<br />ဤတြင္ သိၾကားမင္း က ဤမဂၤလာ ကိစၥသည္ က်ယ္ဝန္း နက္နဲ လွသည္ ၊ ငါလည္း အမွန္မသိ ၊ ထို႕ေၾကာင့္ လူ႕ျပည္တြင္ ထင္ရွား ပြင့္ေတာ္မူေနေသာ ေဂါတမ ျမတ္စြာ ဘုရား သည္ သိရွိႏိုင္ရာ၏ ။ေခတၱ ေစာင့္ၾက ဟု ဆိုကာ နတ္သား တစ္ပါးအား ဘုရားရွင္ ထံ ေမးျမန္းရန္ လႊတ္လိုက္ေလသည္။<br />ထိုနတ္သား ေမးေလွ်ာက္ခ်က္အရ ဘုရားသခင္ ျပန္လည္ေဟာၾကား ေျဖဆိုေသာ မဂၤလာ တရား ( ၃၈ ) ပါး ပါဝင္သည့္ ဤမဂၤလ သုတ္ေတာ္ ျဖစ္ေပၚလာရ ျခင္း ျဖစ္ေလ သတည္း ။<br />……………………………………………………………………….<br /><br />မဂၤလသုတ္ ေတာ္ ရြတ္ဖတ္ျခင္း အက်ိဳး<br /><br />မဂၤလ သုတ္ေတာ္ ကို အျမဲ ရြတ္ဖတ္ျခင္း ျဖင့္ မည္သည့္ ေနရာ ေဒသမွာ ေနေန မဂၤလာ ျပည့္တင္း ေဘးရန္ကင္းရွင္း ေစပါသည္ ။ မနာလိုသူ မ်ားက မိမိအား မေကာင္း ၾကံ၍မရ ။ မိမိ ၏ အိမ္ေထာင္ေရး ၊ ပညာေရး ၊ စီးပြါးေရး အျမဲ အဆင္ေျပ ေျပ ေနေစႏိုင္သည္ ။ ေလာကီ ၾကီးပြါးေရးသာမက ေလာကုတၱရာ မဂ္ဉာဏ္ ၊ ဖိုလ္ဉာဏ္ ကိုပင္ ရရွိႏိုင္ေလသည္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-7644966409248246154?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-21869608875514718142008-01-26T08:44:00.000-08:002008-01-26T08:46:01.660-08:00အင္အားၾကီးတဲ့ စိတ္<div style="text-align: justify;"><br />ေပးႏိုင္တဲ့ စိတ္ဟာ အင္အားၾကီးတဲ့ စိတ္<br /><br /> (ေလးစားပါတယ္ စာအုပ္မွ )<br /><br /><br />သူမ်ားကို အကူညီ ေပးလိုက္ျခင္းအား ျဖင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားမႈ တိုးလာတယ္ ။ စိတ္ခ်မ္းသာမႈလည္း ရတယ္။ ဒါဟာ ေတာ္ေတာ္ အဆင့္ျမင့္ တဲ့ ေက်နပ္မႈ ျဖစ္တယ္။<br />သူမ်ားကို ဒုကၡ ေရာက္ေအာင္ လုပ္ျပီး သူမ်ား ဒုကၡ ေရာက္လို႕ ေက်နပ္မႈရတယ္ ဆိုတာမ်ိဳးက ေတာ္ေတာ္အဆင့္နိမ့္တဲ့ ေက်နပ္မႈ ျဖစ္တယ္ ။ ဒီလို လူကို ပတ္ဝန္းက်င္က ေလးစားမွာ မဟုတ္ဘူး ။<br />လူ႕ ေလာက ၾကီးကို ပိုျပီးေကာင္းလာေစခ်င္ရင္ ဒီလို အေျခခံေလးေတြကို အေလးထားျပီး လုပ္ရမယ္ ။ ကိုယ့္စိတ္ထားကို အဆင့္ျမႇင့္ပါ ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပိုျပီး စိတ္ထားေကာင္း တဲ့ သူျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာဟာ ေလာကၾကီးရဲ့ အက်ိဳးကို ေဆာင္တာပဲ ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားႏိုင္တဲ့ သူ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါ ။<br />ကားေမာင္းရင္း ျဖစ္တတ္တာကို ပဲ ဥပမာ ေပးျပီးေတာ့ စဥ္းစားၾကအုန္းစို႕ ။ ကိုယ္က ကားေမာင္းျပီးေတာ့ သြားေနတယ္ ။ ေနာက္က ကားတစ္စီး ကလည္း ေမာင္းလာျပီး ေတာ့ ေက်ာ္တက္ခ်င္ ေနတယ္။ အဲဒီ အခါမွာ ကိုယ္ က လမ္းမေပးဘဲ ပိတ္ေမာင္းရင္ လည္း ရတယ္ ။ ( လမ္းက်ဥ္း တဲ့ ေနရာ ဆိုပါ ေတာ့ ) ။ ဖယ္ေပးမယ္ ဆိုရင္လည္း ရတယ္။ အဲဒီ အခါမွာ ကိုယ္က စိတ္ထားေကာင္းေကာင္းေလးနဲ႕ ကိုယ့္ကားကို လမ္းေဘး ဘက္ကို ခ်ေပးလိုက္တယ္ ။ ေနာက္က ကားက ေက်ာ္တက္သြားတယ္ ။ ကိုယ္က လမ္းေပးလိုက္လို႕ သူသြားရတာ ။ ကိုယ္ ကခြင့္ျပဳလိုက္လို႕ သူ ရသြားတာ ေနာ္ ။ ဘယ္သူက Power ၾကီးသလဲ ။ ခြင့္ျပဳလိုက္ရတဲ့ သူက Power ၾကီးတယ္။ စိတ္ဓာတ္အင္အားၾကီးတယ္။<br />စဥ္းစားစရာေနာ္ ။ ကိုယ္က လမ္းမေပးဘဲ ပိတ္ေမာင္းထားလို႕ သူ ေက်ာ္တက္လို႕ မရတာကို Power လို႕ခံစားရတာနဲ႕ ကိုယ္က လမ္းေပးလိုက္လို႕ သူ ေက်ာ္တက္သြားလို႕ ရသြားတာကို Power လို႕ခံစားရတာ ႏွစ္မ်ိဳးမွာ ၊ ကိုယ္က ခြင့္ျပဳေပးလိုက္လို႕ သူ ရသြားတာကို Power လို႕ခံစားရတာက အက်ိဳးျပဳတဲ့ Power ျဖစ္တယ္။ ႏွစ္ဦး ႏွစ္ဖက္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ရတဲ့ Power ျဖစ္တယ္။ ကိုယ္က ခြင့္ျပဳႏိုင္ပါလ်က္နဲ႕ ခြင့္မျပဳလို႕ သူ မရတာကို Power လို႕ခံစားရတာက အက်ိဳးမျပဳတဲ့ Power ျဖစ္တယ္ ။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးမရွိဘူး ။ စိတ္မခ်မ္းသာဘူး ။ အဆင္မေျပဘူး ။<br />လူေတြရဲ့ စိတ္မွာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္အင္အားၾကီးတဲ့ သူ ဆိုတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳး ကို လိုခ်င္ၾကတယ္ ။ အဲဒါကို မွန္ကန္တဲ့ နည္းနဲ႕ ရေအာင္ လုပ္သင့္တယ္ ။ ေပးတဲ့ သူက အင္အားၾကီးတဲ့ သူဆိုတာကို နားလည္သင့္တယ္ ။<br />ေပးႏိုင္တဲ့ စိတ္ဟာ လြတ္လပ္တဲ့ စိတ္ ျဖစ္တယ္ ။ မေပးႏိုင္ တဲ့ စိတ္ဟာ မလြတ္လပ္တဲ့ စိတ္ ျဖစ္တယ္ ။ မေအးခ်မ္းတဲ့ စိတ္ျဖစ္တယ္ ။ တြန္႕တို တဲ့ စိတ္ျဖစ္တယ္ ။<br />အင္အားၾကီးတဲ့ သူဟာ ေပးႏိုင္တဲ့သူ ျဖစ္တယ္ ။ အင္အားၾကီးတဲ့သူဟာ စြန္႕လႊတ္ႏိုင္တဲ့ သူ ျဖစ္တယ္ ။ အင္အားၾကီး တဲ့ သူဟာ ဒီလို အေသးအမႊား( လမ္းပိတ္ေမာင္း တဲ့ ) နည္းမ်ိဳးနဲ႕ အႏိုင္မယူသင့္ဘူး ။ အင္အားၾကီး တဲ့သူဟာ အႏိုင္အ႐ႈံးကို မ စဥ္းစားဘူး ။ သင့္ေတာ္သလား ၊ မသင့္ေတာ္ဘူးလား ဆိုတာ ပဲစဥ္းစားတယ္ ။ အင္အားၾကီး တဲ့ သူဟာ အသိဉာဏ္ နဲ႕ ယွဥ္ျပီး စဥ္းစားတယ္ ။ ဆုံးျဖတ္တယ္ ။ ပုဂၢိဳလ္ စြဲမပါ ၊ ဘက္လိုက္တာမပါဘဲ လက္ရွိ အေျခအေန မွာ အသင့္ေတာ္ဆုံး ၊ အေကာင္းဆုံး ၊ အက်ိဳးအရွိဆုံး ကို ေရြးျပီး လုပ္တယ္ ။ အသိဉာဏ္ က ေရြးခ်ယ္တယ္ ။ ဆုံးျဖတ္တယ္ ။ အတၱစြဲ က ေရြးခ်ယ္တာ ဆုံးျဖတ္တာမဟုတ္ဘူး ။<br />ပုဂၢိဳလ္ စြဲ၊ အတၱစြဲ ရဲ့ လႊမ္းမိုး မႈေၾကာင့္ တစ္ကိုယ္ေကာင္း ဆန္တဲ့ စိတ္နဲ႕ ၊ ဘက္လိုက္တဲ့ စိတ္နဲ႕ ၊ မသင့္ေတာ္မွန္းသိရက္ နဲ႕ မသင့္ေတာ္တာကို လုပ္ေနတဲ့ သူဟာ စစ္ မွန္တဲ့ စိတ္ခ်မ္းသာမႈကို မရႏိုင္ဘူး ။ ေနာက္ဆုံးလိုရင္းကို ေျပာရရင္ကိုယ့္ကိုကိုယ္ တစ္ေန႕တျခား ပိုျပီးေလးစားလာေအာင္ နည္းမ်ိဳးစုံ နဲ႕ လုပ္သင့္တယ္ ။ ကိုယ့္ ရဲ့ စိတ္ေနသေဘာထား ၊ ေနပုံ ၊ ထိုင္ပုံ ၊ ေျပာပုံ၊ ဆိုပုံ ၊ စည္းကမ္း ၊ သပ္ရပ္မႈ ၊ သန္႕ရွင္းမႈ ၊ ကိုယ္ နဲ႕ပတ္သက္သာ မွန္သမွ် အားလုံးကို ပိုျပီး ေကာင္းေအာင္ လုပ္သင့္တယ္ ။<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပိုျပီး ေကာင္းေအာင္ လုပ္တဲ့ နည္းနဲ႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားတဲ့သူ ၊ ကိုယ့္အက်ိဳးကို ေရာ ၊ အမ်ားအက်ိဳး ကို ပါ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲ့သူ ။ ေလာကၾကီး ကို အလွဆင္ႏိုင္တဲ့ သူေတြ ျဖစ္ၾကပါေစ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-2186960887551471814?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-10297366753934041062008-01-26T08:42:00.000-08:002008-01-26T08:43:41.609-08:00အရင့္က်က္ဆုံးလူ<div style="text-align: justify;"><br />အရင့္က်က္ဆုံးလူဟာ အျခိဳးျခံဆုံးလူ<br /><br />(ေလးစားပါတယ္ စာအုပ္မွ )<br /><br /><br />အဖိုးတန္ပစၥည္းေတြ သုံးႏိုင္မွ ၊ အဖိုးတန္ အဝတ္အထည္ေတြ ဝတ္ႏိုင္မွ လူ႕အဖိုးတန္ မဟုတ္ဘူး ။ ကိုယ့္တန္ဖိုးကို ကိုယ္သုံးတဲ့ ပစၥည္း နဲ႕ တန္ဖိုးမျဖတ္သင့္ဘူး ။<br />တကယ္ အသိဉာဏ္ေလးနက္တဲ့ သူဟာ သူမ်ားထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ သာေအာင္ ႂကြားႂကြားဝါဝါ မဝတ္ဘူး ၊မေနဘူး ။ စိတ္ထား ရင့္က်က္ေလေလ ၊ အေနအထိုင္ အစားအေသာက္ ႐ိုးေလေလ ျဖစ္တာ ေတြ႕ရတယ္ ။ အရင့္က်က္ဆုံး လူဟာ အျခိဳးျခံဆုံးလူ ျဖစ္တာ ေတြ႕ရတယ္။<br />ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္မွာ ရွိပင္ ရွိေသာ္လည္းျခိဳးျခံ ရမယ္ ။ မရွိလို႕ ျခိဳးျခံတာ မဟုတ္ဘူး ။ ျဖဳန္းေနတဲ့ လူ ၊ ႂကြားေနတဲ့ လူကို ျမင္ရတဲ့ အခါ သူ႕စိတ္ကို ျမင္ေနရင္ ဘယ္လို သေဘာထားမလဲ ။တကယ္ေလးစားႏိုင္မလား ။ မရင့္က်က္တဲ့ သူကေတာ့ အားက်မယ္ ၊အထင္ၾကီးမယ္ ။ ဉာဏ္ရွိတဲ့ သူကေတာ့ အထင္မၾကီးဘူး ။<br />ျဖဳန္းႏိုင္တဲ့ သူေတြ ျဖဳန္းေနၾကတာ ကို အတုယူမွားျပီး ေတာ့ လိုက္တုရင္ လူ႕ အသိုင္းအဝိုင္း ပ်က္စီးမယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္ အသိုင္းအဝိုင္းကို ေကာင္းေစခ်င္ ရင္ စည္းကမ္းရွိရွိ ေနျပရမယ္ ။ ျခိဳးျခိဳးျခံျခံ ေနျပရမယ္ ။ ကိုယ္က good example ျဖစ္ေအာင္ ေနတာကိုက ေလာကအက်ိဳးကို ေဆာင္တာျဖစ္တယ္။ ကိုယ့္မွာ ေပါမ်ားေနရင္ အမ်ားအတြက္ အက်ိဳးရွိမည့္ ေနရာမွာ သုံးတာေကာင္းတယ္ ။<br />လူအမ်ားေလးစားတာကို ခံရတဲ့သူေတြကို ၾကည့္ရင္သူတို႕ဟာ အတတ္ႏိုင္ဆုံး အမ်ားအက်ိဳး ကိုေဆာင္ရြက္ ၾကတယ္။ အဲသလို ေစတနာ မွန္မွန္နဲ႕ အမ်ားအက်ိဳးကို ေဆာင္ရြက္တဲ့ လူေတြမ်ားလာရင္ ဒီအသိုင္းအဝိုင္းဟာ ပိုျပီးေတာ့ ေကာင္းလာမယ္ ။ ေပ်ာ္စရာ ပိုေကာင္းလာမယ္ ။ ေအးခ်မ္းမယ္ ။ ဆင္းရဲခ်မ္းသာ မေရြး စိတ္ခ်မ္းသာမႈ ရလာမယ္ ။<br />သိပ္ တကိုယ္ေကာင္း ဆန္တဲ့ လူဟာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားမႈ ( self-respect )မရွိဘူး ။ ပတ္ဝန္းက်င္ ကလည္းသူ႕ကို တကယ္ ေလးစားမွာ မဟုတ္ဘူး ။<br />တကိုယ္ေကာင္း ဆန္တဲ့ လူဟာ တကယ္စိတ္ခ်မ္းသာ တဲ့ သူ ျဖစ္ႏိုင္မလား ။<br />တကိုယ္ေကာင္း ဆန္တဲ့သူဟာ ဣႆာ မစၧရိယ အားၾကီး တယ္ ။ ကိုယ့္မွာ ရွိတာကို မွ်ျပီး ခြဲေဝျပီး မသုံးႏိုင္ဘူး ။ သူမ်ားရဲ့ ၾကီးပြါးမႈ ၊ တိုးတက္မႈ ကို လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲ ဝမ္းမသာႏိုင္ဘူး ။ မ လႊဲသာလို႕ ေပးရ ရင္ စိတ္ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ နဲ႕ မေပးႏိုင္ဘူး ။ ေပးလိုက္ျပီးမွ ႏွေျမာေန တတ္တယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ လူအမ်ားနဲ႕ ဆက္ဆံရာမွာ ကိုယ့္ဘက္က ေပးရမွာကို စိုးရိမ္ေနတတ္တယ္ ။ ေငြေၾကး ေပးရမွာ ၊ ပစၥည္းေပးရမွာ ၊ အခ်ိန္ေပးရမွာ ၊ ျပဳစုေပးရမွာ ၊ လုပ္ေပးရမွာ တြန္႕ဆုတ္ေနတတ္တယ္ ။ဒါေၾကာင့္ သူ႕မွာ မိတ္ေဆြေကာင္းရွားတယ္ ။ သူ တစ္ခုခု ေပးျပီးရင္ ဘာျပန္ရမလဲ လို႕ ေတြးေနတတ္ တယ္။ျပန္မရရင္ စိတ္ဆိုးတတ္တယ္။ သူ႕ စိတ္ဟာ မလြတ္လပ္ဘူး ။ ျပန္မရရင္စိတ္ဆိုး တတ္တယ္ ။ သူ႕စိတ္ဟာ မလြတ္လပ္ဘူး ။ အေပးအယူ အ႐ႈံးအျမတ္ကို ပဲ ေတြးေနတတ္တယ္ ။ ဆက္ဆံေရးေတြဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ နဲ႕ဆက္ဆံတာမ်ားတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ တကယ္မရဘူး ။<br />ဒါေၾကာင့္ စိတ္ခ်မ္းသာတဲ့ သူ ၊ လြတ္လပ္တဲ့ သူ ျဖစ္ခ်င္ရင္ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့ စိတ္ကို ျမင္ႏိုင္ဖို႕နဲ႕ ထိန္းႏိုင္ဖို႕လိုတယ္ ။ အထူးသျဖင့္ သူမ်ား ဒုကၡ ေရာက္မွ ကိုယ့္မွာ အက်ိဳးရွိမယ့္ အလုပ္မ်ိဳးကို မလုပ္မိဖို႕ သတိထားရမယ္ ။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-1029736675393404106?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-84336976524562274082008-01-26T08:38:00.000-08:002008-01-26T08:41:43.399-08:00ေလာကကို အက်ိဳးျပဳတဲ့ သူ<div style="text-align: justify;"><br />ေလာကကို အက်ိဳးျပဳတဲ့ သူ<br />(ေလးစားပါတယ္ စာအုပ္မွ )<br /><br /><br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားေအာင္ ေနရမယ္ ။ ပတ္ဝန္းက်င္ ကလည္း ကိုယ့္ကို ေလးစားေအာင္ ေနရမယ္ ။ ဘယ္သူ ဘယ္လို ထင္ထင္ ဂ႐ုမစိုက္ဘူး ဆိုျပီးေတာ့ေနခ်င္သလို ေနလို႕မရဘူး ။ အမ်ားနဲ႕ ေနၾကရတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ ကိုယ့္ အတြက္ေကာ ၊ အမ်ားအတြက္ပါ အျမဲတမ္း တြဲျပီးေတာ့ စဥ္းစားရမယ္ ။<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားႏိုင္တဲ့ သူ ၊ သူတစ္ပါးကို လည္း ေလးစားတဲ့ သူ ၊ သူတစ္ပါးရဲ့ ေလးစားမႈကို လည္း ထိုက္ထိုက္ တန္တန္ ခံ ရတဲ့ သူဟာ ေလာက ကို အက်ိဳးျပဳတဲ့ သူျဖစ္တယ္ ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လည္း ေလးစားမႈရွိေအာင္ ၊ ပတ္ဝန္းက်င္အသိုင္းအဝိုင္းက လည္း ကိုယ့္ကို ေလးစားလာေအာင္ လူတိုင္း ၾကိဳးစား ျပီးေန ရင္ ဒီေလာကၾကီး ဟာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ေလာကၾကီး ျဖစ္မယ္ ။<br />နားလည္ ေစခ်င္တာက ဘဝမွာ ဒီလို အေျခခံက်တဲ့ အခ်က္ ကေလးေတြ က အေရးၾကီးဆုံး ဆိုတာပဲ ။ အိမ္ရဲ့ အုတ္ျမစ္လိုပဲ ။ သူမရွိရင္ က်န္တာ ဘာမွလုပ္လို႕ မျဖစ္ဘူး ။ ဘယ္ေလာက္ပဲ ပညာတတ္ ေန တတ္ေန ၊ စိတ္ထားမေကာင္းဘူး ၊ အက်င့္စာရိတၱ မေကာင္းဘူး ၊ ခႏၶာ ကိုယ္ မသန္႕ရွင္းဘူး ၊ ေနထိုင္တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ လည္း မသန္႕ရွင္းဘူး ဆိုရင္ လူ႕အဖိုးတန္ လို႕ေျပာလို႕ မရဘူး ။<br />တခ်ိဳ႕ ပညာသိပ္ မတတ္ပါဘူး ။ ဘာဘြဲ႕မွ မရွိဘူး ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ထား ေကာင္းတယ္ ၊ အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းတယ္ ၊ ေနတာ ၊ထိုင္တာ သပ္ရပ္တယ္ ၊ သန္႕ရွင္းတယ္ ။ အဲဒီလို လူကို ေလးစားပါတယ္ ။လုံ ့လဝီရိယ ရွိဖို႕ သိပ္အေရးၾကီးတယ္ ။ ကိုယ္တကယ္ တတ္ႏိုင္တာကို လုပ္ရဥ္း ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္သြားရမယ္ ။<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ " ငါလူပ်င္း " လို႕ေတြးမိရင္ ဘယ္လိုခံစားရမလဲ ။<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားလို႕ရမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး ။<br />မရေတာ့ဘူးေနာ္ ၊ ပတ္ဝန္းက်င္ကေရာ " ဒီလူဟာ လူပ်င္းပါကြာ" လို႕ ေျပာလိုက္တဲ့ အခါ ၊ အဲဒီလို အေတြးမ်ိဳး ေတြးတယ္ ဆိုရင္ဘဲ ေလးစားမႈမ ရွိေတာ့လို႕ေတြးတာပဲ ။ ပ်င္းတာဟာ ေလာကၾကီးကို ဖ်က္ဆီးတဲ့ အရာတစ္ခုျဖစ္တယ္ ။<br /> ကိုယ့္မွာ ခႏၶာ ကိုယ္အင္အားေတြ ရွိတယ္ ။ စိတ္ဓာတ္အင္အားေတြ ရွိတယ္။ အသိဉာဏ္ အင္အားေတြရွိတယ္ ။ အဲဒီ အင္အားေတြ ကို ေကာင္းတဲ့ ေနရာမွာ အျပည့္ဝ သုံးေနရမယ္ ။ သုံးေနရင္ ထြက္ေနမယ္ ။ မသုံးဘဲ ထားရင္ ၾကာရင္ မထြက္ေတာ့ဘူး ။ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ အစြမ္းကုန္ လုပ္မွ တကယ္ ေက်နပ္မႈရမယ္ ။ လုပ္ႏိုင္သေလာက္ မလုပ္ဘဲ ေလွ်ာ့လုပ္ရင္ ၾကာရင္ တျဖည္းျဖည္း နဲ႕ လုပ္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ ေတြ ေလ်ာ့သြားမယ္ ။<br />ေကာင္းတယ္ ၊ လုပ္သင့္တယ္ ၊ အက်ိဳးရွိတယ္ လို႕ သိထားရင္ လုပ္ေနမွ ျဖစ္မယ္ ။ ေကာင္းတယ္ ၊ အက်ိဳးရွိတယ္ ၊ လုပ္သင့္တယ္ လို႕ သိလ်က္နဲ႕ မလုပ္ရင္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားမႈနည္းသြားမယ္ ။ ပတ္ဝန္းက်င္ ကလည္း မေလးစားဘူး ။ <br />လုပ္သင့္တာကို သိၾကပါတယ္။ သိသေလာက္ကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ ဆိုရင္ပဲ ေတာ္ေတာ္တိုးတက္မွာပါ ။ သိသေလာက္ကို ေတာင္ တကယ္မလုပ္ၾကဘူး ၊ သက္သာေအာင္ေနၾကတယ္ ၊ အခု သက္သာေအာင္ေနရင္ ေရရွည္မွာ မသက္သာ ဘူး ။ အေပ်ာ္အပါးကို ဦးစားေပးျပီး ေတာ့ ေရရွည္မွာ အက်ိဳးရွိမယ့္ အလုပ္ကို မလုပ္တဲ့ သူဟာ ေရရွည္ မွာ မေပ်ာ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။ ပူပင္ေသာက မ်ားမယ္ ။<br />သိေတာ့သိတယ္ ၊ ဘာျဖစ္လို႕ မလုပ္တာလဲ ။ အဲဒါ စဥ္းစားဖို႕ ေကာင္းတယ္ ။ အေရးမၾကီးဘူးထင္လို႕လား ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားမႈ ရွိေအာင္ ေနဖို႕ ဆိုတာ အေရးအၾကီးဆုံးအလုပ္ျဖစ္တယ္ ။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-8433697652456227408?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-37212817835139899252008-01-26T08:37:00.000-08:002008-01-26T08:38:32.902-08:00မိုးကုတ္ဝိပႆနာ တရားေတာ္<div style="text-align: justify;"><br />မိုးကုတ္ဝိပႆနာ တရားေတာ္ ၏ ပမာဏ အရသာ<br /><br /><br />တရားအားထုတ္တယ္ ၊ တရားအားထုတ္တယ္ ဆိုၾကေပမယ့္ ခႏၶာဉာဏ္ ေရာက္မႈမရွိဘဲ တရားအားထုတ္ေန႐ုံမွ် ႏွင့္လိုရင္းမပါ ဘူး ဟု ဆိုရေပမည္။ ဒါေၾကာင့္ ခႏၶာ ဉာဏ္ေရာက္မႈသည္ အဓိက ျဖစ္သည္ ။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ၾကီးကဲ့ သို႕ေသာ သစၥာ ႏွင့္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ျဖတ္လမ္း ကို ေဟာၾကားေသာ ဆရာ ေကာင္း၊ လမ္းညႇြန္ေကာင္း၏ ဥပနိႆယကိုၾကားနာမႈရ မွသာလွ်င္ ခႏၶာ ဉာဏ္ေရာက္ဖို႕ လြယ္ကူေပလိမ့္ မည္။ အလုပ္တရားစရင္ ခႏၶာ ကိုယ္ၾကီးဟာ တရားဘဲ ။ ခႏၶာ ၾကီးဟာ အရင္းခံပဲ ၊ သစ္ပင္ၾကီး ၏ ဥပမာ ကဲ့သို႕ပင္ ျဖစ္တယ္ ။ အေပြးလဲ ၎မွာပင္ရွာ၍ ရႏိုင္သည္။ အေခါက္ ၊ အကာ ၊ အသား ၊ အႏွစ္၊ အသီး ၊ အပြင့္ ၊ဝတ္မႈံ၊ ဝတ္ဆန္ ၊ အရြက္၊ အခက္ ၊ အလက္ စသည္ ျဖင့္ အစုံအလင္ ၎မွာရွာ၍ ရႏိုင္သလို ခႏၶာ ၾကီးဟာလဲ ပင္မၾကီးပင္ျဖစ္ တယ္ ။ ႐ုပ္ ဆိုတာလဲ သူပဲ ၊ ေဝဒနာ ဆိုတာလဲ သူပဲ ၊ သညာ ဆိုတာလဲ သူပဲ ၊ သခၤါရ ဆိုတဲ့ ေစတနာ ကံ ေတြလဲ သူ ပဲ ၊ ဝိဉာဏ္ ဆိုတဲ့ စိတ္ဆိုတာလဲ သူပဲ ၊ ဒြါရေျခာက္ပါး ဆိုတာ လဲ သူပဲ ၊ သုခ ဆိုတာလဲ သူ ပဲ ၊ ဒုကၡ ဆိုတာလဲ သူပဲ ၊ ဒြါရ ေျခာက္ပါးမွာ ေပၚလာ သမွ် သူ႕မွီ၍ ေပၚတာခ်ည့္ပဲ ၊ အနိစၥ - ဒုကၡ - အနတၱ တရားေတြ လဲ သူ႕ အေပၚမွာ ေပၚတာပဲ ၊ ၎ မွ ျဖာ၍ ထြက္တဲ့ တရားေတြ ခ်ည့္ပါဘဲ ၊ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရား သည္လည္း အလုပ္တရားေဟာရင္ ခႏၶာ ၾကည့္ေဟာ ေတာ္မူတာပဲ ၊ ဒါေၾကာင့္ တရားရွာ ခႏၶာ မွာ ေတြ႕ တယ္ ဟု ေဟာေတာ္မူျခင္းျဖစ္တယ္ ။ ခႏၶာ ရွိလ်က္သားနဲ႕ တရားမရွာ တတ္လို႕ ၊ တရားရွိလ်က္သားနဲ႕ တရားမရွာ တတ္ လို႕ သုတဝါ အရိယ သာဝေကာ ထံမွ တရားနာမႈ သည္ပညာ မ်က္လုံး မရ ေသးလို႕ ပညာ မ်က္လုံးလာယူတယ္ ဟုမွတ္ပါ ၊ ပညာ မ်က္လုံး နဲ႕ ခႏၶာ ကို ၾကည့္ ရမွာ ၊ ခႏၶာၾကည့္ ေတာ့ ခႏၶာ ၏ ပင္ကိုယ္ သေဘာကို ခႏၶာ ကေျပာလိမ့္ မည္။ သူေျပာ လူေျပာ မယူနဲ႕ ၊ ခႏၶာ ကေျပာတာ အမွန္ယူ ၊ ခႏၶာ က ေျပာတာ အမွန္သိမွ ယထာဘူတ ဉာဏ္ကို ရႏိုင္သည္ ။ ခႏၶာ အမွန္သိေအာင္လဲ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သိမွ ခႏၶာ ၏ ျဖစ္စဥ္ ကို သိမည္ ။ ခႏၶာ ဘယ္က စသလဲ ၊ ဘယ္ေနရာက ေနျပီး ဆက္ သလဲ ဆိုတာ သိဖို႕ အေရးၾကီးတယ္ ၊ ဒီလိုမွ မ သိရင္ရမ္း ႐ႈ မွန္း႐ႈ ျဖစ္လိမ့္မည္ ၊ ခႏၶာၾကီးဟာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ လို႕မွတ္ပါ ၊ ခႏၶာၾကီးဟာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ အစဥ္အတိုင္း ျဖစ္ေနတဲ့ ခႏၶာ လို႕မွတ္ပါ ၊ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ဆက္ေနတာသည္ ခႏၶာ ကိုယ္ၾကီး ၊ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ျပတ္တာသည္ နိဗၺာန္ ေခၚသည္ ။<br />မိုးကုတ္ဝိပႆနာ ဓမၼ ရိပ္သာ မွာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ျပတ္တဲ့ တရားခ်ည့္ ေန႕စဥ္ႏွင့္ အမွ် ေက်းဇူးေတာ္ ရွင္ဆရာ ေတာ္ၾကီး ၏ အသံသြင္း တရားေတြ ဖြင့္လွစ္ ေဟာၾကားေနသည္ ၊ထို ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ျပတ္လို သူတိုင္း လာေရာက္၍ နာၾကားႏိုင္ပါသည္ ။<br /> အလုပ္တရား ဆိုတာ ခႏၶာက ေျပာတာအမွန္ယူရမယ္ ၊ အနိစၥ လကၡဏာ ျမင္ရင္ ပြါးမ်ား ေနတာပဲ ၊ သားသမီး မ်ားကိုမ်က္ေျခမျပတ္ ေစာင့္ျပီးၾကည့္သလို ခႏၶာ က ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီးေနတာကို ေစာင့္ျပီး ၾကည့္ရမွာ ၊ ခႏၶာ နဲ႕ ဉာဏ္ တည့္ ဘို႕ အေရးဟာ အၾကီးဆုံးအေရးပဲ ။<br />ဝိပႆနာ အလုပ္ လုပ္ တယ္ ဆိုတာ တမင္ရွာျပီး လုပ္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး ၊ ကိုယ့္ခႏၶာ ကိုယ္ ၾကည့္႐ုံပါဘဲ ၊ ၾကည့္ ေတာ့ေဖာက္ျပန္ ပ်က္စီး ေနတာ အမ်ိဳးမ်ိဳး ခႏၶာ မွာ ေတြ႕ရမွာ ပဲ ၊ ခႏၶာ အရွိ ကို ဉာဏ္ အသိနဲ႕ ကိုက္ရင္ ယထာဘူတဉာဏ္ ဟုတ္တိုင္းမွန္စြာသိတဲ့ ဉာဏ္ နိဗၺာန္ ဆိပ္ဦး ေရာက္ျပီလို႕ ဆိုႏိုင္တယ္ ၊ တစ္ အရွိနဲ႕ ႏွစ္ အသိ နဲ႕ ကိုက္ရင္ မဂ္ပဲ ၊ အလုပ္စဥ္ ၾကည့္ခ်င္ရင္ မွတ္တမ္းၾကည့္ ၊ အလုပ္ၾကည့္ ခ်င္ရင္ ခႏၶာ ကို ၾကည့္ ၊ တရားထိုင္ရတာ မေကာင္းဘူး ဆိုရင္ တရားၾကားခိုေနတယ္လို႕ မွတ္ ၊ ခႏၶာ ဆိုတာ ဓမၼပဲ ၊ ထို ခႏၶာ ဓမၼ ကျပတာကို ကိုယ့္ဉာဏ္က ျမင္လို႕ ၊ ခႏၶာ က အနိစၥ ကိုျပလို႕ အနိစၥ ဉာဏ္ ၊ ဒုကၡ ကိုျပလို႕ ဒုကၡ ဉာဏ္ ၊ အနတၱ ကိုျပလို႕ အနတၱ ဉာဏ္ ျဖစ္သြားတယ္ ။ ဓမၼ နဲ႕ တည့္တဲ့ ဉာဏ္သာလွ်င္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ျပတ္တဲ့ ဉာဏ္ ၊ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ လုပ္ယူ လို႕ရတဲ့ ဉာဏ္ မဟုတ္ဘူး ၊ ကိုယ့္ဟာ ကိုယ္ လုပ္ယူတဲ့ ဉာဏ္ ဆိုရင္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ကျပတ္ ကို မျပတ္ဘူး ။ <br />အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ ဆိုတာ ( ဝါ ) ျဖစ္ပ်က္ ဆိုတာ ကိုယ့္ပါးစပ္ ကျဖစ္တာ မဟုတ္ ၊ ဓမၼ ကျပတာ ဓမၼ ကေျပာတာ ၊ ကိုယ္ ကလုပ္ယူတဲ့ ၊ အနိစၥ မဟုတ္ ျဖစ္ပ်က္မဟုတ္ ၊ ဓမၼ ကျပတဲ့ အနိစၥ ( ဝါ ) ျဖစ္ပ်က္ ၊ အဲဒါ မွ ျဖစ္ပ်က္ ဉာဏ္ ။<br />အေရးၾကီးတာ ကခႏၶာ ထဲ ဉာဏ္သြင္း ဖို႕ ဆိုတာ မွတ္ၾကစမ္းပါ ၊ ခႏၶာ ထဲ ဉာဏ္သြင္းတာ အလုပ္ ခြင္ဝင္ တာပဲ၊ ဉာဏ္ သြင္းတယ္ ဆိုတာ ကမၼႆကတဉာဏ္ ေလာက္သြင္းလို႕ မရဘူး ၊ ဒါေလာက္နဲ႕ ဆိုရင္ အ႐ိုး ၾကီးပြါးေရးပဲ ၊ ဘာဉာဏ္ နဲ႕ သြင္းရမလဲ ဆို ရင္ သစၥာႏုေလာမိက ဉာဏ္သြင္းရမယ္ ၊ သစၥာႏုေလာမိက ဉာဏ္ ဆိုတာ သစၥာ နဲ႕ ေလ်ာ္တဲ့ ဉာဏ္ပါပဲ ၊ သစၥာ တျခား အနိစၥ တျခားလို႕ မမွတ္ပါႏွင့္ ( ဝါ ) သစၥာ တျခား ျဖစ္ပ်က္တျခား မမွတ္ပါႏွင့္၊ ျဖစ္ျပီး ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးေနတာ သည္ ဒုကၡသစၥာ ခ်ည့္သာမွတ္ပါ ၊ အခ်ိဳ႕ က ဒုကၡသစၥာ သိမွ တရားအားထုတ္ ရမယ္ ဆိုေတာ့ ဒုကၡသစၥာ ဆိုတာ လြယ္လြယ္နဲ႕ ဘယ္သိႏိုင္ပါ့မလဲ ဆိုျပီး ဆင္ေျခေပးေနၾကသူေတြ မ်ားစြာ ရွိသည္ ။ သို႕ အတြက္ ျဖစ္ပ်က္ ႐ႈေနတာသည္ ဒုကၡသစၥာ ကိုသိ - သိ ေနျခင္းျဖစ္သည္ ဟု ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ႏိုင္ပါသည္ ။<br />ျဖစ္ျပီးပ်က္ ေနတဲ့ သေဘာ သည္ ၊ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးေန တဲ့သေဘာ သည္ ၊ သုခလား ဒုကၡလား ဟူ၍သာ မိမိ ကိုယ္ပိုင္ဉာဏ္ ႏွင့္ ခ်င့္ခ်ိန္ စဥ္းစားေဝဖန္ ၍ ၾကည့္ပါ ။ <br />အခ်ိဳ႕ က ဒီမိုးကုတ္ရိပ္သာ မွာလာျပီး တရားနာေနရတာ တစ္ခါလာလဲ ျဖစ္ပ်က္ ၊ တစ္ခါလာလဲ ျဖစ္ပ်က္ ခ်ည့္ ေဟာေနတာပဲ ဟုေျပာခ်င္ေျပာ ၾကပါလိမ့္မယ္ ၊ မိမိ တို႕ သႏၲာန္ မွာျဖစ္ျပီး ပ်က္တဲ့ ဓမၼ ကလြဲျပီး မျဖစ္မပ်က္ တဲ့ သေဘာတရား မ်ားရွိပါရဲ့လား ဟု ဆင္ျခင္၍ ၾကည့္ၾကေစလိုပါသည္ ။ ျဖစ္ပ်က္ ရွိလ်က္ မျမင္ၾက၍ ဆရာေတာ္ၾကီး ဤမွ်ေဟာၾကားေတာ္ မူေနရပါ သည္….. ေယာဂီအေပါင္းတို႕ ….. ။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-3721281783513989925?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-88624071881557753552008-01-25T07:29:00.000-08:002008-01-25T07:31:48.296-08:00ေက်းဇူးရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး ၏ ဓမၼသံေဝဂ ႏွင့္ ဩဝါဒ ကထာမ်ား<div style="text-align: justify;"><br />ေက်းဇူးရွင္ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီး ၏ ဓမၼသံေဝဂ ႏွင့္ ဩဝါဒ ကထာမ်ား<br /><br /><br />• ၁။ ျဖစ္ပ်က္သမွ် ၊ သခၤါရ ၊ ဒုကၡ သစၥာ မွတ္၊ ျဖစ္ပ်က္မႈတြင္ ၊ ငါေကာင္ထင္ ၊ ခင္မင္သမုဒယမွတ္ ၊ ႐ုပ္နာမ္ အားလုံး ၊ ျဖစ္ပ်က္သုဥ္း၊ ခ်ဳပ္ဆုံး နိဗၺာန္မွတ္ ၊ ခ်ဳပ္ဆုံမႈတြင္ ၊ ဉာဏ္သက္ဝင္ ၊ သိျမင္မဂ္ဟုမွတ္ ။<br />• ၂။ ယုံၾကည္က်မ္းမာ ၊ စိတ္ေျဖာင့္စြာ ျဖင့္ ၊ လြန္စြာ အားထုတ္ ၊ နာမ္ ႏွင့္ ႐ုပ္ကို ၊ ျဖစ္ခ်ဳပ္ဉာဏ္ျမင္၊ ဤငါးအင္၊ မွန္ပင္မဂ္ရေၾကာင္း။<br />• ၃။ မစြန္႕ကာမ ၊ ဆရာမရွိ ၊ ဝီရိယေလွ်ာ့၊ အားအင္ေပ်ာ့ခါ ၊ လြန္စြာယူမွား ၊ဤငါးပါး ၊ တရားမဂ္ဖိုလ္ ေဝးေလသတည္း။<br />• ၄ ။ သူေတာ္ ဆည္းကပ္၊ ျမတ္တရားနာ ၊ ေလ်ာ္စြာအက်င့္ ၊ မဂ္ဖိုလ္ခြင့္၊ ရလင့္ဧကန္သာ ။<br />• ၅ ။ ငါသည္ မုခ် ေသရမည္၊ အခ်ိန္ပိုင္းသာ လို ေတာ့ သည္ ။<br /><br /><br />• ၁။ သစၥာေလးပါး ဆိုတာ - သမုဒယသစၥာ ၊ ဒုကၡ သစၥာ ၊ မဂၢသစၥာ ၊ နိေရာဓသစၥာ ။<br />• ၂။ ရခဲတဲ့ဘဝ ေလး မွာ အလကား အခ်ိန္ေတြ မျဖဳန္းလိုက္ပါနဲ႕ ။<br />• ၃။ နားက တရားနာ ပါ ၊ ဉာဏ္က ခႏၶာလွည့္ပါ ။<br />• ၄။ တရားနာတာသည္ မိမိ အေရး ၊ တရားအားထုတ္တာ သည္ မိမိအေရး ။<br />• ၅။ နားၾကီးၾကီးနဲ႕ တရားနာပါ ။<br />• ၆။ ဝိပႆနာ အားမထုတ္ဘဲနဲ႕ ေန႕ေရႊ႕ ရက္ေရႊ႕ ေရႊ႕ ေနတာသည္ ဉာဏ္ကမဦးဘဲ အေသက ဦးသြားရင္ ကိုယ့္ အတြက္နာမယ္ ။<br />• ၇။ ဝိပႆနာ အားထုတ္တဲ့ အခါမွာ ကိေလသာ ၾကားမခိုေစနဲ႕ ။<br />• ၈။ ပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ ဆိုတာ စာထဲမွာ ရွိတာမဟုတ္ဘူး ။ မိမိခႏၶာ ထဲမွာ ရွိတဲ့ တရား။<br />• ၉။ မိမိ ခႏၶာ ထဲမွာ ရွိတဲ့ ပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ ကိုမိမိ ဉာဏ္နဲ႕ ရွင္းေအာင္လုပ္ပါ ။<br />• ၁၀ ။ စာပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ သိတာ သည္ သညာသိ ၊ ခႏၶာပဋိစၥ သမုပၸါဒ္ သိတာမွ ပညာသိ ။<br />• ၁၁။ သညာသိ နဲ႕ နိဗၺာန္မေရာက္ႏိုင္ပါ ၊ ပညာသိမွ နိဗၺာန္ ေရာက္ႏိုင္မယ္ ။<br />• ၁၂။ ေရွ႕ - ေနာက္ခြဲတတ္ပါေစ ။ မိမိ အေရး က ေရွ႕ထား ၊ သားေရး သမီးေရး စီးပြါးေရး က ေနာက္ထား ။<br />• ၁၃။ ဘဝ ကူးေကာင္းေအာင္ မလုပ္ပါနဲ႕ ၊ ဘဝ ခ်ဳပ္ျငိမ္းေအာင္လုပ္ပါ ။<br />• ၁၄။ဒါန က သံသရာ ရွည္တာလား ၊ ဒါန ေနာက္က အသိ မလိုက္လို႕ သံသရာ ရွည္တာလား ။<br />• ၁၅။ ဒါန ေနာက္က အ သိ မလိုက္လို႕ သံသရာ ရွည္တာပါ ။<br />• ၁၆။ သစၥာ သိလွ်င္ ခႏၶာေရာင္းလႉပါ ၊ သစၥာ မသိလွ်င္ သစၥာ သိေအာင္ အလ်င္လုပ္ဦး။<br />• ၁၇။ အိုရာက နာရာ မေရာက္ခင္ ဝိပႆနာလုပ္ပါ ။<br />• ၁၈။ အရွိ နဲ႕ အသိ ကိုက္ေအာင္ လုပ္တာ ဝိပႆနာ။<br />• ၁၉။ ေရွ႕စိတ္ကို ေနာက္စိတ္နဲ႕ ႐ႈ တာ ဝိပႆနာ ။<br />• ၂၀။ ေရွ႕ နာမ္ကို ေနာက္ဉာဏ္ နဲ႕ ႐ႈ တာ ဝိပႆနာ။<br />• ၂၁။ ေရွ႕ အေန ကို ေနာက္အေန နဲ႕ ႐ႈတာ ဝိပႆနာ။<br />• ၂၂။ အေသျဖစ္ပ်က္ ၊ အရွင္က မဂ္ ၊ အပ်က္နဲ႕ မဂ္ နဲ႕ ကိုက္ေအာင္ ႐ႈတာ ဝိပႆနာ။<br />• ၂၃။ ေရွ႕ က ျဖစ္ပ်က္၊ ေနာက္ကမဂ္နဲ႕ ကိုက္ေအာင္ ႐ႈတာ ဝိပႆနာ။<br />• ၂၄။ အေသ ကို အရွင္ကၾကည့္ ေနတာ ဝိပႆနာျဖစ္မည္ ။<br />• ၂၅။ အေသ က ျဖစ္-ပ်က္၊ အရွင္ က မဂ္၊ အပ်က္နဲ႕ မဂ္ ကိုက္ေအာင္ ၾကည့္တာ ဝိပႆနာ။<br />• ၂၆။ သူမ်ားစိတ္ အကဲမခတ္ႏွင့္ ၊ မွားေသာ္ရွိ မွန္ေသာ္ရွိ ကိုယ့္စိတ္ ကို ကိုယ္ အကဲခတ္တာမွအမွန္ရမည္ ။<br />• ၂၇။ အလုပ္ၾကည့္ခ်င္ ရင္ ခႏၶာ ၾကည့္၊ အလုပ္စဥ္ ၾကည့္ခ်င္ရင္ မွတ္တမ္းၾကည့္ ။<br />• ၂၈။ ကိုယ့္စိတ္ ျဖစ္တာ ကိုယ္မ သိတာ အ႐ုပ္ အဆိုးဆုံး ။<br />• ၂၉။ ကိုယ့္စိတ္ ျဖစ္တာကိုယ္ အကဲ ခတ္ႏိုင္မွ ဝိပႆနာ ။<br />• ၃၀။ ခႏၶာ ကိုယ္ဟာ ေမြးကတည္းက အေသဘက္ကို ေျပးေနတယ္ ။<br />• ၃၁။ ဘယ္ ေဗဒင္မွ မယုံၾကနဲ႕ ၊ ခႏၶာက သူ႕လမ္း သူ ေျပးေနေတာ့ မေန႕ ကထက္ ယေန႕ ေသဖို႕တရက္ပိုနီးသြားျပီ ဆိုတာ သာ ယုံလိုက္ပါ ။<br />• ၃၂။ ခႏၶာ ၏ဝတၱရား က အေသရွာတာ ၊ ဉာဏ္၏ ဝတၱရား က အေသေရွာင္တာ ။<br />• ၃၃။ ခႏၶာ က အေျပးသြားေနေတာ့ ေသ ကဦး၍ ဉာဏ္ က ေနာက္က်သြားလိမ့္မည္။<br />• ၃၄။ အေျပး မရပ္တဲ့ ခႏၶာ ကိုယ္၊ သုႆန္မေရာက္ ခင္ မဂၢင္ အလုပ္ ျမန္ျမန္လုပ္ပါ ။<br />• ၃၅။ အသက္တမ္း ခပ္တိုတိုေလးမွာ ခပ္ခိုခိုလုပ္ေနမယ္ ဆိုရင္ အေသေစာသြားရင္ ကိုယ္က်ိဳးနည္း လိမ့္မယ္ ။<br />• ၃၆။ သာသနာ နဲ႕ ၾကဳံမွ သစၥာ ေလးပါး တက္ေျမာက္ေရး တရားေပၚတယ္ ။<br />• ၃၇။ ကိစၥ ဟူသေရြ႕ သည္ မဂ္တား ဖိုလ္တားလို႕ မွတ္ပါ ။<br />• ၃၈။ ဒကာ - ဒကာမ ေတြဟာ တဏွာ( ေလာဘ) ခိုင္းတာ ကို ကြၽန္သားေပါက္ ပီပီ လုပ္ေနၾကတာပဲ ။<br />• ၃၉။ တဏွာကို အေဖာ္မလုပ္နဲ႕ ၊ ဉာဏ္ကို အေဖာ္လုပ္ပါ ။<br />• ၄၀။ အလကား ေနသေရြ႕ အအားေနသေရြ႕ အမွားခ်ည္းသာ လို႕ မွတ္ပါ ။<br />• ၄၁။ ယခု သားနဲ႕ သမီးနဲ႕ ေဆြနဲ႕ မ်ိဳးနဲ႕ ပစၥည္း ဥစၥာ ေတြနဲ႕ မသိ ျပဳံး - ျပဳံးေနသေလာက္၊မသိေပ်ာ္ ေပ်ာ္ ေနသေလာက္ ေနာင္ေသခါနီး အိပ္ရာ ေညာင္ေစာင္းမွာ မ်က္ရည္က်ရပါလိမ့္မည္ ။<br />• ၄၂။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သနားရင္ ဝိပႆနာလုပ္ၾက၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္မသနား ရင္ သားနဲ႕ မယား - အလုပ္လုပ္ ၾက ။<br />• ၄၃။ အသက္ၾကီးေလေလ ကံမြဲ - ဉာဏ္မြဲ ေလေလ မွတ္ ၊ ကံမြဲတာ အေရးမၾကီး ၊ ဉာဏ္မြဲရင္နိဗၺာန္ မေရာက္။<br />• ၄၄။ ကံကို ဉာဏ္က ျဖတ္မွ နိဗၺာန္ ရမွာ ၊ ဉာဏ္မပါရင္ ကံက ခ်ယ္လွယ္သြားလိမ့္မည္။ <br />• ၄၅။ နိဗၺာန္ သည္ ကံ၏အက်ိဳး မဟုတ္ ၊ ဉာဏ္ ၏အက်ိဳး ျဖစ္တယ္ ။<br />• ၄၆။ လူေျပာ - သူေျပာေတြ မယုံနဲ႕ ၊ မိမိခႏၶာ က ေျပာတာကိုသာ အယုံၾကီး ယုံလိုက္ပါ ။<br />• ၄၇။ ခႏၶာၾကီး ရဲ့ စြမ္းရည္ သတၱိ ပင္ကို သေဘာ က ျဖစ္မႈ - ပ်က္မႈ ပဲ ရွိတယ္ ။<br />• ၄၈။ ဝိပႆနာ က ခႏၶာမလို ခ်င္ေအာင္ ႐ႈတာ ။<br />• ၄၉။ ဒါန သီလ သည္ ကိေလသာေရာဂါ သက္သာ႐ုံ ရမယ္ ၊ ဝိပႆနာ အလုပ္ပါ လုပ္မွသာ ေရာဂါ ေပ်ာက္မည္။<br />• ၅၀။ အလုပ္ တရား ဆိုတာ ခႏၶာ အရွိနဲ႕ ဉာဏ္အသိ နဲ႕ ကိုက္ေအာင္ လုပ္တာ ။<br />• ၅၁။ ခႏၶာ နဲ႕ ငါ နဲ႕ မေရာပါနဲ႕ ။<br />• ၅၂။ တရားနာ တယ္ ဆိုတာ ဒီ အခ်ိန္မွာ မတရားအလုပ္ကို မလုပ္တဲ့ အခ်ိန္ပဲ ။<br />• ၅၃။ ၾကားတဲ့ တရားနဲ႕ သိတဲ့ တရား ႏွစ္ခု ထပ္ရင္ ေသာတာပန္ တည္ႏိုင္တယ္ ။<br /><br />မိုးကုတ္ ဩဝါဒ ကထာ ျပီး၏ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-8862407188155775355?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-68163879228989664732008-01-24T08:00:00.000-08:002008-01-24T08:01:23.709-08:00စေန ေန႕ဖြား<div style="text-align: justify;"><br />• စေန ေန႕ဖြား <br /><br /><br />တဏွကၤေရာ ေရဝေတာစ ၊<br /> သုဇာတာ စ ဝိပႆီေကာ ။<br /> ေသာရီ ဝါေရ အဘိဇာတာ ၊<br /> ေတ နမႆာမိ သာဒရံ ။<br /> နေဝနာေနန ကေမၼန ၊<br /> ေပါရာဏကံ ဝိနႆတု။<br /> စတုႏၷံ ဗုဒၶ ေတေဇန ၊<br /> သဒါ သုခီ ဘဝႏၲဳေမ ။ <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-6816387922898966473?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-19178076992051321712008-01-24T07:59:00.000-08:002008-01-24T08:00:30.226-08:00ေသာၾကာ ေန႕ဖြား<div style="text-align: justify;"><br />• ေသာၾကာ ေန႕ဖြား <br /><br /><br />သုမေနာ သုေမေဓာ ဗုေဒၶါ ၊<br /> ဖုေႆာဇိေနာ စ ေဂါတေမာ ။<br /> သုကၠဝါ ေရ အဘိဇာတာ ၊<br /> ေတ နမႆာမိ သာဒရံ ။<br /> နေဝနာေနန ကေမၼန ၊<br /> ေပါရာဏကံ ဝိနႆတု။<br /> စတုႏၷံ ဗုဒၶ ေတေဇန ၊<br /> သဒါ သုခီ ဘဝႏၲဳေမ ။ <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-1917807699205132171?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-36551144837551364102008-01-24T07:57:00.000-08:002008-01-24T07:59:26.070-08:00ၾကာသပေတး ေန႕ဖြား<div style="text-align: justify;"><br />• ၾကာသပေတး ေန႕ဖြား <br /><br /><br />မဂၤေလာ ပဒုမုတၱေရာ ၊<br /> တိေႆာနာေထာ စ ကႆေပါ ။<br /> ဂု႐ု ဝါေရ အဘိဇာတာ ၊<br /> ေတ နမႆာမိ သာဒရံ ။<br /> နေဝနာေနန ကေမၼန ၊<br /> ေပါရာဏကံ ဝိနႆတု။<br /> စတုႏၷံ ဗုဒၶ ေတေဇန ၊<br /> သဒါ သုခီ ဘဝႏၲဳေမ ။ <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-3655114483755136410?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-67446754631315808332008-01-24T07:54:00.000-08:002008-01-24T07:55:38.479-08:00ဗုဒၶဟူး ေန႕ဖြား<div style="text-align: justify;"><br />• ဗုဒၶဟူး ေန႕ဖြား<br /><br /><br />ေကာ႑ေညာ နာရေဒါ သတၱာ ၊<br /> သိဒၶေတၳာ ေကာဏာဂမေနာ ။<br /> ဗုဒၶဝါေရ အဘိဇာတာ၊<br /> ေတ နမႆာမိ သာဒရံ ။<br /> နေဝနာေနန ကေမၼန ၊<br /> ေပါရာဏကံ ဝိနႆတု။<br /> စတုႏၷံ ဗုဒၶ ေတေဇန ၊<br /> သဒါ သုခီ ဘဝႏၲဳေမ ။ <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-6744675463131580833?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-90276815345185295792008-01-24T07:52:00.000-08:002008-01-24T07:54:06.244-08:00အဂၤါေန႕ဖြား<div style="text-align: justify;"><br />• အဂၤါေန႕ဖြား <br /><br /><br />ဒီပကၤေရာ ပဒုေမာ စ ၊<br /> ဓမၼဒႆီ ကကုသေႏၶာ ။<br /> ေဘာမဝါေရ အဘိဇာတာ၊<br /> ေတ နမႆာမိ သာဒရံ ။<br /> နေဝနာေနန ကေမၼန ၊<br /> ေပါရာဏကံ ဝိနႆတု။<br /> စတုႏၷံ ဗုဒၶ ေတေဇန ၊<br /> သဒါ သုခီ ဘဝႏၲဳေမ ။ <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-9027681534518529579?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-21276521024585437022008-01-24T07:50:00.000-08:002008-01-24T07:52:00.290-08:00တနလၤာ ေန႕ဖြား<div style="text-align: justify;"><br />• တနလၤာ ေန႕ဖြား <br /><br /><br />သရဏကၤေရာ ေနာမာ စ၊<br /> အတၱဒ စ ေဝႆဘူ ။<br /> စႏၵဝါ ေရ အဘိဇာတာ ၊<br /> ေတ နမႆာမိ သာဒရံ ။<br /> နေဝနာေနန ကေမၼန ၊<br /> ေပါရာဏကံ ဝိနႆတု။<br /> စတုႏၷံ ဗုဒၶ ေတေဇန ၊<br /> သဒါ သုခီ ဘဝႏၲဳေမ ။ <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-2127652102458543702?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-16813292459503367652008-01-24T07:46:00.000-08:002008-01-25T07:45:44.001-08:00တနဂၤေႏြေန႕ဖြား<div style="text-align: justify;"><br /><br />• တနဂၤေႏြေန႕ဖြား <br /><br />ေမဓကၤေရာ ေသာဘိေတာစ ၊<br />ပိယဒႆီ သိခီ ဇိေနာ ။<br />ရဝိဝါေရ အဘိဇာတာ ၊<br /> ေတ နမႆာမိ သာဒရံ ။<br /> နေဝနာေနန ကေမၼန ၊<br /> ေပါရာဏကံ ဝိနႆတု။<br /> စတုႏၷံ ဗုဒၶ ေတေဇန ၊<br /> သဒါ သုခီ ဘဝႏၲဳေမ ။ <br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-1681329245950336765?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-44711522361877894832008-01-24T07:43:00.000-08:002008-01-24T07:46:15.917-08:00သံေဝဂလကၤာ- ရွစ္ပုဒ္<div style="text-align: justify;"><br />သံေဝဂလကၤာ- ရွစ္ပုဒ္<br /><br />• ၁ ။ ႏုနယ္ ႐ုပ္ဆင္း၊ ပ်ိဳမ်စ္ျခင္း ကား ၊ အိုမင္းေနာက္ဆုံး ရွိေခ်၏ ။<br />• ၂ ။ ဥစၥာဆင္ျမင္း ၊ ေပါမ်ားျခင္းကား ၊ ယိုယြင္း ေနာက္ဆုံးရွိေခ်၏ ။<br />• ၃ ။ ဝိညာဥ္ ထင္လင္း ၊ အသက္ရွင္ျခင္းကား ၊ ေသျခင္းေနာက္ဆုံး ရွိေခ်၏ ။<br />• ၄ ။ ခ်စ္ခင္ေပါင္းသင္း ၊ ဆက္ဆံျခင္းကား ၊ ေကြကြင္းေနာက္ဆုံး ရွိေခ်၏။<br />• ၅ ။ တက္ႂကြားႂကြႂကြ ၊ ျမင္သမွ်ကား ၊ ေလွ်ာက်ေနာက္ဆုံး ရွိေခ်၏။<br />• ၆ ။ ခုံမင္ခယ ၊ ခ်စ္သမွ်ကား ၊ ေသာက ေနာက္ဆုံး ရွိေခ်၏ ။<br />• ၇ ။ ပြဲလယ္ျပင္ပ ၊ ခ်ီးမႊမ္းသမွ် ၊ ႐ႈတ္ခ် ေနာက္ဆုံး ရွိေခ်၏ ။<br />• ၈ ။ ၾကည္သာ ရႊင္ပ် ၊ ခ်မ္းသာလွလည္း ၊ ဒုကၡ ေနာက္ဆုံး ရွိေခ်၏။<br /><br />သံေဝဂ လကၤာ ရွစ္ပုဒ္ ျပီး၏ ။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-4471152236187789483?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-72535383822493682262008-01-23T07:51:00.000-08:002008-01-23T07:53:40.355-08:00ေသခါနီး တရားရရန္ ဆင္ျခင္ႏွလုံးသြင္းနည္း<div style="text-align: justify;"><br />ေသခါနီး တရားရရန္ ဆင္ျခင္ႏွလုံးသြင္းနည္း<br /><br /><br />ျမတ္စြာဘုရားသခင္ သည္ သတၱဝါမ်ား အေပၚ လြန္ကဲျမင့္ျမတ္ ေသာ က႐ုဏာေတာ္ ျဖင့္ မေသမီ စိတ္ခ်ရေသာ တရားထူးကို ေဟာၾကားေတာ္မူ႐ုံမက အကယ္၍ အဆင္မေျပလို႕ အေၾကာင္း အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႕ေၾကာင့္ စိတ္မခ်ရေသးေသာ္ ေသခါနီး ႏွလုံးသြင္း ဆင္ျခင္၍ ေသနည္းကို မိန္႕ျမြက္ေဟာၾကားေတာ္မူ ခဲ့ပါတယ္ ။<br />ဘယ္လိုေဟာၾကားေတာ္မူသလဲ ဆိုေတာ့ <br />( က ) မက်န္းမာ ေသာ အခါ ျဖစ္ေစ ၊ ေသခါနီး ရင္ျဖစ္ေစ ၊ ေရာဂါ ေဝဒနာ ( ဒုကၡဒဏ္ခ်က္ တစ္ခုခု ) ေပၚလာမယ္။ အဲဒါေပၚလာတဲ့ ဒုကၡေဝဒနာ ကို ( ျဖစ္ပ်က္႐ႈေပး ) ။<br />( ခ ) ဪ ႏွိပ္စက္တဲ့ တရားပါလား ၊ ႏွိပ္စက္တာ ဧကန္ျဖစ္လို႕ ဘဝ ရဲ့ ဒုကၡ တရား ( ဒုကၡၾကီးပါပဲ ) ။ <br />( ဂ ) ဒီဒုကၡတရားဒုကၡသစၥာဟာလဲ မျမဲပါဘူး ။ ( ျဖစ္ျပီး ပ်က္သြားတာပဲ ) ။<br />( ဃ )အားလုံး ျဖစ္ေပၚလာသမွ် တရားေတြ ဟာ ပ်က္တာခ်ည့္ပဲ ။<br />( င )ဘာပဲလာလာ ပ်က္မွာ ခ်ည့္ဘဲ ၊ အျဖစ္ နဲ႕ အပ်က္ကလြဲ ရင္ ၊ ဘာမွ မရွိပါကလား ၊ ( ျဖစ္ပ်က္_ျဖစ္ပ်က္ ) လို႕ ႐ႈေနရမယ္ ။<br />( စ )ျဖစ္ျပီးပ်က္သြား တဲ့ ျဖစ္ပ်က္ အစဥ္မွာ ( ဉာဏ္ ေရာက္ေနရမယ္ )။<br />( ဆ ) ဒီလိုဉာဏ္ ေရာက္ေနေတာ့ ေဝဒနာ ခ်ဳပ္သြားတယ္ ( ေဝဒနာ ခ်ဳပ္တာ ဒုကၡ ခ်ဳပ္တာပဲ ) <br /> ( ေဝဒနာ နိေရာဓ တဏွာနိ ေရာေဓာ )<br />( ဇ )ေဝဒနာ ခ်ဳပ္တဲ့ ေနာက္ ( တဏွာအလိုလို ေသတယ္ )၊ ဒီေတာ့ ပဋိစၥ သမုပါၸဒ္ ဒီတြင္ဘဲျပတ္ ၊ ျပတ္ေတာ့ " ဒုကၡ နိေရာဓနိဗၺာနံ " လာတာပဲ ။<br />( စ် )ဒုကၡ ေဝဒနာ လာသမွ် ( ျဖစ္ပ်က္သာ႐ႈ ) ျဖစ္ပ်က္ အနိစၥ ေနာက္မဂ္ ဉာဏ္ လိုက္ရမယ္ ။ ဒီ ျဖစ္ပ်က္နဲ႕ မဂ္ နဲ႕ မျပတ္ေအာင္ ဉာဏ္လိုက္သြားရင္ မေသခင္ကေလးမွာ ေသာတာပတၱမဂ္ ၊သကဒါဂါမိမဂ္ ၊အနာဂါမိမဂ္ ဆိုတဲ့ ( သုံးမဂ္ က်ေအာင္ ရႏိုင္တယ္ )။<br /><br />အနိစၥ - ဒုကၡ - အနတၱ<br /><br />နာမ္ ႐ုပ္တရား ၊ ဤႏွစ္ပါးလည္း ၊ ရွည္လ်ားကာလ ၊ မတည္ၾကဘဲ ၊ ခဏျဖစ္လ်က္၊ ခဏပ်က္၍ ၊ ႏွိပ္စက္ျခင္းရာ ၊ လိုမပါျငား ၊ သဘာဝ အား ၊ ဤသုံးပါးေၾကာင့္ ၊ျဖစ္ပြါးသမွ် ၊ အနိစၥ သည္ ၊ ဒုကၡ- အနတၱ ခ်ည့္သာတည္း ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-7253538382249368226?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-706427607070326122008-01-22T09:00:00.000-08:002008-01-22T09:03:43.454-08:00စိတ္ဆိုတာ ဥယ်ာဥ္နဲ႕ တူပါတယ္<div style="text-align: justify;"><br />စိတ္ဆိုတာ ဥယ်ာဥ္နဲ႕ တူပါတယ္ <br /><br />( ခ်ီးမြမ္းျခင္း ကဲ့ရဲ့ျခင္း စာအုပ္မွ ---)<br /><br /><br />စိတ္ဆိုတာ ဥယ်ာဥ္နဲ႕ တူပါတယ္ ။ မေကာင္းတဲ့ မ်ိဳးေစ့ေတြ က်လာရင္ မေကာင္းတဲ့ အပင္ေပါက္မယ္ ။ ေကာင္းတဲ့ မ်ိဳးေစ့ေတြ က်လာရင္ ေကာင္းတဲ့ အပင္ေပါက္မယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ေန႕စဥ္ဘယ္လိုမ်ိဳးေစ့ ေတြ ေရာက္လာေနသလဲ ဆိုတာ ကို သတိထားဖို႕ လိုတယ္ ။ <br />မေကာင္းတဲ့ အပင္ကို ေရ မွန္မွန္ ေလာင္းျပီး ေျမဩဇာ မွန္မွန္ ေပးေနရင္ မေကာင္းတဲ့အပင္ ဟာ သန္လာမွာပဲ ။ ေကာင္းတဲ့ အပင္ ကို ေရ မွန္မွန္ ေလာင္း ျပီး ေျမဩဇာ မွန္မွန္ ေပးေန ရင္ ေကာင္း တဲ့ အပင္ဟာ သန္လာမွာပဲ ။ <br />အေတြးတိုင္းဟာ မ်ိဳးေစ့ေတြ ပဲ ။ ဒါေၾကာင့္ အေတြးေတြ ကို သတိထားပါ ။ မေတြးသင့္တာေတြ ကို မ်ားမ်ားေတြးေန ရင္မေကာင္း တဲ့အပင္ ကိုေရေလာင္း ေနတာနဲ႕တူပါတယ္ ။<br />Take charge of your thoughts. ကိုယ့္အေတြးေတြ ကို ကိုယ္တာဝန္ယူပါ ။ <br />ကိုယ့္ဘဝ အဆင္ေျပခ်င္ရင္ အဲဒီ က စရမယ္ေနာ္ ။ တျခားေနရာ က စဖို႕ စိတ္မကူးနဲ႕ ၊ သဘာဝ မက်ဘူး ။ သဘာဝ မက်ရင္ ေရရွည္ အဆင္မေျပ ႏိုင္ဘူး ။ ေစတနာမွန္မွန္ သေဘာထား မွန္မွန္ အသိအျမင္မွန္မွန္ နဲ႕ လုပ္မွဘဲ ေရရွည္ အဆင္ေျပျပီး စိတ္ခ်မ္းသာ မယ္ ။ ေစတနာ မမွန္တဲ့သူေတြ လုပ္ရပ္ မမွန္တဲ့ သူေတြ ခဏအဆင္ေျပျပီး သိပ္မၾကာခင္မွာ စိတ္ဆင္းရဲစရာ ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႕ ႐ႈပ္ေထြး တဲ့ဘဝ ကို ေနသြားရတာ မ်က္ျမင္ ကိုယ္ေတြ႕ပဲ ။<br />ေသသည္ အထိ တစ္သက္တာ စိတ္ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနသြားႏိုင္မယ့္ စီမံကိန္း ကို ေရးဆြဲပါ ။ ခဏ အဆင္ေျပတဲ့ နည္းဟာ အတိုးနဲ႕ ျပန္ဆပ္ ရတတ္တယ္ ။ ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္ တကယ္ညာလို ့ မရႏိုင္ပါဘူး ။ စိတ္ထားမေကာင္းရင္ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ မရႏိုင္ပါ ဘူး ။ <br />ဉာဏ္နဲတဲ့သူဟာ ႐ုပ္ပိုင္းကို ဦးစားေပးတယ္ ။ ဉာဏ္ပညာ ရင့္က်က္တဲ့ သူဟာ စိတ္ပိုင္းကို ဦးစားေပးတယ္ ။ ကိုယ့္ပတ္ဝန္း က်င္မွာကိုယ္သိတဲ့ သူေတြ ကို ေလ့လာ ၾကည့္ပါ ၊ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးဟာ စိတ္ေအးခ်မ္း သလဲ။ ေငြ ၊ ဂုဏ္ ၊ ရာထူး ၊ ပစၥည္း ဥစၥာ ၊ ေက်ာ္ၾကားမႈ စတဲ့ ျပင္ပေတြ ကို ဦးစားေပးတဲ့ သူေတြ စိတ္ခ်မ္းသာမႈ မရၾကပါဘူး ။စိတ္ထားမေကာင္းရင္ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈ မရႏိုင္ဘူး ဆိုတာ အင္မတန္ ေသခ်ာတဲ့ တရားပါ ။ မလြဲပါဘူး ။<br />" စိေတၱန နီယတိ ေလာေကာ " " ေလာက ကို စိတ္က ဦးေဆာင္တယ္ " လို႕ ဘုရား ေဟာတာ ရာႏႈံးျပည့္ မွန္ပါတယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ ဘာပဲ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ခ်င္ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႕ တန္တဲ့ စိတ္ထား ကို အရင္ေမြးပါ ။ <br />ေန႕ စဥ္ ကိုယ့္စိတ္ကို လမ္းမွန္ေနေအာင္ လမ္းတည့္ ေပးေနရင္ တေျဖးေျဖး အားမကိုးသင့္တာေတြ ကို အားမကိုးေနေတာ့ဘဲ အယူသည္းတာေတြ ေဗဒင္ ယၾတာ ယုံတာေတြ ေပ်ာက္ျပီးေတာ့ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္တာေတြ ကို သဘာဝ က်က် အေၾကာင္းအက်ိဳး ကိုက္ေအာင္ ေတြးျပီး အေၾကာင္းမွန္ကို လုပ္လို႕ အက်ိဳးမွန္ကို ရလာလိမ့္မယ္ ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈလည္း ပိုရွိလာမယ္ ။<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ယုံၾကည္မႈ မရွိေသးသ၍ စိတ္ေအးခ်မ္းမႉ မရွိႏိုင္ ေသးဘူး ဆိုတာ ကိုေတာ့ ေလးေလးနက္နက္ သေဘာေပါက္ မွျဖစ္မယ္ေနာ္ ။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-70642760707032612?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-39276208217583390392008-01-21T08:56:00.000-08:002008-01-21T09:03:34.536-08:00ျငိမ္းခ်မ္းမွဘဲခ်စ္တတ္လာတယ္<div style="text-align: justify;"><br />ျငိမ္းခ်မ္းမွဘဲခ်စ္တတ္လာတယ္<br />(အထီးက်န္ဘဝမွလြတ္ေျမာက္ျခင္း စာအုပ္မွ )<br /><br /><br />ဒီဘုန္းၾကီး နဲ႕ သိတဲ့ လူတစ္ေယာက္အေၾကာင္းအရင္တုန္းက နဲနဲေျပာဘူးပါတယ္။ အခုထပ္ေျပာခ်င္တယ္ ။ သူ႕ကို အေမရိက မွာ ေတြ႕ ခဲ့တာပါ ။ သူဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို လာေတာ့ သူ႕ကို " ဘာျဖစ္လို႕ေက်ာင္းကိုလာတာလဲ " လို႕ ေမးၾကည့္ေတာ့ " အိပ္မေပ်ာ္လို႕ပါ " တဲ့ ။ " ေက်ာင္းကိုလာ ရင္ ဘုန္းၾကီးေတြ က အိပ္ေပ်ာ္တဲ့ နည္းမ်ားေပးမလားလို႕ပါ " တဲ့ ။<br />အိပ္မေပ်ာ္တဲ့လူဟာ စိတ္မျငိမ္းခ်မ္းလို႕ပါ ။ စိတ္ကို ျငိမ္းခ်မ္းေအာင္လုပ္တတ္လို႕ ရွိရင္ အိပ္ေပ်ာ္ပါတယ္ ။ စိတ္ထဲမွာေသာက ေတြ သိပ္မ်ားေနတယ္ ။ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေတြ သိပ္မ်ားေနတယ္။ စိုးရိမ္မႈ ၊ ပူပန္မႈေတြ မ်ားေနတယ္ ။ အေတြးေတြကို ရပ္လို႕မရဘူး ဆိုရင္ အိပ္ခ်င္ေနေပမယ့္ လည္း အိပ္လို႕မေပ်ာ္ဘူး ။<br />သူ႕အမူအရာ ၊ အေျပာအဆိုကို ၾကည့္ရတာ နဲနဲ ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အမူရာမ်ိဳးရွိေနတာကို ေတြ႕ရတယ္ ။ မေက်နပ္မႈေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားေနတာေတြ႕ ရတယ္ ။ ျပီးေတာ့ နဲနဲ ထိုင္းမိႈင္းတဲ့အမူရာ လည္းရွိတယ္ ။ ေနာက္မွ သိရတာက အဲဒီ ဒကာမ ၾကီးဟာ မူးရစ္ေဆးဝါးလည္း စြဲေနတယ္။ အိပ္ေဆး လည္း စြဲေနတယ္ ။ <br />သူ႕ ကိုပထမ ဦးဆုံး စိတ္ႏူးညံ့ သြားေအာင္ ဆိုျပီးေတာ့ ေမတၱာ ပြါးနည္း သင္ေပးလိုက္တယ္ ။ ေနာက္တစ္ေန႕က်ေတာ့ " အဆင္ေျပ ရဲ့လား"လို႕ ေမးၾကည့္ေတာ့ " ေမတၱာပြါးလို႕ မရဘူး" တဲ့ ။ ဒါနဲ႕ သူ႕ကို " ေမတၱာပြါးတာ ဘာခက္လို႕တုန္း ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ စျပီး ေမတၱာ ပြါး ဘို႕ဘဲ ၊ ကိုယ့္ ကိုကိုယ္ ခ်မ္းသာေစခ်င္တယ္ မဟုတ္လား " လို႕ ဆိုေတာ့ သူဘာမွ မေျပာဘူး ။တိတ္ေနတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဆက္ေမး ၾကည့္တဲ့ အခါ ေရာက္ေတာ့ " ကိုယ့္အေၾကာင္း ကိုယ္ မေတြးခ်င္ ဘူး ၊ ေမ့ထားခ်င္တယ္ " တဲ့ ။ " တစ္ေယာက္တည္းေန လို႕ မရဘူး ။ တစ္ေယာက္တည္းေန လိုက္ရင္ ကိုယ့္ အေၾကာင္း ကိုယ္ေတြးမိ ျပီး စိတ္ပ်က္တယ္ " တဲ့ ။<br />" ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မခ်စ္ဘူးလား " ဆိုေတာ့ " ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မခ်စ္ဘူး" တဲ့ ။ ဒါနဲ႕ တဆင့္ တက္ျပီး ေမးၾကည့္တယ္။ " မိဘ တို႕ ဆရာသမား တို႕ကို ေရာ မခ်စ္ဘူး လား " ဆိုေတာ့ " အေဖ ကငယ္ ငယ္ကတည္း က ကြဲသြားတယ္ "တဲ့ ။" အေဖ က အရက္စြဲေနတယ္။ အလုပ္ေကာင္း ေကာင္း မလုပ္ဘူး ။ မိသားစု ကို လည္း ေကာင္းေကာင္း မေထာက္ပံ့ဘူး " တဲ့။ ေနာက္ေတာ့ အသည္းႂကြမ္း တဲ့ ေရာဂါ နဲ႕ ဆုံး သြားတယ္။ အေမ က ေတာ့ အေဖ နဲ႕ ကြဲသြားတဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ အလုပ္လုပ္ရ တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ သူတို႕ ေမာင္ႏွမေတြ ကို ဂ႐ုမ စိုက္ႏိုင္ ဘူး တဲ့ ။ ျပီး ေတာ့ အေမ ဟာ ဂ႐ုစိုက္ မယ္ ဆိုရင္ စိုက္ႏိုင္ပါရဲ့ နဲ႕ တစ္ခါ တစ္ေလ သူ႕ဟာသူ ေပ်ာ္သလို ၊ သက္သာ သ လို ပဲ ေနတယ္ တဲ့ ။ အဲဒီ ေတာ့ သူဟာ အေဖ့ ေမတၱာ လည္း မရ ဘူး ။ အေမ့ ေမတၱာ လည္း မရဘူး ။<br />"အေမ့ ကိုခ်စ္သလား " ဆိုေတာ့ " အေမ့ အသံေတာင္ မၾကားခ်င္ဘူး " တဲ့ ။ အဲဒီ ေလာက္ထိေအာင္ ဆိုးတယ္ေနာ္။ <br /><span id="fullpost"><br />" အေမ က တယ္လီ ဖုန္း ဆက္ရင္ တယ္လီဖုန္း ေကာက္ျပီး နားေထာင္လိုက္တဲ့အခါမွာ အေမ့ အသံ ဆိုတာ သိလိုက္တာ နဲ႕ တစ္ျပိဳင္နက္ ျပန္ခ် လိုက္တာပဲ ၊ ဆက္မေျပာေတာ့ဘူး " တဲ့ ။<br />" ဆရာ သမား ေတြ ထဲ မွာေရာ " ဆိုေတာ့ " ဆရာ သမား ေတြ ထဲမွာ လည္း ခ်စ္တဲ့ သူမရွိ ဘူး " တဲ့ ။ " သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြ ေတြထဲမွာ ေရာ " ဆိုေတာ့ " ဒါလည္းဘဲ ေတြ႕ လို႕ ၾကဳံလို႕သာ ဆက္ဆံ ေနရတာပါ ၊ ဘယ္သူ႕ ကိုမွ တကယ္ ခ်စ္ တယ္ ဆိုတာ မရွိဘူး " တဲ့ ။ ဒါနဲ႕ ဘုန္းၾကီး လည္း ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္သြား တယ္ ။ ဘယ္လိုမွ ေျပာလို႕မရေတာ့ဘူး ။ ေနာက္ဆုံး ေတာ့ " ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာမယ္ေနာ္ ၊ လူဆိုတာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ အခ်စ္ဆုံးလို႕ ဘုရားေဟာ လည္း ရွိတယ္ ။ ၾကား လည္းၾကား ဘူးတယ္ ။ စာေတြ ေပေတြ ထဲ မွာလည္း ဖတ္ ဘူး တယ္ ၊ ကိုယ့္ ကို ကိုယ္ လည္း ဒီလိုဘဲ ခံစားရတယ္။ ျပီးေတာ့ ဒီေလာက္ သတၱဝါ ေတြ မ်ားတဲ့ ေလာကၾကီးထဲ မွာ တစ္ေယာက္ ကိုမွ မခ်စ္ဘူး ဆိုတာေတာ့ ဒီတစ္ခါ ၾကားဖူးတာ ပထမ ဆုံးပါပဲ ။ အျပစ္တင္တယ္ လို႕ ေတာ့ မထင္ပါ နဲ႕ ။ တကယ္ အံ့ဩလို႕ပါ " လို႕ေျပာေတာ့ သူ လည္း စိတ္မေကာင္း ျဖစ္သြားတယ္ ။<br />သူဟာသူ အၾကာၾကီး စဥ္းစား ျပီး ေတာ့ " ခ်စ္တာ တစ္ဦး ေတာ့ ရွိတယ္ " တဲ့ ။ " ဘယ္သူတုံး" ဆိုေတာ့ " သူငယ္ခ်င္း ရဲ့ ေခြးေလး " တဲ့ ။ သူ႕ရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ ေခြး လည္း မဟုတ္ဘူ ။ " ဒီေခြး ေလး နဲ႕ ကစားရရင္ ေပ်ာ္တယ္ " တဲ့ ။ အဲဒီေတာ့ တစ္ေလာကလုံးမွာ ( ကိုယ့္ကိုကိုယ္ လည္း မခ်စ္ဘူး ။ တျခား ဘယ္သူ႕ကို မွလည္း မခ်စ္ဘူး ) ခ်စ္စရာ ဆိုလို႕ ေခြးေလး တစ္ေကာင္ပဲရွိတဲ့ သူ႕ ရဲ့ အထီးက်န္ အေဖာ္မဲ့ ခံစားမႈ " Lonliness " ကိုမွန္းဆျပီး ၾကည့္စမ္းပါ ။ ဘယ္ေလာက္ သနား စရာ ေကာင္းလဲလို႕ ။<br />ဒါေပမယ္ ့ ဒီဒကာမ ၾကီး ဟာ တရား ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကိဳးစား အားထုတ္ပါတယ္ ။ ငါးလ ၊ေျခာက္လ ေလာက္ၾကိဳးစား အားထုတ္ျပီးတဲ့ ေနာက္မွာ အရက္ေတြ ၊ မူးယစ္ေဆးဝါးေတြ ၊ အိပ္ေဆးေတြ အကုန္ျပတ္သြား တယ္ ။ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း အိပ္ေပ်ာ္လာတယ္ ။ သူ႕စိတ္ထဲ မွာ ၾကည္လင္မႈ ေအးခ်မ္းမႈ ရွိလာတယ္ ။ ဒီလို ျဖစ္လာ တဲ့ အခါမွာ သူ႕အေမ အေၾကာင္း ျပန္ေတြးတဲ့ အခါ အေမကို သနားလာ တယ္။ အေမဟာ ငယ္ ငယ္ ရြယ္ရြယ္နဲ႕ ေယာက်္ား နဲ႕ ကြဲသြားတယ္ ။ တစ္ေယာက္ တည္း ဒီကေလးေတြ နဲ႕ ဘဝ ကို ႐ုန္းကန္ရတယ္ ။ တစ္ခါ တစ္ေလ လည္း သူေပ်ာ္သလို ၊ စိတ္ခ်မ္းသာ သလို ေနမွာ ေပါ့ ။ အေမ့ စိတ္ထဲ မွာ ဘယ္ လို ခံစား ရမလဲ ဆိုတာ ေတြးျပီးေတာ့ နဲနဲ ကိုယ္ခ်င္းစာျပီး ေတာ့ သနားသြားတယ္ တဲ့ ။ အဲဒီ ေနာက္မွာ အေမ က တယ္လီဖုန္း ဆက္ရင္ ေအးေအးေဆးေဆး စကား ျပန္ေျပာတယ္ ။ ေနာက္ေတာ့ အေတြ႕ ခံတယ္ ။<br />အေမ ၾကီး ခမ်ာ အသက္ၾကီးလာ ေတာ့ သမီး ကို ပိုခ်စ္လာတယ္ ထင္တယ္ ။ ငယ္ငယ္ တုန္း က ေတာ့ သူ႕ ဒုကၡ နဲ႕ သူ ဆိုေတာ့ သူ႕သား သမီးေတြ ကို သိပ္ ဂ႐ုမ စိုက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး ။ ၾကီးလာ ေတာ့ ဒီသမီး ကို ပိုခ်စ္လာတယ္။ သမီးကို အားကိုး လာ တယ္ ။ သမီး နဲ႕ ေတြ႕ခ်င္ တယ္ ။ သမီး နဲ႕ ေနခ်င္တယ္ ။ ဒါေပမဲ့ သမီး က လုံးဝ လက္မခံခဲ့ ဘူး ။ ဘယ္ေလာက္ထိ ေအာင္ ေျပာသလဲ ဆိုေတာ့ " အေမ လာခဲ့ ရင္ _တဲ့ ၊Bay Bridge တံတား ေပၚ ကေန ခုန္ခ် ျပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတ္ေသလိုက္မယ္ " တဲ့ ။အဲဒီ ေလာက္ထိေအာင္ သူ႕ရဲ့ နာၾကည္းေန တဲ့ ခံစားခ်က္ က ျပင္းထန္ တယ္ေနာ္ ။ အခုေတာ့ အဲဒီ အေမ ကို သနားလာတယ္ ။ အေမ နဲ႕ အေတြ႕ခံတယ္ ။ တရားအားထုတ္လို႕ နဲနဲ ျငိမ္းခ်မ္း မႈ ရွိလာတဲ့ အခါက်ေတာ့ သနားတတ္လာတယ္။ ခ်စ္တတ္ လာတယ္ ။ ကိုယ္ခ်င္းစာ တတ္လာတယ္ ။ ဒီလို ခ်စ္တတ္ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ လာတာနဲ႕ ကိုပဲ အေဖာ္မဲ့ ေနတဲ့ ခံစားမႈ "Lonliness " ကေတာ္ေတာ္ သက္သာလာတယ္ ။ <br />( ဒီအခ်က္ က ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားေစခ်င္တယ္ ။ ခ်စ္တတ္ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ တဲ့ သူဟာ အေဖာ္မဲ့ အထီးက်န္ ခံစားမႈ ျဖစ္တာနဲ တယ္ ။ )<br />အေနာက္ႏိုင္ငံ မွာ အဲဒီ လို ျဖစ္ေနျပီေနာ္ ။ ျမန္မာျပည္ မွာ လည္း နဲနဲ ျဖစ္လာေနတာ ကို ေတြ႕ ေနရပါျပီ။ ဒီ ကိစၥကို ေပါ့ေပါ့တန္တန္ သေဘာမထား ပဲ ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားပါ ေနာ္ ။ တခ်ိဳ႕ လူေတြဟာ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေတာင္မွ မခ်စ္ဘူး ။ ကိုယ့္ အေၾကာင္း ကို ေမ့ထားခ်င္တဲ့ သူေတြ ၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မုန္းတဲ့ သူေတြ ရွိတယ္ ။ ဘာျဖစ္လို႕ လဲ ဆိုတာ ကို စဥ္းစားပါ ။<br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-3927620821758339039?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-38331074991834517622008-01-21T08:50:00.000-08:002008-01-21T08:52:30.472-08:00ေမတၱာဘာဝနာ အက်ိဳး ၁၁ ပါး<div style="text-align: justify;"><br />အိပ္ရခ်မ္းသာ ၊ ခ်မ္းသာစြာ ႏိုး ၊ အိပ္မက္ဆိုးေပ်ာက္ ၊ ေစာင့္ေရွာက္နတ္မ်ား ၊ ရင္ဝယ္သားသို႕ ၊ လူမ်ားလည္းခင္ ၊ နတ္လည္း ခင္၏ ၊ မီးလွ်င္မပူ ၊ အဆိပ္ဟူလည္း ၊ ထို႕တူေျပေပ်ာက္ ၊ လက္နက္ေရာက္လည္း ၊ မေပါက္မဝင္ ၊ ျပီးသလွ်င္တည့္ ၊ အစဥ္စိတ္တည္ ၊ မ်က္ႏွာ ၾကည္၍ ၊ ေသသည္ကာလ ၊ မေတြရရွင့္ ၊ ေသက ျဗဟၼာ ၊ ျပည္သို႕သာလွ်င္ ၊ လားရာဆယ့္တစ္မ်ိဳး ၊ ဤအက်ိဳး သည္၊ တန္ခိုး ေမတၱာ ပြါးမႈတည္း ။<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-3833107499183451762?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>NwayLeLhttp://www.blogger.com/profile/09922980152208369550noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2450000272430581534.post-18500702811764036772008-01-21T08:45:00.000-08:002008-01-21T08:49:06.311-08:00ဒိသာဖရဏ ေမတၱာပို႕<div style="text-align: justify;"><br />၁။ အေရွ႕အရပ္၌ ရွိေသာ အနႏၲစၾကဝဠာ အနႏၲ သတၱဝါ တို႕ <br />• ေဘးရန္ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ေဒါသ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။ <br />• ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ ။<br />၂။ အေနာက္ အရပ္၌ ရွိေသာ အနႏၲစၾကဝဠာ အနႏၲ သတၱဝါ တို႕ <br />• ေဘးရန္ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ေဒါသ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။ <br />• ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ ။<br />၃။ ေျမာက္ အရပ္၌ ရွိေသာ အနႏၲစၾကဝဠာ အနႏၲ သတၱဝါ တို႕ <br />• ေဘးရန္ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ေဒါသ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။ <br />• ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ ။<br />၄။ ေတာင္ အရပ္၌ ရွိေသာ အနႏၲစၾကဝဠာ အနႏၲ သတၱဝါ တို႕ <br />• ေဘးရန္ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ေဒါသ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။ <br />• ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ ။<br /><span id="fullpost"><br />၅။ အေရွ႕ေတာင္ ေထာင့္ အရပ္၌ ရွိေသာ အနႏၲစၾကဝဠာ အနႏၲ သတၱဝါ တို႕ <br />• ေဘးရန္ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ေဒါသ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။ <br />• ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ ။<br />၆။ အေနာက္ေျမာက္ ေထာင့္ အရပ္၌ ရွိေသာ အနႏၲစၾကဝဠာ အနႏၲ သတၱဝါ တို႕ <br />• ေဘးရန္ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ေဒါသ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။ <br />• ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ ။<br />၇။ အေရွ႕ေျမာက္ ေထာင့္ အရပ္၌ ရွိေသာ အနႏၲစၾကဝဠာ အနႏၲ သတၱဝါ တို႕ <br />• ေဘးရန္ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ေဒါသ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။ <br />• ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ ။<br />၈။ အေနာက္ေတာင္ ေထာင့္ အရပ္၌ ရွိေသာ အနႏၲစၾကဝဠာ အနႏၲ သတၱဝါ တို႕ <br />• ေဘးရန္ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ေဒါသ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။ <br />• ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ ။<br />၉။ ေအာက္အရပ္ ၌ ရွိေသာ ထက္ဝန္း က်င္ အနႏၲ စၾကဝဠာ အပါယ္ ဘုံသား အနႏၲ သတၱဝါ တို႕ <br />• ေဘးရန္ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ေဒါသ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။ <br />• ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ ။<br />၁၀။ အထက္ အရပ္၌ ရွိေသာ ထက္ဝန္းက်င္ အနႏၲ စၾကဝဠာ အနႏၲ နတ္ျဗဟၼာ တို႕ <br />• ေဘးရန္ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ေဒါသ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။ <br />• ဆင္းရဲ ခပ္သိမ္း ျငိမ္းၾကပါေစ ။<br />• ႏွလုံးစိတ္ဝမ္း ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ ။<br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2450000272430581534-1850070281176403677?l=holyscripts.blogspot.com' alt='' /></div>